जेद्नांय करेज्माचो काळ सुरु जातेच्च एका थराचि काव्जेणि मतिंत उदेतालि. चुकानास्तां सकाळिं तशेंच सांजेर माग्णिं करुन व्हड जाल्ल्या म्हज्या भुर्ग्यापणाल्या दिसांत सय्त ’करेज्माचो नियाळ’, ’खुर्साचि वाट’, ’प्राचित/उपास/जिंज्वार’ पाळुंक आस्ले. आल्तार भुर्गो जाव्न इगर्जेंत मात न्हय, घरांत सय्त खुर्साचि वाट चल्तालि, आनि तिच्च भक्त्पण आनि शिस्त घरांत सांभाळुंक आस्लि.
हो प्रभाव प्रायेन व्हड जाल्लेपरिंयी आस्लो, पुण भुर्ग्यापणार आस्चेतित्लि शिस्त नात्ल्लि तर्यी काळ्जांत एका थराचि काव्जेणि आस्लि, अप्णान कुम्साराक वचुंक जाय, प्राचित करुंक जाय, खुर्साचि वाट आनि हेर माग्णिं करुंक जाय म्हळ्ळिं. मुंबय तस्ल्या बिजि श्हेरांत सय्त, ह्या चिंत्नांथाव्न मुक्ति नात्ल्लि. सिंजिच्या बुध्वारा तशेंच निमाण्या सुक्रारा शिस्तेचो उप्वास मात्र चुकय्नात्लों. करेज्माच्या काळांत जिणि बद्लुंक, वाय्टाथाव्न बयाक पर्तुंक, आम्चेर गुन्यांव केल्ल्यांक काळ्जाथाव्न भग्सुंक ऎक नीब तशें.
वेळाकाळातेकिद ऎक ल्हान चिंताप म्हज्या मतिंत किर्लोन, पाळेव्न रूक जाल्लोच्च कळोंक ना. आनि तें चिंताप हें जाव्नास्लें, करेज्माच्या काळांत आमि बरिं जाय्जय, पुण ’कित्लिं बरिं?’, आनि हें बरेंपण मेज्चें माप कस्लें? आनि तें ’बरें’ या ’न्हय’ म्हळ्ळें पार्कितेले कोण?
जल्मल्लो हर्येक मनिस पात्कि आनि पात्काच्या कोंडांत जियेव्न आसा, लोळोन आसा. हें सैंबिक आनि सहज. पुण सांकॆतिक रितिन जाय्ते ’सोरो/आमाल सेंव्तेले ह्या चाळीस दिसांनि आमाल सेविना’, जाय्ते ह्या चाळिस दिसांनि ’मास/मास्ळि खाय्नांत’, वा तांच्या चिंत्पापरिं ’प्राचित कर्तात’, पुण सवाल हें. हे सर्व सांकॆतिक; म्हण्जे - भाय्लें धाखव्प. पुण आम्चेभितर ह्या करेज्मांत कांय बद्लावण जालां? भितर म्हळ्यार काळ्जा-मनांत म्हणुन परत सांग्तां. ताळो पिंज्तापर्यांत ’एकामेकाचो मॊग करा’ म्हणुन बोबाटुंक सलीस, पुण कित्लेशिं आमि तिं पाळ्तांव?, ’दुस्मानांक भग्सियात’ म्हणोन आराब्बायो दींव्क सलीस, पुण कित्लेशिं आमि आम्च्यांक्च्च भग्सितांव?, मास खाय्नाये राव्तांव जाव्येत पुण हेरांचिं मासां खांव्चांत पाटिं आसांव?, ह्या संधर्भार ’रेतिरो’ म्हळ्ळो अन्यॆक डॊंग वा फ्याशन आज्काल चल्ता. आनि ह्या फ्याशनान सय्त जाय्ति बद्लावण देख्ल्या;
रेतिरेचे जागे बदल्ल्यात, नवे जागे उदेल्यात, नव्यो रिति उदेल्यात - जशें ऒन्लाय्न कुम्सार वा ऒन्लाय्न आरति चल्चेपरिं. पुण चिंताप बद्लोंक ना. आनि ह्या माग्णिं/वोरेसांवांनि कोणाचोगी दुडु, कॊण्गी जमय्ता आनि कोणाच्यागी खात्यांत जमो जाता. हो खुर्साउमो, बाळ्काउमो दीव्न जमो जांव्चो दुडु सय्त कांय एका रितिच्या वेपारापरिं दिसाना? इत्लें वाचुन आतां दांत खिर्लुंच्या भागेवंतांनि आटोव कर्चि गर्ज आसा; करेज्माचो महत्व कस्लो? जिणि बद्लुंक हो करेज्म खंच्या रितिन उप्कार्ता? वर्सान वरस लाखांनि चडोन वेच्या उम्यानिभाच्या दुड्वाचें लॆख कर्तेल्यांक ऎक सवाल;
ह्या दुड्वांत कित्लेशिं घरां नास्च्यांक घरां भांद्ल्यांत? - दुब्ळ्या फिर्गजांक कोले व्हरुंदि, आम्च्याच फिर्गजेंनि कांय दुब्ळिं नांत? कित्लेश्या घरांनि आस्च्या पिडॆस्तांक पळेतेलि गत ना, जाय्तिं प्रायेस्त आवय-बापुय आज आश्र्यांत आसात. आमिं परत थोडिं आश्रमां भांदुंक मात्र सक्तांव शिवाय, भुर्ग्यापणाथाव्न चलुंक शिकयिल्ल्या आवय-बापाय्क तांच्या उतर प्रायेर आश्रमांत धाड्चें सार्कें न्हय म्हळ्ळें चिंताप बद्लुंक सक्तांव? आमि अनाथ आस्रो भांदुंक सक्तांव, बरें. पुण भुर्गिं अनाथ कशिं जालिं? ह्या वेवस्तेचेर उज्वाड फांकंव्क सक्तांव?
आम्चें मुळावें चिंताप्च्च पोकोळ, आनि जल्माथाव्न मोर्नापर्यांत आमि कर्चो ’डॊंग’ आनि, ह्या चिंत्पाक बद्लुंक ’करेज्म’ वा कस्लॊय काळ आसा म्हण कोणाक्यी भग्तागी म्हळ्ळें व्हड्लें सवाल.
आसुं. आमि मारुन काड्न, आतां जिवंत जालेल्या जेजुच्या फेस्ताचो दभाजो आचरण कर्यां आनि वेगिंच परत ताका विखुंक तीस नाणिं दितेल्यांक सोध्यां.
- वल्लि क्वाड्रस (एप्रिल, २०१६)
