दुकोळ पड‌ल्लो गांव (फेल्सी लोबो, देरेबयल)

[कविता] दुकोळ पड‌ल्लो गांव (फेल्सी लोबो, देरेबयल)

एका समाजेंत बरें आनी वायट घडानासतां रावाना जांव ती समाज कितलीय बरी आसूं. पूण समाजेंत घडचें सर्व वायट वा खोटें फकत वायट/खोट्यांची कर्नी न्हय. बगार तांचो विरोद करिनासतां व आवाज उटयनासतां रावतेल्या बर‍यांची सयत. देकून आज संसार चडीत मापान खोटेंपणान भरला. मनशापणाचेर पडललो दुकोळ ह्या कवितेंत भोव नाजूक रितीन पिंत्रावणी केल्लें दिसून येता.

ही कविता पयल्या पंग्तेथावन अखेरिच्या पंघतेपऱ्यांत तिणें समाजीक, आर्थीक, राजकीय वेवसतेचेर उज्वाड फांकवंक गेल्लेपरिंच मनशाभितर आसचो कुड्डो भावार्थ, चिंतप नासची मत, मायामोग नासचें काळीज तशेंच वयचारिकता नात‌ल्ली जिणी पिंत्रायता ती कवितेचें संवेदन आसच्यांक गमता.

बाय फेल्सी लोबो देरेबयल हिच्या ’पालवा पोंत’ कविताजम्याक कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमिचो पुरसकार लाभला. वृत्तेन शिक्षकी जावनासची बाय फेल्सी लोबो, कोंकणी साहितीक वर्तुलांत सक्रीय जावनासून अपलीव म्हळ्ळी शयलेर कविता बरयता. ही कविता सयत तिच्या खाशेल्या शयलिची जावनासून समाजेच्या धार नातलेल्या वयचारीक चिंत्पाक चिमटो काडता.

[कविता] दुकोळ पड‌ल्लो गांव (फेल्सी लोबो, देरेबयल)

दुकोळ पड‌ल्लो गांव

थंय दुकोळ पड‌ल्लो

तांचे घामा थेंबे खीर‌ल्ल्या धरणेर

किरलाल्ल्या भाता पोट्रेक‌च

मुसांनी घालो रेंवोड

कोडो भरोंक आयकालोना

कुमेरिच्या लांब वोळिंनी

कोसायिल्ल्या मात्येंत मेल्ल्या कणानीं

सूक‌ल्ल्या आडारांचेर जीव चरयलो

मुयांनी काडलो पुर्शांव

बेलार फूल‌च फुल्लेंना

डामार रसते फोडन

खर्कट्या वोतांत कालयिल्ले सिमेटिंत

तांच्या घामाचे पावळे भर्साले

घेटेली धर्ण सांजेर

झरिंचो स्वास लांबलोना..

पाचवें पांगरलेल्या राना

व्हाळ्ळें वारें धल्लीं पानां

कोर्वोंत वावुरले रातच्या फरा

निदले रूक जागले चोर

कोगळे कंतार सादलेंना..

गांवार घडलें एलिसांव

मागोंक आयले बेसांव

धन दिर्व्या नंय व्हाळ्ळी

खरी सुटका लुटून व्हेली

धर्मांची बुन्याद उरलिना

सत हारलें नीत लिपली

मासूमांची वीद वावळी

शिंदलीं मनां फारलो मान

मनश्यामोलां जिकलिंनांत

थंय दुकोळ पड‌ल्लो...

-  फेल्सी लोबो, देरेबयल [एप्रील, २०२५]

फेल्सी लोबो, देरेबयल: एक शिक्षकी जावन वावर कर्ची ही कविता, लेकनां, समीक्षा बरयता. कविसम्मेळनांनी कविता सादर केल्यात. समाजीक जागरण दिंवची श्याथी आसची बाय फेल्सी लोबो देरेबयल असतुरी संवेदनांक लागून व्हळकिची जाल्या. ’पालवा पोंत’ हिच्या कवितेंचो जमो पर्गटला.

Diana S Lobo