हिशारे (फेल्सी लोबो, देरेबयल)

[कविता] हिशारे (फेल्सी लोबो, देरेबयल)

ही फकत थोड्या सब्धांची कविता म्हणून बगलेक दवर्तेल्यांक ’हिशारे’ एक जाग्वण दिता. जेमेवन जियेतेल्या, मतीक भाड्याक दिवून ’केल्लेंच जाता’ म्हळ्ळ्या अहंभावाक बदलुंक वा त्ये दिशेन जागवंक प्रेतन कर्चीं बळवंत उत्रां ह्या कवितेंत आसात.

आमचो देस कायदे कानुनांचो देस, मेटां मेटांक देव-देवतेंच्या यादीक पासत पुतळ्यो उभ्यो करून पुजा कर्चो देस, न्हंयांक सयत देविंचिंच लोरां दिल्यांत पूण इतलें सर्व आसच्या आमच्या देसांत सयत युगां थावन अजून पासत संघरष करुंक पडचें एका असतुरेक म्हळ्ळें अडहूक सत कोणेंय नेगार करुंक जायनासचें. एक आवय जावन, भयण, बायल, धूव, इश्टिण.... कितलेश्या वेग-वेगळ्या रुपांनी ती असतुरी मेटां मेटांक त्याग करून मोग दिवून येता तर‌यी तेच असतुरेचेर जांवच्या जुलुमाचीं रुपां केदिशीं म्हळ्ळें ही कविता सुटावें सांग्ता.

कोंकणिंत जेराल रितीन असतुरी संवेदनाचें साहित्य उणें आसा. ह्या दिशेन बाय फेल्सी लोबोचें साहित्य हेरांक प्रेरीत करुंक सकुंदी म्हळ्ळेच म्हजे आंवडे.

[कविता] हिशारे (फेल्सी लोबो, देरेबयल)

हिशारे

तुमच्या कोशेडदानीं मात्सी

बिर्मतेची साय आसती!

दुखिच्या कांतवणेक तीं सुसकार्तिंनांत

तुमच्या काळजांनी मात्सी

मोगा झर व्हाळती..!

समस्यांचे सारियेर तीं

जळतिंनांत...

तुमच्या मनानीं मात्सी

दयेची लोणी आसती..!

आक्मानाच्या बाणांक तीं

किस्पोरोन वेतिंनांत..

तुमच्या दोळ्यांनी मात्सी

नितळ दीषट व्हाळती..!

दुभावा व्हाळ्यांत तीं

व्हाळत वेतिंनांत...

तुमच्या बावळ्यांनी मात्सी

कुमके पंटी पेटती.!

कुर्ड्या सामाजेंत तीं

जियेवंक सक्तीं...

-  फेल्सी लोबो, देरेबयल [माय, २०२३]

फेल्सी लोबो, देरेबयल: एक शिक्षकी जावन वावर कर्ची ही कविता, लेकनां, समीक्षा बरयता. कविसम्मेळनांनी कविता सादर केल्यात. समाजीक जागरण दिंवची श्याथी आसची बाय फेल्सी लोबो देरेबयल असतुरी संवेदनांक लागून व्हळकिची जाल्या.