"आमचा कषटांचेर जिकची न्हंय बगार हेरां आमचेविश्यांत कितें चिंतीतगाय म्हळ्ळीच व्हडली खंत आमची"
जेजू बाळोक आनी मुन्नाबाय एम.बी.बी.एस
वरस : २००७
मयनो : जनेर
तकलेनांव वाचून खंडीत तुमचा मतिंत सवाल उदेवंक पुरो ’अषटमी परबेक आनी कासीम सायभाक कसलो संबंध?’ म्हण. डान ब्रौनाचा ’डा विंची कोड’ परीं हें कांय अन्येक विवाधात्मक लेखन म्हणोन कांय भागेवंतांनी उडी मार्ची गर्ज ना. वा ’लगे रहो मुन्नभायी पार्ट -३’ जाव्येत म्हण चिंतचेंयी न्हंय. वर्सान वरस दसेंबराचा पंचवीस तारिकेर जल्मोंचो बाळोक जेजू, आमचा जिण्येंत कसलो पात्र घेवंक सकला वा सक्ता म्हळ्ळ्याचेर एकोडो नियाळ कर्चो.
नतालांचा फेसता थावन नव्या वर्साचा दिसापरयांत आमीं हरयेका वर्सा सूट-बूट नेसोन मिसाक वेतांव. घरांनी क्रिस्मस रूक करून ताचेर जायतें डेकोरेशन घाल्तांव, गर्दनाचो गोटो कर्तांव, तांतूं वेवेगळ्या थराच्यो मनजात्यो आनी आमची सृजनशीलता (Creativity) धाखयतांव. मीस जातेच्च घरांनी केक खातर्तांव, एकामेका पोटलून धर्न वीश कर्तांव, नवी बोतल काडतांव, संगीताचा नादान रातभर नाचतांव, कुस्वार एकामेका वांटतांव.
हांतूं कसलेंच वायट ना - भोव बरें. अजीक दोन हजार आनी स वर्साधीं गोट्यांत जल्माल्ल्या देवापुताचा जननाचो उडास काडन ताचा उडासान संतोस पांवचें खरेंच वर्तें फेसत.
थोड्याच वर्साधीं जेदनां हांव मुंबयांत आसचेवेळार म्हजो सेजार्चो हिंद्वांचो भुर्गो आमगेर क्रिस्मस फेसताचो कुस्वार खावंक आयिल्लो. ताच्या बापायपरिंच तो हरयेकांत ’तें कित्याक? हें कित्याक? तें कशें? हें कशें?’ म्हळ्ळीं सवालां कर्तालो. ताणें केल्लीं थोडीं सवालां अजून म्हज्या मतिंत जापी सोधून आसात;
"अंकल - हरयेका वर्सा तुमीं हें सगळें कर्तात न्हंयगी? तुमकां देव मेळतागी?"
सवाल भोव संपें आनी म्हाकाय "व्हय" म्हण जाप दीवन पिलातान हात धुल्लेपरीं हात धुव्येते. पूण कित्याकगी हें सवाल म्हज्या मतिंत उभेंच रावोन म्हजा अंतसकर्नाची खोड काडता म्हळ्ळेपरीं भग्ता.
आयलेवार ’लगेरहो मुन्नभायी’ पिच्चर भारीच हीट जालें खैं. हांवेंय पळेलें. गांधिगिरी ताचें तीरळ - आनी गांधिगिरी म्हळ्यार? ’तुजा एका पोल्याक कोणय थापाड मार्ता तर तुजो दुस्रो पोलोय ताका धाखय’. हें उतार गांधीन सांगलेलें व्हय, पूण कोणाचें उतार हें? जेजुचें उतार न्हंयगी हें? जेजुची ’गिरी’ कोणेंच केल्ली दिसाना. हांव हैसकूलांत शिकोन आसताना हिच्च जेजुगिरी (एका पोल्याक मारल्यार अन्येक पोलो धाखंवची) करुंक आमचा दोतोर्न शिकंवचा सिसटरान सांगलें देखून हें पाळुंकय सल्हा दिली, तीयी क्लाशिंतल्या व्हडल्या पोक्री जावनासल्ल्या म्हाकाच्च. हावें जायत म्हळें. हें आयकाल्ल्या म्हज्या एका क्लासमेटान म्हज्या एका कान्सुलाक दिलेंच न्हंयगी? हावें म्हजो दुस्रो पोलो मुखार केलो आनी ताणें ताकाय अन्येक व्हाजयलें. दोन मार खेल्ल्या उपरांत म्हाकाय जेजुगिरी विस्रली, सिसटरिची दोतोर्नय विसरली आनी काडन ताचा मुसकराक एक मार घालो - तो आज म्हणासर म्हजेलागीं उलयनां. कशी गांधिगिरी? जेजुगिरी?
बरें आतां कुंब्यार थावन आंब्याक पाटीं येंवचें तर त्या भुर्ग्याच्या सवालांत आसचें तरय कितें? कांय संकीर्ण इमाज्यो (Abstract Images) ज्यो कवितापाठाचेर एच्चेमाचा कवितेंतल्या एकेका सब्धांनी तिळचेतसल्यो? वयलेभार पळेलें तर (जशें आमीं चडावत जावन कर्चेपरीं) ह्या सवालांत कांय ना मात्ती गोबोर. पूण कोशेडदाक हात दवरून पळेलें तर जायतें आसा;
नतालांचा काळार आमीं रेतीरयो कर्तांव, कुम्सार जातांव, मिसाक वेतांव, वीश कर्तांव सगळें बरें पूण आमचा जिण्येंत जेजू खरेंपणी येतागी? वा आयलागी? बाळकाक आमी उमो दितांव, गोट्यांतल्या बाळकाक आमी व्हडलो नोट दितांव, इगर्जेंत इज्मोलाक व्हडलो नोट दितांव, कुस्वार वांटतांव पूण - जेजू कित्याक आयिल्लो? म्हळ्ळें समजतांव?
भुकेल्ल्याचा मुखार उभीं रावोन जर आमी मासां पकवानां खांवचाक फेसता म्हणतांव तर ह्या संसारांत ’ख्यासत’ म्हळ्यार कितें? आमी खंवचा मासा पकवानांतलें कांय इल्लें त्या भुकेल्ल्यांक दिल्लें तर?
आमचा गांवांनी कितलेश्यांत गर्दनाचो गोटो करुंक तांक ना, कोणाक रात-दीस काम कर्न वेळ मेळाना तर कोणाक हें असाध्य. कोणाक सार्कें नेसोंक साध्य ना आसचा संदर्भार नतालांचें फेसत जांव हेर कसलेंय फेसत जांव कसलेंच फरक दिसाना - कित्याक ह्या खंचाय फेसतांनी तांचा जिण्येंत कसलीच बदलावण येना.
आमचा गांवचा व्हडल्या व्हडल्या फिर्गजेंनी क्रिस्मस गोट्याक हजारांनी कित्याक लाखांनी सयत खर्चुंक पाटीं वचानांत - तेच्च दुडवांत दुबळ्या फुर्गजेंतल्या एका निर्गतिकाक पाकें उभें जायनांगी? व्हडल्या फिर्गजेचा एका मिसाचा इज्मोलांत हजारांनी जमतात - इतले पोयशे थोड्या फिर्गजेंत मयन्यांत सयत जमानांत. तर आमीं आमचें कुटाम, आमचीं सयरीं, आमची फिर्गज मात्र म्हळ्ळें संकीर्ण चिंताप केदनां मोडन आमचे भंवारीं एक नदर भंवडावंक सक्तांव?
नीज नतालांचो मतलब होच्च - दुबळिकाय, ल्हान्विकाय आनी मायामोग. जेदनां परयांत हें आमीं करुंक सकानांव तेदोळ परयांत आमी आचरण कर्चा फेसतांत जेजुची कीर्त न्हंय बगार ताचेर खेळकुळां कर्तांव, दोन हजार वर्साधीं ताचेर थूकल्ल्या जुदेवांक आनी आमकां असलोच फरक ना. आमिंय फकत्त त्या फारिजेवांपरीं बरें नेसाप नेसोन मिसाक वेतांव आनी आमचो दबाजो गाजयतांव आनी सक्कड आसोनय भितरले भितर आमी पोकोळ. नेसाप आसा तरय नागडे, खावंक आसा तरय भुकेल्ले, दुडू आसा तरय आमी गरीब.
"आमचा जिण्येंत परिवर्तन गर्ज" म्हळ्ळे वोरांगटले शेर्मांव आमीं आयकोन आयकोन आमचे कान दाड्ड जाल्यात खरें. पूण आमचें कोशेडदय दाड्ड जालां? बरें एका दिसा ही बदलावण साध्य ना, बदलावण जाल्यार हेरां पिसो म्हणोंक आसात म्हळ्ळें भ्यें आमकां धोसता. आमकां आमचेर आमच्याकी चड हेरांची भिरांत.
आतां वर्सान वरस येंवचेपरीं नवें वरस आयलां - ह्या वर्सा अपूण अपणाच्यो कर्न्यो खंडीत कर्तलों - पूण ताचेसवें एक निर्धार भोव गर्जेचो आनी करुंक हांव बद्द. म्हज्या सभार दुस्मानांक पयकी एकल्याक हांव काळजाथावन भोगसितां, हावें दुखयिल्ल्या सभारां पयकी एकल्याक पुणीं वचोन काळजाथावन माफी माग्तां. हावें आचरणाक खर्चुंचा हजारांनी थोडे रुपय उरवन हांव फिर्गजेचा गरिबांक पांवंवचाक वावर कर्चा सां. विशेंत पावल सभेक धाडतां.
अशें केल्यार मात्र भोवशा नतालां फेसताचा आनी नव्या वर्साचा ह्या भागी संदर्भार जेजू आमचा जिण्येंत येत.
तर ही ’जेजुगिरी’ची सूरवात आमचेथावन आमचा कोशेडदाक खाल जावन करयांगी?
कोणाक पुणीं आतां अन्येक सवाल धोसतेलें ’कोशेडद म्हळ्यार कितें?’
देव बरें करूं,
- वल्ली क्वाड्रस, अजेकार
