माळय

धर्तेर थाव्न उंचायेक चड्चें तशेंच धर्तेर रांव्चें दोन्‍यी त्रासांचें. जसें मेटा मेटांनि हर्येका घड्ये वेवेग्ळे रितिचे संघर्ष करुंक पड्ता, जो ह्या संघर्शांक फुड करुन उंचायेक चडुंक सक्ता तो जय्त आप्णांव्क सक्ता. जय्ताचो शेवोट पावुंक हिंच सूत्रां.

हांगासर्‌यी हेच्च संधॆश पाचार्चि कविता घेव्न आय्ला स्टॆनि बेळा. ऎक काण्येगार, लॆखक तेच्च परिं ऎक कवि जाव्न स्टॆनि बेळा कोंक्णि लोकाक वळ्किचो. ह्या कवितेचि सकत मेजुंक तुकाच्च सोड्तां

माळय

ऊंच भांद्पांत

म्हजि सात्वि माळय

जनेला भाय्र सक्ला तिळ्ताना

मनिस मूय,

आड उभें चल्चि व्हाळय

मुळिं जाळि रुपांचे मारोग

गटारां भरोन व्हाळ्चें म्हेळें उदाक

दोळे रुंदाव्न देक्ताना

मनिस मध्गात

आवजान उभ्चो मूस

धुंवर भर्ता, धुळ उभ्ता

व्हारें सग्ळें घाण्लां

आव्र-दुकोळ सर्व मुळिं धोस्ता

मध्गात थोडे

म्हज्या माळयेक चोंव्चें दिस्ता.

सकय्लें जिवित,

हांवेंय जियेल्लें

अप्रूप जनेलाकुशिं बसुंक लाय्ता

बग्लेन

शिदियो चड्चो तप्पाल पेदो

अख्रॆच्या माळ्येक पाव्तच्च

घाम पुसित वोंटां फुलय्ता

- स्टॆनि बेळा [नवेंबर, २०१६]

स्टॆनि बेळा: ऎक काण्येगार, लॆखक तेच्च्‍परिं ऎक कवि जाव्न स्टॆनि बेळा कोंक्णि लोकाक वळ्किचो. कोंक्णेशिवाय हेर भासांनि पर्गट जाल्लें साहित्य वाचुन आय्ला मात न्हय, कोंक्णेंत प्रगतिपर साहित रचुंक मिनत कर्तेल्यां पय्किंत्लो एक्लो म्हण ताचिं बर्पां सांग्तात.