ಕವಿತಾकविताPoem

माती

[कविता]

माती

एक मूट मातिच्च मनशाचो शेवोट. एक चिमटी मातिच्च मनशाची सुर्वात म्हळ्ळे मुळावे तात्वीक चिंत्पाचे बुन्यादिचेर पळेताना मातिच्च सर्वस्व, मातियेखातीर आमी जियेतांव आनी मोर्तांव आसतां माती हऱ्येका मनशाकुळाक महत्वाची. मातियेखातीर देसाचो वांटो जाला, मातियेखातीर लोकांन एकामेकाची रग्तान्हंय व्हाळयल्या आनी व्हाळवन आसा.

ह्या मातियेचेर बरें भीं बरे मनाच्या मनशान वोंपुंक धरलें तर तें बरें भीं खिरलोन बरें बेळें जातलें, आनी बरो समाज उदेतलो. पूण जेदनां ही ’माती’ मत पिर्वल्ले चिंतिनासताना आण्व्यांक समर्पून दिता आनी ह्या मातियेचेर तो आण्वो वायट भीं वोंपुंक धर्ता, तवळ उदेता खर्गां आनी अन्वारां मनशाकुळाचीं. खोटो अपलें खोटेंच भीं वोंपुंक धर्तलो आनी अशें समाजेचें सत्त्यानास जाता.

सकाळीक विश्याचेर भोव मार्मीक रितीन उटयिल्लो आवाज हो, कविता म्हळ्यार कितली सक्तेवंत म्हणून बोबाटून सांगचो गाज हो. आनी आण्व्या ’भिंयाळो’चेर कांठाळून कान/दोळे/तोंड/नाक धांपून जियेतेल्यांक ही कविता समजुंक त्रास जायनांत. कित्याक म्हळ्यार कवी आंड्रू काळजाची भास जाणासचो कवी, आनी शीदा कवितारसिकाच्या काळजाक रिगची कला भोव अपुर्भायेन जाणासचो माहीर कवी, ह्ये पावटिंय तो तशेंच कर्ता म्हणून तुंच पार्कून घे.

माती

A picture from the Poinnari archive that nobody has described yet.

मातियेन केन्नांय

मागलें ना बीं

तिच्ये खुशियेचें!

वोंपुन्ंच गेलों हांव

बीं, म्हज्येच खुशियेचें

वोंपून वोंपून

संपलिना खुशी

विकुन्ंच सोडली माती

आतां वोंपून आसा पर्की

ताचीच खुशी, धादोशी!

विचाऱ्येत तुवें, ’तुज्या मातियेंत

पर्क्याची खुशी कशी?’

विक्षी तर मत‍य तशी

पिर्की पिशी!

[दसेंबर, २०१६]

Comments

No comments yet. Be the first to say what you thought of it.

Leave a comment

Write in Kannada, Nagari or Romi, whichever you like. He reads every comment before it appears here, so yours will not show straight away. Your name is printed above it.

Your name

Your comment

0 of 2,000 characters

Only your name and your comment are kept - no email address. They stay on the site until he removes them; to have yours taken down, write to him through the contact form and say which one. Privacy.

Author

आंड्रयू एल. डिकुन्हा

१९८४ (पाटल्या ४२ वर्सां) थावन कोंकणेंत साहित्य रचून आसचो आंडऱ्यू एल. डिकुन्हा एक लोकामोगाळ कवी. गांवान गुर्पूर किन्निकंबळाचो तो अतां इजय वसती कर्न आसा. देवाधीन डेनीस आनी मेरी डिकुन्हा हांच्या सात भुर्ग्यां पयकी तो निमाणो. ताणें १००० वयर कवितां, १५० क मिकवोन लेखनां आनी ३० मटव्यो काणियो बरयल्यात. ’व्हळू व्हळू व्हाळ व्हाळ्या’ (२००४ - आशावादी प्रकाशन), ’अंजुराचें पान’ (२०१३ - कविता ट्रसट) आनी ’आयेराचो बूक’ (२०१४ - कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमी) ताचे प्रकटीत कविता पुंजे. ताच्या "अंजुराचें पान" पुसतकाक कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमी प्रशसती, AIKWO (अखील भारत कोंकणी बरोवप्यांचो एक्तार पुरसकार), विमला वी. पै विश्व कोंकणी कविता पुरसकार आनी डा. टी. एम. ए. पै पुसतक पुरसकार ताका लाबल्यात. आयलेवार ताच्या "उज्वाडाच्ये वेंगेंत" कविता पुसतकाक कर्नाटक कोंकणी साहीत प्रशसती लाबल्या. २०२३ वर्साची राज्य मट्टाची “संदेश कोंकणी साहित्य प्रशसती” ताका लाबल्या.

मंगळूर आकाश‍वाणी थावन सुमार ४० कोंकणी कार‍यक्रमां ताणें सादर केल्यांत. सुमार ३८ वर्सां आदीं राकणो पत्रार ‘आंद्रू माम’ लिखणे नांवान भुर्ग्यांचो संसार विभाग ताणें चलवन व्हेला. आमचो युवक पत्रार निर्वाहक संपादक जावन वावर दिला. "इजयचो कळो" पत्राचो संपादक जावन वावूर‍ला. दायजी दुबाय बरवप्यांच्या एक्ताराचो संपादक जावन वावर दिला. माय‍भास.कोम जाळी जाग्यार , राकणो, दिर्वें, उज्वाड पत्रांनी कविता अंकण ताणें चलयलां. राकण्यार ताचो "कास संसार" अंकण, नमान जेजू बाळोक पत्रार "खास संसार" अंकण अनी आमचो संदेश पत्रार सकाळीक लेखनां सराग प्रकट जावन आसात. ताणें आट पुसतकांक प्रसतावन बरयलां. वेवेगळ्या कोंकणी कविता स्पर्द्यांचो, कोंकणी कविता सादर सर्तेंचो तशेंच कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमिच्या पुसतक प्रशसतेचो वरयणार जावन वावर दिला. गांवांत आनी पर्गांवांत सबार कवितागोश्टी ताणें चलवन वेल्यात. कवितां विशीं सबार प्रबंध मंडन केल्यात आनी उपन्यास दिल्यात. “कविता ट्रसट” चो तो ट्रसटी जावन आसा. कविता.कोम जाळी जाग्यार संपादकीयां तो बरयता.

All 23 pages by this writer