ಕವಿತಾकविताPoem

दूक (- कल्पेश वेरेंकार)

[कविता] दूक (- कल्पेश वेरेंकार)

मनीस चडताव जावन अपल्या जिण्येंत केदनांच अपणान केल्ल्या चुकिंक समजून, ती तिद्वुंक वचाना बगर त्या चुकीक हेरांचेर दोश दिता. जांव तो काळ, जांव दुडू वा हेर. देकून मनीस मनशापणाक सोलून, अपल्या अबलेस्पणाक लागून हेरांच्या मिनतेक पिळून जियेंवचें चिंतप ह्या कवितेंत आसा.

[कविता] दूक (- कल्पेश वेरेंकार)

दूक

चार दिसाच्या ह्या संवसारांत

कोण कोणाक वळखना

पयशाक लागून मनीस

खून करपाक आयकना

अशें कितें आसा ह्या पयशांनी

इतलो पिसो करता मनशाक

इल्ल्याशा दुडवांक लागून

घोव लागला बायलेक विकपाक

पयशाक लागून घरांत झगडीं

बापूय मारता आवयर बडी

पयशान केला ताचेर वर्चस्व

तो मानपाक लागला ताका सर्वस्व

मनीसपणाचो जाला अभाव

दुडवाक आयला सगळो भाव

मनीस मनीसपणाक सोडूंक लागला

पयशा फाटल्यान तो धावूंक लागला

धांवता धांवता एक दीस पडटलो

पडपाचे तो कारण सोदतलो

कारण सोदता सोदता ताका कळटलें

पयशानींच ताचे आयुष्य सोपयलें

दोश दिवनाका त्या दुडवांक

ताची कांय चूक ना

आमी दिला ताका वयलें स्थान

ताणें केला आमच्या जिवाचें रान

केन्ना मनीस सुदारतलो

ह्या दुडवाची फाट सोडटलो

मनीसपणाची गुडी उबारुन ह्या

संवसारांत सुखी तो जियेतलो...

- कल्पेश वेरेंकार. [जुलाय, २०२०]