बरेयल्यां कितें तितलेंच (- बालकृश्ण मल्य)

[कविता] बरेयल्यां कितें तितलेंच (- बालकृश्ण मल्य)

वात केदनांय आपणाखातीर पेटाना, फूल केदनांय अपणाखातीर फुलाना, ही प्रितूम सयत अपणाखातीर आसची न्हय, हें व्हारें, उदक, सुरयाचीं किरणां सयत पेल्यापासत आसचीं पूण हो किर्कोळ मनीस मात्र अपूण, अपलें, अपणाखातीर म्हणून जमवंक, दाळुंक जिण्येंत धांवून आसा.

पूण विधिचो एक खेळ म्हणून असा, ज्ये कितें निर्मिल्लें आसा, तें निर्मिल्ल्यांक मात्र लाभता म्हळ्ळो अपुर्भायेसो संदेश दिंवची ही कविता बाब बालकृश्ण मल्य घेवन आयला. केरळाच्या कोच्चिनांत वसती करून आसच्या हाच्या कोंकणी बोलिची सोभाय तशेंच हाच्या कवितेची तांक मेजुंक तुकाच सोडतां.

[कविता] बरेयल्यां कितें तितलेंच (- बालकृश्ण मल्य)

बरेयल्यां कितें तितलेंच

एकेक सित्ता कणारि बरेयल्या नांव एकेकल्यालें

एकेक खावंची उंडयेचेरि आसा नांव खातल्यालें

मेळलें किती की मेळ्ळ्यां,

मेळकाच मू आसिलें

गेलेलें किती की गेल्ल्यां,

तें वचेंच तां आसिलें

आयलेलें येवंचाक आयलें,

गेलें वचाकय आसिलें

दिलें कितलें कि दिल्यां,

तितलेंच तुमकां बरेयलें

एकेक ओंटाक चुमून फुल्लां म्होव एकडे मू केलें

एकेक मूसांत म्हळ्यार योग आसल्यानी तें खेलें

पिकचें मुर्थं काडलें तर

फळ आंबूस तां आसतलें

पिकलें म्हणु जल्यार मागीर

हातांत तें वेगळ्यांलें

मूंय्यो खातच वतलीं,

चानीयान खावनूय तें घालें

दिलें कितलें कि दिल्यां,

तितलेंच तुमकां बरेयलें

एकेक क्षण वेळेन बदलता समय एकेकल्यालें

एकेक दळीद्र उणें निमिषान जियता जीवित रायालें

कळलें कोणाक की कळल्यां

माथ्यार विधीन थापिल्यां

बरेयलेलें तशीच जाल्यां,

तें जावंचाकच तां आसिलें

जावंचे तशीच तां बरेयल्यां,

विधींत अशीच तां जातलें

दिलें कितलें कि दिल्यां,

तितलेंच तुमकां बरेयलें

- बालकृश्ण मल्य. [जनेर, २०२०]