चित्रां विचित्रां आंकडो - १

अनसतेशिया!

ही म्हजी माती

म्हज्या अप्पन दुखां गळयिल्ली

म्हज्या अम्मक जगडोंक रगडोंक लायिल्ली

म्हज्या अक्कन गळपास घेतलली

आज म्हाकाय धूळ जावंक आपयिल्ली हिच्च माती!

हांगाच! ह्याच सुवातेर

एक बांय आस‍ल्ली! दिसता?

आज ती पूर‍्ल्या! मोड्यांनी!

तांचा रग्तान जीव घेतललो त्रिरंगा

आज उभता! एका दिसाक! ह्याच मातियेर!

क्यापिटालिसमा दोंग्रार थंय! फुल्ता सदांकाळ!

कपालार चडयिल्ल्या ह्या मातियेक

लुटुंक रावल्या ग्रेसत सैंबा भिकार‍्यां रास!

दोळ्यां कुडको! हातीं कट्टी दांडो

कोणाक दिसता?

म्हज्या हाहाकारांत हांगा जैकार चल्ता!

देकून म्हज्या वोटांत हांचो सर‍्कार जिक्ता!

म्हज्या भाशेन जीव दिल्ल्या ह्या मातियेर

आत्म्याक सोदता मोड्यांची रास!

तांकांय वोंय उत्रोन सुटका घेंवची आवस!

पांव्यां पंदल्या इरोन वेच्या घामा आकलासांत

पवित्र न्हंयत उडयिल्लें मोडें सोदता सर्गाची वाट

ह्या मातियेची हांव धूळ!

डेमोक्रसिंत आज ताच्या..... फाल्यां हाच्या पांव्यांची!

हांव स्वतंत्र! देकून भंवतीं जयत पागोर

भायल्यान कोण दारार मार‍्ता!

मोरल पोलीस! पेटेक खिळे थापडता!

तुमकां दिसतां हांव आनी हें वांज‍पण!

प्रजाराज्यांत गूर‍्वार मोडीं विशेवाक आशेवन

निदल्यांत पळे! मेल्यांत पळे! कोणाकी दिसानांत पळे!

तान मर्तासरी

उत्काचो कोळसुलो

म्हजो जाला खाली

झर दिंवच्या धर्निकी

पडल्यात धाळी

लागल्या मर्नाची तान....

तानेन सुकल्या

सुकूर नळी

ह्या भोर्गोलांतली

जोडूं कशी भाचावी ?

अंतसकार्नाचो

तेदनां आयकातालो

एक ताळो

धयर घे....आनी मुखार पळे

उदेता भर्वाश्याचो सूऱ्यो.....

काळोक हो....

थोड्याच तेंपाचो

ऊट....रावानाका

सवकास तरी....मेटां काड

आनी चल फुडें

हें जिवीत एक धावणी.....

राव ल्ल्याची

हांगा संप्ता काणी

झरी तेवशीं

मुकार दवर पाय

वाळय घाम....

थंयसर तुजीं झडां लाय

धर्नीर वाडय रानां

उटय वादाळ

खडय कुपां

आनी बदली रुपां

भोर्गोलाचीं......

भिजवन शेतां

दुरबाळ्यांचीं

तेदनां.....ह्या धर्नीर

वाळतोल्यो झरी निरंतरी...

तेला तुपाच्यो

कोळसो तुजो भरोन

तान मर्तासरी....

सुकिधाड

थनां आस‍ल्लीं

पानो नात‍ल्लो

माती आस‍ल्ली

तण नात‍ल्लें

अवय आस‍ल्ली

पालोंव नात‍ल्लो

झड आस‍ल्लें

कोलो नात‍ल्लो

दूःख आस‍ल्लें

दुःखां नात‍ल्लीं

मोडां आस‍ल्लीं

पावस नात‍ल्लो

दुडू दीवन

झड हाडन

बंजार भुंयत लायलां

फकत्त अलंकारा खातीर ?

राशिंतलीं झडां आरायताना

इल्ली पूण‍यी माती आरायतियी

त्या निबान तुज्या हाताक

एक पाळ पुणियी सांपडतें

पाळां नात‍ल्ली सुकिधाड

कर्पोन गेल्या

काट तुटय

आनी साध्य तर

सुनामिंच वाळय

मोर्च्या आदीं

भरोन, वोमतोन

धादोशी जावंक तानेलां.

राकोन आसां....!

धाळी फूट‍ल्ल्या हर्द्यार

फोंड जाल्ल्या मुखमळार

चिंवोन गेल्ल्या गळ्या भंवतोणी

काती उमकळच्या हातां-पांयांक

आज.......

खांवची आशा ना

जियेंवचें बळ ना

जोडची सकत ना

उलंवचें बाळ ना

देंवचें दूख ना

फकत्त मेजून आसां

खाट्येचें उतळ पोळें

घर्च्या पाक्याचे नळे

आनी...

हाताचीं रूक जाल्लीं बोटां

पोंडकुळे दोळे

तीर नात‍ल्ली मत

सोधून आसा त्या-

आक्रेच्या दिसाक आनी

आकेरिच्या क्षणाक....!!

वास्तव

यातनेने मनाचि भुमि भंगल्या

वेदनेचे तांडव सुरु जाल्या

शहर - सुःखाचे पाच्वे गांवांत पय्स थाव्न आपय्ता

जाल्यारी हांव ताका भुलाना, हांगाची वसंत

कंगाल - घटू चतक पश्चावरी बसला ’आ’ करुन

आधाराचि, सहायाचि आस घेव्न

मगेल्या संकट दिकाने पळयत आस्ताना

अशेच किरण दिस्तात म्हाका येताना

सांगाता तो सूर्यदॆव, तुवें संकटालागिं फाटी किरायिनि

म्हणूंची तूं आजूनी तुगली लडाई हरनी

पद्मजा नरेंद्र कुंडाजी: संसकृत भासेंत बी.ए. सनद अपणायिल्ली बाय पद्मजा कुंडाजिचो ’परिसर गीते’ म्हळ्ळो कविताजमो पर्गटला. आकाश‌वाणिचेर सभार लेखनां/कवनां वाचल्यांत. कवितेचेर जायती आसक्त आसची ही सद्द्याक अपल्या कुटमासवें मुंबयांत वसती करून आसा, शिकपा शेतांत जायतो वावर केल्ल्या हिका जायतीं इनामां लाभल्यांत.

Chitram vichitram ankddo - 1

Onostexia!

hi mhoji mati

अनसतेशिया (मेलवीन जे. वास)

तान मर्तासरी (नज्रेत नेरी ताकोड)

सुकिधाड (रोशू बजपे)

राकून आसां (प्रसन्न निड्डोडी)

वासतव (पद्मजा कुंडाजी)

Onostexia (Melvin J. Vas)

Tan mortasori (Nazreth Neri)

Sukidhadd (Roshu Bojpe)

Rakun asam (Prasann Niddodi)

Vastou (Padmana Kundaje)