आपायाच्यो घांटी (फेल्सी लोबो, देरेबयल)

[कविता] आपायाच्यो घांटी (फेल्सी लोबो, देरेबयल)

दिसाळें हातीं घेवन वाचुंक धरलें तर, वा टिविंनी येंवच्यो दिसाळ्यो खबरो आयकुंक धरलें तर ज्ये कितें वाचुंक/आयकुंक मेळता तें ह्या कवितेच्या एकेका वळिंनी भोव मार्मीक रितीन उत्रायिल्लें दिसून येता.

वृत्तेन शिक्षकी जावनासची बाय फेल्सी लोबो देरेबैल एक वयचारीक चिंत्पाची कवी, समाजीक हुसको, मनशामोलांक अपल्या बर्पांनी उकलन धर्ची ही समाजेंत जांवच्या हर रितिच्या शोषणाच्या विरोद अपली लिखणी उकल्ता. ह्या कवितेंत तिणें उत्रांनी पिंत्रायिल्ल्या चित्रांक ओळकुंक तशेंच कवितेचो स्वाद चाकोंक तुका उलो दितां.

[कविता] आपायाच्यो घांटी (फेल्सी लोबो, देरेबयल)

आपायाच्यो घांटी

तण भेंडुंक वेच्या

उग्त्या गाद्यांत य

मोडीं पडल्यांत

जुलुमेचें खाण जावन

किस्परलेलें फूल जावन

पिडेसतांच्या वावरा थळार य

उस्वास भांदला

गळो चिर्डून

काळके राती कुडी शिंधून

मनश्यापणाक सांडून

पयणा वाटे रसत्यानिंय

मासूम जिवांक तासायलां

लोंकडा आयदां विंचून

रान्वटी मनश्या रुपां आरावन

स्वताक विस्रोन

देवाळ मंदिरां भितर य

पिंपऱ्यांक ग्रासिलां

चरबेल्ल्या कुडिंची तृषा थांभवंक

क्रूर मनजात जावून

देवाक च विस्रोन

वाटसूऱ्यांक य तांडून वेलां

गुड्या मोल्यांनी

मोडीं लिपल्यांत

प्रभाव, अधिकाराच्या धयरान

नीत, शिक्षेचें मोल विस्रोन

कुटमांत धोती निबान य

आंगार दाग झळकाल्यात

कुडीर मतिनीं माव उरल्या

जुलुमेक हेडावन

राक्सा प्रवृत्तेक साक्स जावन

घरांनी घुसचे वावराडीय

एक्सुरेक दावली मार्तात

फ्रीज टिवी सार्कें कर्च्या निबाक

आपायाच्यो घांटी वाजतात

पाचार्न ती अजून असुरक्षीत म्हण.

-  फेल्सी लोबो, देरेबयल [फेब्रेर, २०२५]

फेल्सी लोबो, देरेबयल: एक शिक्षकी जावन वावर कर्ची ही कविता, लेकनां, समीक्षा बरयता. कविसम्मेळनांनी कविता सादर केल्यात. समाजीक जागरण दिंवची श्याथी आसची बाय फेल्सी लोबो देरेबयल असतुरी संवेदनांक लागून व्हळकिची जाल्या. ’पालवा पोंत’ हिच्या कवितेंचो जमो पर्गटला.