ಕವಿತಾकविताPoem
आंकडो ७
नॊव रसांक कवितेंनि चड्ताव जाव्न पळेंव्क मेळ्ता, ह्या नॊव रसां पय्किंत ’प्रणय/रोम्यान्स’ म्हळ्ळो ऎक रस, आनि भॊव महत्वाचो रस. माहाकाव्यांनि (एपिक) सय्त तवळ तवळ उटोन दिस्चो हो रस कवितेंनि व्हाळंव्चि श्याथि आस्चि भॊव थोड्यांक. हांगासर ऎक असलेंच कविता कानडिचि कवयत्रि रम्य के.जि.मूर्नाडु हि घेव्न आय्ल्या, आनि हि कविता परत परत वाचुन कांय ह्या कवितेंनि एकेका इमाजें पाट्ल्यान लिपयिल्ल्यो काण्यो व्हळ्कुंक अनि सम्जुंक तुम्चेर सोड्तां.
आंकडो ७
कृष्ण दोळे....
तर्न्या तर्न्या पिंतुराक
अहा सांजेदोळ्यांचो उज्वाड
तळ्हाताक पोशेल्लेतित्लेंच
कुडिभितर प्रसार...
फुल्ल्ल्या हरेका रंगाभितर्यी
शेंबोर-शेंबोर पाव्टिं दोळे मेळ्चो
संभ्रम....
पर्जळित पोक्रिपणां...
हे निळ्शे, पाच्वे, गोब्रा, काळे रंग सर्व
फुलां फुलंव्च्या वालिंक,
आराव्न वेंग्ल्लें अत्म्या भांदांक
रावानास्चि नवि वोड्णि...
तुं मोरान सांड्ल्लें बेश्टें
पाक न्हय...
अगाध निळ्शें मोळोब
तुं...
उप्रांत तेंच भर्ल्लो दर्यो...
पाच्व्याक उम्कळ्चो रूक, वाल,
फुल, फळ तुं...
उप्रांत सुक्ण्याचें गीत...
काळ्याभितर दोळ्यांक पावंव्चो
पर्जळित, विण्गो
गादो तुं..
उप्रांत तोच्च म्हज्या बापाय्च्या आंगाचो रंग..
गोब्राळ गोब्राळ म्हजि आवय तुं..
ताणें पेटंव्चि ल्हान पण्ति..
उप्रांत तोच्च मातिये वास..
उस्वास आस्चो मौन ताळो
तुं..
बांसुरे गोम्ट्याक जीव भाव
तुं..
[कानडि मूळ: रम्य के.जि.मूर्नाडु, कोंकणीक: वल्लि क्वाड्रस]
रम्या के.जि. मूर्नाडु: प्रथमिक इस्कोलाचि शिक्षकि जाव्न ९ वर्सां थाव्न वाव्र करुन आस्चि हि कानडिंत प्रतिभावंत कवयत्रि. सभार तालूकु तशेंच जिल्ला कविगॊश्टिंनि तशेंच दसरा कविगॊश्टिंत वांटो घेत्ल्लि हि अपुर्भायेचि कवयत्रि.
More in Poinnari
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2025
धाळ्यो [डो. झीटा लॊबो]
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)
ಕವಿತಾकविताPoem Nov 2016
येका फो०डाचि कता
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.