भोगणां (- जोन सुंटिकोप्प)

[कविता] भोगणां (- जोन सुंटिकोप्प)

सादी म्हण दिसची पूण भोव मार्मीक विडंबनात्मक चिंत्पाची कविता ही. व्हा! कितें सोभाय ह्या कवितेची; हांगासर आमच्या बापा व नमान मरिये अल्ला हू अखबर आसुयेता, बिस्मिल्ला रेह्मान रहीम आसुयेता, हरी ओम व आनी कितेंय आसुयेता. आनी खुरीस म्हळ्यार चंद्रेम आसुयेता वा त्रिशूल आसुयेता तें गर्जेचें न्हय पूण कितें गर्जेचें म्हळ्यार; कुडिसवें जीव आसताना संसारांत शृंगार, मुखोटीं न्हेसून लज-मऱ्याद सांडून, आपल्या-पेल्यांक अपलीं भगणां लिपवन हेरांक दाकवपाचें जिवीत जियेवन आतां कूड सांड‌ल्लो अत्मो त्या मोरोन गेल्ल्या भगणां पासत मागणें कर्ता आनी वीपऱ्यास म्हळ्यार फोंडावयलो खुरीस तें मागणें सुरू कर्ता. अन्येका अर्थान सांगचें तर, हो धर्म म्हळ्ळो डोंग मनशाक मनशापणान जियेवंक सोडिना.

कांय लांब काळ पऱ्यांत यादिंत उर्चेतसली अमूर्त चिंत्पाची विडंबनात्मक कविता बरंवच्या बाब जोन सुंटिकोप्पाच्या ह्या कवितेच्या एकेका सब्धाक तुकचें काम तुजेर सोडतां.

सं.

[कविता] भोगणां (- जोन सुंटिकोप्प)

भोगणां

एक आमच्या बापा