ಕವಿತಾकविताPoem
भवतारणी [बालकृषण मल्य, कोच्ची]
मनश्याच्या जिणयेंत कितले संबंध आसतीत तरयी, आवय एक असलो संबंध, जो फकत एक संबंध मात्र न्हय. बगार एक सकत जावनासा आनी ती सकत थोड्यांक तरयी दिसचेतसली सकत जावनासा. ह्या कवितेंत सयत असलिच्च एक काणी अपुर्भायेन उतरांवची दिसता. मोळबाक निसण ल्हांवची सकत एका आवयक नासताना आनी कोणाक आसुयेता, येंवी अपल्या बाळाक लागून.
भवतारणी म्हळ्यार मनश्याच्या अतम्याक जिवीत आनी मरण म्हळ्ळ्या न्हंयच्या एका तडीर थावन अनयेका तडीक पावंवची देविचें नांव. केरळाचो उर्भेवंत कवी बाब बालकृषण मल्य वेगळ्या चिंतपाचो कवी. मलयाळम, तमीळ भासांनी सयत तो बरयता. हांगासर एक अपरूप चिंतपाची पूण अपुर्भायेची कविता घेवन तो आयला, आनी ह्या कवितेचो स्वाद पार्कुंक तुमकांच सोडतां.
[कविता] भवतारणी [बालकृषण मल्य, कोच्ची]
भवतारणी
ती म्हाका चोयली हांवें दृष्टी पळेय्ली
शुरू जाली आमंची कळता तुमकां काणी
जीविताचे पयलीं आग्रहां तीं आयलीं
मनाक चितारिली मौनाचे भोवरंगानी
अक्षरां कोरांतिलीं उत्तरांक जीण दिलीं
प्रेमाचे सायीन सुशोभित बरपानी
गर्भाचे कुडींतु एकठांय आमीं निदेलीं
तिजे दोळ्यांतासली मोगाची गोडसाणी
हासताचासली नेण कित्या ती हासताली
हृदय फुल्लेलें म्हजे विश्वाची ती राणी
आत्माची हुनसाणी मोगाची मायेली
मन वश धरली ममतेचे पोरम्बोळानी
तीका कळतासली म्हजी जन्माकुंडली
ती वळखतासली म्हजी पूराय काणी
म्हजे सुखदुखां ती न्हयवे व्हावंताली ?
कष्टांतूय झुझली रित्ते ते हातांनी
भूंयेर पाय लागत आशा म्हस्तासली
तीणे न्हयवे धरलीली मोहाचे व्हंटीनी ?
कळ नात्तिल्ले भासेनी किती की उलेयलीं
किति आमीं जाणलीं तेंच आमीं नेणी
उबुचे परव्यांक धरूंक उड्की हांवें मारली
माळबाक धरो म्हण तीणे दवर्ली निसणी
जाणा म्हजे हृदयांत ती एकलीच आसील्ली
म्हजे एकेक श्वासाकासा हांव तीजो ऋणी
जीविताची परीक्षा म्हजी तिणे मू बरेयली
आनी ते बरपां खाल म्हजी घालेय्ली निशानी
भिण्ण मात्थ्यांतु भित्तर दिवली मू जळेयली
भिजुड पिसांट म्हाका केल्लो तिणे गुणी
जन्मांचे पुण्यान कि तीका देवान बळेयलली
अनियेक निब्बानी जावून भवाची तारणी?
ती म्हाका चोयली हांवें दृष्टी पळेय्ली
शुरू जाली आमंची कळता तुमकां काणी
- बालकृषण मल्य, कोच्ची [एपरील २०१८]
बालकृश्ण मल्य: केरळांतल्या कोच्चिचो नामणेचो कोंकणी यूव कवी, तर्जणकार आनी बरवपी. मलयाळम, तमीळ भासांनी सयत हाणें कांय हजारांच्यांकी चडीत कविता बरयल्यात. ’जीव संकल्प (२०१३)’ हाचो एदोळ पर्गटल्लो कविताजमो. ’स्वतंत्र विचार’ बूक वेगिंच पर्गटून येंवचार आसा. सभार कविगोश्टिंनी तशेंच साहितीक शिभिरांनी हाणें वांटो घेतला. मलयाळम भासेचो बूक सयत हाणें पर्गटला.
More in Poinnari
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2025
धाळ्यो [डो. झीटा लॊबो]
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)
ಕವಿತಾकविताPoem Nov 2016
येका फो०डाचि कता
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.