[मोटवी कथा]: मोनें झूज
हऱ्येका समाजेंत ’मुडदार्गी’ एक ना एका रितीर हऱ्येका धर्मांनी आसची जावनासा. मुडदार्गीक जात ना, कुळी ना, संयब ना, मुडदार्गी एक स्वभाव, एक चिंतप. समाजेच्या हऱ्येका वर्ग-भेदाक हिच्च मुडदार्गी कारण म्हण्येता. तर समाजेंत शोषण कर्चो वा शोषण जांवचो दोन वर्गाचो लोक समासम मापान भरून वेता, जितले मापान प्रेतन जाता शोषण रावंवचेंकी, तितलेच्च मापान प्रेतनयी जाता शोषीत लोकांचो संखोय वाडवंक.
मेलवीन जे. वास कोंकणेंत वेगळ्याच प्रकाराचो काण्येगार हें अजीक कांय भारा वर्साधिंच हांव समजल्लों, गूंड चिंत्पाचो विशलेषक सयत, कोंकणेंत इतलो प्रतिभावंत बरयणार आसून सयत, अपली प्रतिभा वळकतेले संपादक कोंकणेंत नासचें कोंकणेचें दुर्भागपण म्हणूं?
’मोने झूज’ असल्याच एका थराच्या मुडदार्गीक पिंत्रांवची कर्ची काणी जावनासा, ह्या काण्येचें एकेक पात्र, एकेक सिद्दांत जावन, एकेक चिंताप जावन उभें रावून हेडायताना, खरेंच भग्ता ह्या काण्येची गुंडाय. ती मेजुंक तुकाच सोडतां.
मोनें झूज
"कर्र....कर्र, कर्र...कर्र"
भंवतणिच्या मौन परिसरांत ह्या आवाजा शिवाय कांयच आयकोन येनातल्लें.
पयलेंच चांदन्याची रात!
रुकार निश्चिंत विशेव घेंवचा सुकण्यांक एका वाटेन चांदनें, तांच्यो आस्ड्यो धांपुंक आवकास करून दीनातल्लें तर, आतां....!
अचानाक आयकोन आयिल्ल्या ताणीं विशेव घेंवच्या रुका मुळांतलें 'गुसू गुसू' तांच्या विशेवाक मारेकार जाल्लें.
पयलें पयलें..... फकत्त 'गुसू गुसू'
त्या उपरांत एक दोन उज्याचीं किटाळां पेटोन आयिल्लीं.
ताचे पाटल्यान....,
'दड बड... सट सूट...'
रुका पंदा कितें तरय जातालें. जागीं जाल्लीं सुकणीं दोळे वाटारून मौनपणी गोमटी हालवंक लागलीं. रुका मुळांत कितें जाता तें तांका कळ्ळें ना.
आनीं आतां आयकोन आयलो आवाज!
कर्र कर्र! कर्र कर्र!
सुकण्यांचा हधऱ्यांत मुसाळ कांडुंक आरंभ जालें!
रुका मुळांतलो आवाज रावलो ना.
'ह्या रुकाक आनीक पात्येवन रावल्यार आपणाक बरें नां' कळीत जाल्लीं सुकणीं दोळे धांपून 'पर पर' आवाज करून उभलीं.
मन आयिल्ल्या दिशेन!
रुकाचा वयर भर्वसो दवरून विशेव घेवंक आयिल्ल्या सुकण्यांक आचानक आघात!
रुका वयर जाल्ल्या आवाजाक लागोन थोड्या घडियांक रुका मुळांतलो आवाज बंध जालो.
पर्त्याक रुका मुळांत उज्याचीं किटाळां पेटलीं. उस्वास वयर सकयल जालो. मासा रग्ताची वोळ गेली. आनी.....
परत्याक तोच आवाज!
'कर्र कर्र कर्र' कर्र कर्र कर्र...!
ह्या पावटीं चिक्के वेगान म्हळ्ळ्यापरीं.
व्हय!
रुका मुळांत कोण एकल्या मनश्याची दर्वडाय आनी दूसऱ्याची आज्ञा, तीसऱ्याची गडबडी, चवत्याची चत्राय, पांचव्याची सलहा आनी.......
व्हय! मनश्यांची पट्टी लांभ! पूण रूक एकच!
थोड्याच वेळान,
'टर्र...र्र...र्र' रूक पिंर्गालो.
रुकाच्या सालिये थावन दुखाचे थेंबे फुटोन रावले.
मोनो रूक मौनपणीं रुदान करुंक लागलो. ताच्या वेंगेंत विशेव घेतल्लीं सुकणीं उभोन धांवल्लीं. तांका पाकाटे आसल्ले. तांका हो रूक न्हंय तर दुस्रो रूक. पूण...
ह्या रुकाचीं पाळां हांगा रोंबल्लीं. इतलीं वर्सां उभो आसल्लो हो रूक आज आपल्या पाळांक आपणा तितल्याक हुमटून घेवन कोणायचा दोळ्यां भायर धांवोंक सकानातल्लो. ताची जिणीच ह्या मातियेंत ताणे सारल्या. आशें आसताना....
तो धांवतालो जाल्यारय खंयचर? ताच्या त्या जुनकाट पाळांक घेवन ताका धांवोंक जाता?
रुकान कांय चिंतच्यापरीं नातल्लें. सर्वांनी ताचो सांगात सोडलो. निमाणें आपल्याच पाळांनीं....!
'दड्ड!' आवाजान रूक धर्णीक समा जालो.
ह्या उपरांत.....!
'सट सट' करून रुकाचे खांदे कातरले.
मनश्याचें भळ आपल्यो मिशियो वोळायताना.....,
थोड्याच वेळाभितर रूक आपल्याच मातिये थावन विंगड जालो.
झडायेचो रूक सागसुंचो कसो? बुध्वंत मनश्यान आपल्या मतीक धार दिली.
तोणके, राजू, पारय....! रूक आतां आपणाकच कळीत नातलेल्या वाटेच्या पयणाक भलत्कारेन तयार जाल्लो.
चांदन्याची रात म्हणताना पयणाक कांय कश्ट नातलेले. जाल्यारय ह्या वेळार....
सह्याद्रिपुरंत दभाजो चल्तालो.
मारी पूजा.....!
सगळ्या गांवाक गांवच 'हुणसे कट्टे' सामकार हाजर जाल्लो.
वर्साक एकच पावटीं चल्च्या ह्या पूजाक सह्याद्रिपुराचा हऱ्येका मनश्यान हाजर जायजय आसल्लें. मारीक बली भेटवंक...!
मारी अम्मक बली भेटंवचें सगळें योजन गांवचो गौड कर्तालो. तोच ह्या गांवाचो मुखिया. ताच्या हुजीर ह्या हळ्ळेंत दीस बुडतालो आनी रात उदेताली. ताच्या दयाळाये थावनच ह्या हळ्ळेंत गीम आनी पावस!
हाका काराणय भोव संपें. गांवच्या कोंबल्यांक तो पोसतालो. कित्याकगी ह्या पुडपुडीत कोंब्यांचेर ह्या गौडक पयलें थावन भारीच मोग आनी मायपास. तशें गांवचे कोंबले गौडचा वेळा फर्माणे साद घाल्ताले. आनी निदलेल्या सूऱ्याक जागयताले. सूऱ्या बावड्याक निदेंतलो उटानासताना दुस्रो उपायच नातल्लो.
गांवचे कोंबले कशेय जाले. सर्कारान थोड्या वर्सां पयलें अभियान चलयिल्ल्या मोरांक पोसच्या विशयाचेर गौडन भारीच उमेदीन अभियान चलयिल्लें. ह्या अभियानांत आपणाचो पात्र जावन ताणे ताच्या ह्या सह्याद्रिपुरांत मोरांक पोसुंक आरंभ केल्लें. पयलें पयलें म्हळ्यार गौडचा बापायच्या काळार थंय हांगा अपरूप दिसोन येंवचे मोर आतां फकत्त रानांत मात्र न्हंय गांवांतय उग्त्यान दिसोन येवंक लागले. गौड वयर तांका संपूर्ण भर्वसो आसल्लो आनी गौडाक तांचेर विपरीत मोग. सर्काराचा नियमांक पाळुंक गौडान पयलेंच गांवभर धांग्रो मारयिल्लो. मोरांक मार्चो आपराद! ह्या खातीर आतां ह्या हळ्ळेंत उग्यान भंवच्या मोरांक कांय बर्गाल नातल्लो. ह्या मोरांक चोरियां धरून तांका पोसुंक प्रयत्न केल्ल्या हळ्ळेंतल्या इसकोलाचा मेसत्रिचा पुताक गौडन ह्याच्च हुणसेकट्टेक बांधून घालून सर्सरीत मारल्लें तें सगळी हळ्ळी जाणा.
कोंबले फांत्यार साद घालून सूऱ्याक जागयताना, गांवभर मोर पावसारायाक आपलीं पाकां फुलंवन ताचें मन भुलंवचें प्रयत्न कर्ताले.
एका कुशीक सूऱ्यो राजी जाताना एका कुशीक पावसाक खाल जावंक पडतालें.
ह्या हळ्ळेची दीस आनी रात राखवणी कर्ची त्या हुणसे कट्टे वयल्या मारी अम्मन!
ती आसता वरेग हळ्ळेच्यांक कांय भिरांत नातल्ली.
कोण कितल्या मध्यानेर पासोन ह्या हळ्ळेंत एक्सुरो या एक्सुरें चलोन वचोंक भियेनातल्लीं.
तिका आपणाचेंच रूप आसल्लें!
कितल्या जणांक रातच्या मध्यानेर ती ह्याच गांवचा गौडचा रूपान...., एकेक पावटीं तांचाच पूजारिच्या रुपान... इतलेंच न्हंय एकेक पावटीं ती रातच्या मद्यानेर चलोन वेतेल्यांक पूत, बापय, आवय, बायल आनी भयणिंचा रुपान पासोन तांचा वाटेक सांगात दीवन तांचा घरा वरेग तांकां तिणे पावयिल्लेंय आसा.
ह्याच खातीर हुणसे कट्टेची मारी अम्म म्हळ्यार सगळ्या हळ्ळेचे तिका मान भागायताले.
तिच्या ह्या उपकारांक ती हळ्ळेगरां थावन कितेंच आशेनातल्ली. पूण....
वर्साक एक पावटीं मात्र तिका खूश करुंक जाय आसल्लें.
सह्याद्रिपुराचा मारी अम्माक खूश कचऱ्यांत गौडच मुकार.
तोच्च दीस नमियार्तालो. तोच हळ्ळेंत धांग्रो व्हाजवप्यांक विंचतालो. आनी तोच...
व्हय!
मारी अम्मा ताच्या पूजारिच्या सपणांत येताली. आनी आपणाची आशा पर्गट कर्ताली!
तिचें इतलेंच काम! पूजारिचा कानांत तिची इच्चा पुंकल्या उपरांत सगळी तयाराय पुजारी कर्तालो. पूण गौडचा मुखेल्पणा खाल!
वर्साक एक पावटीं मात्र तिका रग्ताची तान लाग्ताली. तिका रगात कसलेंय चल्तालें. कोंब्याचें...., पावऱ्याचें....., बोकऱ्याचें....., वास्राचें....., एकेक पावटीं, ती चड तानेल्यार, ती गांवच्या पुडपुडीत पाड्यांक पासोन माग्ताली! त्या भायर कांय हळ्ळेंत चड उणें जाल्यार ती रोकडीच मनशाची बली माग्ताली. तिकाय केदनां केदनां हळ्ळेच्या सोभीत सोभीत चलियांचेर मन पडतालें आनी ती पूजारिच्या सपणांत येवन तांका माग्ताली आनीं हळ्ळेंतले ह्या खातीर पाटीं फुडें पळयनातल्ले.
आजय तशेंच!
महिन्या पयलें पुजारिच्या सपणांत आयिल्ल्या हुणसे कट्टेच्या मारी अम्मन बलिपूजा मागल्ली.
ह्या पावटीं मारी अम्मान गांवच्या तनियचा शेतांत घोळच्या पुडपुडीत दोन पाड्यां पयकी एका पाड्याक विचारल्लें.
मारी अम्मची हुकूम! तनियाक मांदून घेवंकच पडलें. ना जाल्यार....?
इनकार केल्ल्या दूसऱ्या दिसाच इनकार केल्ल्याचें पोट फुटोन रगात व्हाळवन हुणसे कट्टेचा मुकार पडोन असल्लें मोडें सगळ्या हळ्ळेगारांक पळेवंक पडतालें.
तनियाक ह्या वर्साच्या मारी अम्मची हुकूम पाळुंक आसल्ली. ताका आपणे मोगान पोस केल्ल्या पाड्याक मारी अम्माक आशेंच उकलून दीवंक मन आयलें ना. पूण दुस्री वाटय नातल्ली. अम्मची हुकूम ताणें पाळुंक आसल्ली. नां तर.....
आपणाचें बायल तर्नाटपणारच विधव जातेलें. ल्हान ल्हान दोगां भुर्गीं बापयविणें आनाथ जातेलीं.
हें जणां जाल्लो तो आपल्या पाड्याक घेवन हेणसे कट्टे सामकार मारी अम्मचा फुड्यान उभो जाल्लो!
मारी अम्मक खुशी करुंक सगळी हळ्ळीच हुणसे कट्टेच्या मुकार जम्लली.
सगळें सह्याद्रिपूर वकाल नासतां जेमेताना हुणसे कट्टेच्या मुकार हळ्ळेगारांची खेट! ह्याच वेळार.....
त्या कुशीन हो रूक पर्ताल्लो!
घटमूट तर्नाटे.......! तर्नें भळ......! रूक थंड जाल्लो!
कोणाचें तरी पर्नें ट्रक! थंय हांगा ताची निस्संतान जाल्ली. तरय ट्रक्काचें इंजीन चल्तालें.
रुकाक ट्रक्कार लोळयलो.
एकल्यान ट्रक चालू केलें. तें चालू जावंक आयकालें नां! एक दोन पावटीं सेलफ मार्ताना थंड जाल्लें इंजीन चालू जालें.
रुकान आपल्या वाडोन सोभल्ल्या मातियेक आदेवस मागलो.
रात काभार जांवच्या आदीं सगळें जावंक जाय आसल्लें!
सह्याद्रिपुरांतलें तें रुकाचें मिल्ल!
रूकच नेणां हें कोणे आनी कित्याक पासोन उभारलां तें! मिल्लाचा दारार पावल्ल्या रुकान हें आसा केल्ल्यांक शिरापाची धार वोतली. हें मिल्लच नातलेलें जाल्यार.....? रुकान आतां चिंतून कांय फायदो नातल्लो. ह्याच मिल्लाच्या उग्तावणा संभ्रमार ताणे आपलीं पानां ह्या मिल्लाक नेटंवच्या खातीर खुशेन दिल्लीं.
रात फालें जावन येताली.
रुकाच्या मिल्ला भितर रूक लोळयलो. कांयंच दया दाक्षेण नासतां!
एकल्यान मिल्लाचें रूक कातर्चें मेशीन चालू केलें. दूसऱ्यान रूक सागंवची टऱ्याक गाडी मुकार लोटली. रुकाक टऱ्याक गाडियेर लोळोंक मन आयलें ना. ताका ती आपल्या मोर्नाची पेट म्हळ्ळ्या परीं दिसली. फुडें पळयताना आपणा सार्के सबार रूक थंयचर पडलेले ताका दिसले. कांयच गत आधार नातलेले..... एका थेंपार त्या सोभीत सृश्टेंत पालेवन फुलोन हासोन खेळोन आसलेले आज...,
त्या मोट्या दांतांच्या 'गर्र गर्र' आवाजान घुंवच्या दाट कोर्वोंताक पळवन रूक सगळोच हताश जालो.
भितरल्या भितरच ताणें दुःखां गळयलीं. ताची साल येदोळच तासून काडलेली. आतां उरलां तर मास मात्र!
रुकाचें प्रतिभटन कोणायचाय काळजाक तोपलें ना. रुकाक टऱ्याक गाडियेर लोळयलो.
मुखार कोर्वंत रुकाक कात्रुंक तयार जाल्लो.
ह्या वग्ता...
हुणसे कट्टेच्या मुकार लोकाच्यो बोबो!
मारीक आराधान! व्हडल्या व्हडल्या ताळ्यान मारी अम्मक जैकार!
तनियाचे हात पांय कांप्ताले. पयस ताचें बायल पालंव तोंडाक आड धरून हुसकार्तालें.
पूजारी मागणें रजार कर्तालो. ताच्या आंगार मारी अम्म प्रवेश जाल्ली. ताच्या अर्भट्यां मुकार तनियाच्या बायलेचे हुसकार तिच्या पालवा थावन भायर येवंक सकले नांत.
हळ्ळेगारांनी पाड्याक फुलां झेलो घालो. गोमट्याक पाल्यांचो हार आनी तकलेक कुंकुमान नेटयलो. भक्तेन ताका नमान केलो.
पूजारीन गौडक आपयलें.
तो आपल्या बसल्केर थावन उटोन हुणसेकट्टेचीं मेटां चडोंक लागलो.
पूजारीन ताची तकली धरून ताका भागायलें. तो मंत्रा घुणगुणतालो.
तो आतां भळान कांपोंक लागलो.
मारी अम्म ताच्या आंगा भितर नाचोंक लागली.
थोड्या वेळान गौड पवित्र जावन हुणसे कट्टे थावन सकयल देंवलो.
ताणे आतां काट्या वयर मारिच्या मुकार दवरलेली व्हडली जयत तालवार हातीं घेतली.
तनियाचे हात पांय कांपोंक लागले. तो कळवळ्ळो. आपल्याच काळजाच्या कुडक्याक थोड्याच वग्तान.....
फाल्यां थावन आपल्या शेतांत वावर करुंक एकच पाडो! एका पाड्या थावन कितें जातां? फाल्या थावन एकच हावें तें झूं खांदी घेजाय आनी आपणाकच हावें पाडो करिजाय! ना तर...!
दुस्रो पाडो विक्तो घेवंक आपणाक तांक ना. शेतांक पणगील पडोंक गौड सोडिना. पणगील पडलेलें शेत हळ्ळेकच शिराप!
फाल्यां थावन हांव झूं धरूं? या गौडक आपलें शेत......! तनियाक कांय समजालें ना.
गौडन आपणे उकलून धरलेल्या तलवारीक भक्तिपणान नमान केलो.
पूजारी आतां काट्या वयलो उटोन काट्याचीं मेटां देंवोंक लागलो.
गौडाचा हातांतली तालवार ताणे आपल्या हातीं घेतली. ताका आपणाची जीब लावन ती तालवार ताणे तशीच वयर अंत्रळाक उभारून धरली.
हाकाच्च राकोन रावलेल्या हळ्ळेगारांनी आतां बोबाट मारुंक सुरू केलें.
काट्या पाटल्यान खजने पुटले.
भिंयेल्लो पाडो हांबेवंक लागलो.
तनियाचा कुडिंतलें भळ सवकास जिरोन गेलें.
पुजारी तनियसर्शीन आयलो.
आपल्या हातांतली तालवार ताणे तनियचा हातीं दिली.
तनिया आतां पाड्याक बली भेटवंक तयार जालो.
तो गौडचा कबलातेक पळवन रावलो.
पूजारीन आपल्या आंगा वयलो शाल काडून काट्या वयर दवरलो. तो बलियेचा रग्ताक सेवंक तयार रावलो.
गौडन कबलात दिली!
तनियान आपलो हात उभारलो.
ताची बायल पयस थावन बोबाटली.
टऱ्याक गाडियेर आसल्लो रूक कोर्वोंताक लागीं लागीं जातालो. ताणे आपल्या जिवाची आशा सांडली. इतल्या वर्सां थावन आपणें उपकार केल्ल्या ह्या मनश्या जाती वयर ताका कांटाळो आयलो. दूसऱ्या जल्मांत आपणाक ह्या मनशा जातीन जियेंवचा परिसरांत रचिनाका रचणारा....! ताणे ताच्या सूऱ्या देवाक निमाणो उलो मारलो.
कोर्वोंताचे दांत पळवंक जायनासताना रुकान आपले दोळे धांपले.
'सर्र....!'
कोर्वोंतान रुकाक उमो दिला मात्र!
तितल्यार.....!
जम्लेल्या हळ्ळेगारांच्या बोबेन मारी अम्माचा सर्गाकच हालयलें.
ह्या बोबेक समजानातललो पाडो आतां भिंयान हांबेवंक लागलो.
तनियाक ह्या पाड्याक ताच्या पाडक्यापणार थावन ताका पोसललो उडास आयलो. तो आतां कळवळ्यांनी रडलो. दोळ्यांनी ताच्या दुःखां उदेताना ताच्ये दोळे गयरे गयरे जाले. ताच्या दोळ्यांक कांयच दिसाना जालें.
आपणा मुकार आपणाचो पाडो आसा म्हण तो जाणा. एकाच माराक पाडो मोरोंक जाय! ना जाल्यार अर्धो मार जावन दांवल्ल्या पाड्याक लागोन, हळ्ळेचो शिराप आपल्या कुटमाच्या मात्यार घेवन, आपणे ही हळ्ळी सोडून वचोंक जाय....!
तनियाचे दोळे भरोन ताका पाडो दिसोन येनातल्लो.
हातांत तलवार आसल्ल्यान दोळे पुसच्या परिंयी नातल्लें.
उभारलेली तलवार पाटीं काडची म्हळ्यार......?
आपल्या पयल्या भुर्ग्याक गौडाचा घरांत सासणाचो चाकोर जावन दाडून दीवंक पडतालें.
तनियाक संसार घुंवल्ल्या परीं जालें.
उभारलेली तालवार ताणे भळान मारली!
सगळी हळ्ळीच मौन जाली.
तनिया खर्शेतालो. खर्शेंवच्या ताका आतां आयकालो पाड्यान हांबेंवचो ताळो!
पाडो अजून जिवंत आसल्लो. तनियान आपल्याच हातानीं आपल्या पयल्या भूगऱ्याक गौडचा हातीं ओप्सून जाल्लें!!
आतां गौडाची सर्ती!
तनियाक लोकांनी धरून पाटीं लोटलो. ताच्ये बायलेन एदोळच आपल्या खोमट्याक धांव मारल्ली.
गौडान आपल्या आंगा वयलें वसतूर काडलें. मारीक नमान करून तो पाड्या सर्शीन आयलो. पुजारीन तालवार गौडाच्या हाताक दिली. ताणे ती तालवार आपल्या हातान धरून भर्मान म्हळ्ळ्या परीं सगळ्या जम्लेल्या हळ्ळेगारां वयर दीश्ट मारली.
पाडो एक पावटीं ज्योरान हांबेलो. ताच्या पाटल्यान गौडन तालवार वयर उकल्ली.
पाटल्यान हळ्ळेगार बोबो मारून पाटीं उसळाले.
अचानक कोलाहल! ताच्या सवें दूसऱ्या एका पाड्याची हांबेवणी!! हळ्ळेगार जिवाच्या भिंयान धांवोंक लागले!!!
आतां बलियेक बांधून घाल्ललो पाडोय हांबेवंक लागलो.
गौडक कितें जाता तें कांय समजालें ना. ताका कितें जाता तें कळच्या भितर.... एक जयत पाडो ताच्या दोळ्यां मुकार हाजर जाल्लो!
रुका मिल्लच्या पाक्या वयल्यान वाडोन रावललो सुमार दोनशीं वर्सां पर्नो पिपळांचो रूक दूकीन पिंर्गालो. ताच्या जयत खांद्याक वडलो सयत मार जावन तो पोकोळ जाल्लो. ह्या खांद्या थावन आनी आपणाक कांय फायदो ना म्हळ्ळें जणा जाल्ल्या पिपळांचा रुकान एक निर्दार केलो.
आपल्या भळ मोडलेल्या खांद्याक सासणाक सांडचो निर्दार!
"टर्र...टर्र...र्र.र्र"
रुका मिल्लाचा पाक्या वयर पिपळांचा रुकाचो जयत खांदो झडोन पडलो. विशाल खांदो आपणा सवें दोन तीन लाचार खांद्याक घेवनच आयलो. सगळें मिल्ल कोसळोन पडताना मिल्ला भितरलें सर्व धर्णीक समा जालें.
'कट' आवाजान रूक चिर्ची जयत कोर्वोंता ब्लेड मोडून उसाळ्ळी!
आपणा मुकार येवन रावलेल्या पाड्याक पळवन गौडच्या ताळ्याची शेळ सुकली. ताणे मुखार पाटीं चिंतच्या पयलें धांवोन आयिल्ल्या पाड्यान गौडक आपल्या शिंगांनी तोपून उकल्लें. थंयच वाऱ्यार भळान हालवन ताका धर्णीक शेवटायलें. एकाच खिणाभितर गौडाचो प्राण उभोन गेलो. पाडो आतां सुंयपून पूजारीक पळेतालो.
"मारी अम्मा...!" पुजारी पाड्याक आड पडलो.
हें पळेल्ले हळ्ळेगार खिणाभितर पाड्या सामकार साषटांग पडले.
थोड्या दिसांनी.....,
हुणसे काट्यार पाड्याची जयत मूर्ती उभी जाली. सगळ्या गांवच्यांचो निर्दार हो! त्या मूर्ती वयर मारी बसोन आसल्ली.!
आतां पूजारीक रातीक सपणांत मारी दिसोन येना. ताका तिणे ताच्या पुजारिपणा थावन काडलां. तिका आतां रग्ताची तान लागाना. फकत वर्साक एक पावटीं हुणसे काट्या मुखल्या विशाल मयदानार जात्रो चल्ता. ह्या जातऱ्यांत हळ्ळेची मारी अम्मा तनियाचा पाड्याचेर बसोन पुर्शांवाक भायर सर्ता.
तिका आपणे घेतलेल्या मनश्याबलिये थावन सासणाक तृप्ती लाभल्या.
त्या कुशीक....
रुकांचा कानांक आतां पयस पयस थावन पासोन रुकाच्या मिल्लांत चल्च्या कोर्वोंताचो आवाज आयकोन येना!
ते आपल्याच घरांत आतां समधानेन विशेव घेवंक लागल्यात.
[दसेंबर, २०१९]
Comments
No comments yet. Be the first to say what you thought of it.
Leave a comment