बंड [- संगीता नाईक]

[कविता] बंड [- संगीता नाईक]

एका तेंपादीं मांकोड जावन जियेंवचो मनीस अपणान वसती करून आसलें रान सोडून आयलो आनी शिकप जोडून प्रगतेच्या पावलांनी मुकार पावलो आनी विकासाच्या पावलांनी धांवून लागलो. आज तोच मनीस खिणान दऱ्याच्या गर्भाक रिगुंक सकला, चंद्राचेर उडकी मारुंक सकला पूण हकीगतेंत समाजेंत कितें घडून आसा? ह्या विकाचें कारण कोण अनी कितें म्हळ्ळें आमी चिंतची भोव गर्ज आसा. कित्याक म्हळ्यार मनीस अपल्या स्वार्थी चिंत्पान, धर्म, जात, आनी वेवेगळे दोरे उभारीत गेल्लेपरिंच भितरले भितर पोकोळ जावन येतेच आसा आनी आज समाजेंत आमचेसमोर घडचीं भिरांकूळ घडितां हाची गवाय.

’मयन्याचो कवी’ स्पर्ध्याक आयिल्ली ही पयली कविता. बाय संगीता नायक गोंयची एक नामणेची बरवपीण. तिच्या कवितेंत सयत तेंच रगत व्हाळता ज्यें थोडेच दिसाधीं हयदराबादांत घेटेल्लें, तोच ताळो आयकता तो आधल्या हफ्त्यांत अनिश्ट मनशांनी अपल्या किर्कोळ कर्नेक लिपंवच्याक बंध केल्लो. आनी एकेक उत्रांनी लिपून आसच्यो सर्व इमाजो पार्कुंक तुकाच सोडतां.

[कविता] बंड [- संगीता नाईक]

बंड

चेडूं तूं ....

हेंच करू नका,

तेंच करू नाका

अशें फाटीं वडून

तू कर्तली म्हाका

तुजेच‌भाशेन..

चेपणाक घाल्ली अबला.

'बाय सर तू फुडें' म्हण,

धारिषटयाचें बळगें दी

कर्गे म्हाका सबला

नाजूक कळी,

फुलाची पाकळी,

सोशीक पायातलें जोतें,

अशें म्हाका वाढयशीत जाल्यार,

उर्चेंना हांव जीतें.

पाटली, कांकणां,बाजूबंद

पेटू नाका भांगांर.

त्याब्दला शिकय गे म्हाका

जगाक घेवंक शिंगार.

मोटार चलोवंक शिकयताना

शिकय पंकचरूय काडूंक.

आनीक शिकय

वाटेक येतल्यांचे

हात दोकेय मोडुंक.

लज -भीड, कवचेंशील,

कुटुंबाची शान.

थोतांडा सगलीं

सांगचे आदीं

शिकय आत्मस्न्मान.

बुद्द गंजोवपी रीती भाती

मातूय शिकोव नाका.

जमता तशी दिगे म्हाका

शिक्षणाचीं पाखां.

तना -मनाचेर म्हज्या

पळोवपाचें नासत हजारांनी वळ,

जाल्यार घटमूट घडय म्हाका

मनगटांक दिवन बळ.

सर्भवतणी जळीं मळीं

मातल्या गुंडांचे झुंड

आई म्हाका हेर कांय

शिकय वा शिकय नाका

करूंक शिकय बंड

करूंक शिकय बंड!

- संगीता नाईक. [दसेंबर, २०१९९]