शियांतली पासय (- ऐश्वऱ्य मलीक)

[कविता] शियांतली पासय(- ऐश्वऱ्य मलीक)

हिंवाळ काळांत सकाळीं कोणाक‌च घरा भायर पांय दवरुंक नाका. पूण त्या हिंवाळ्याची पासाय एक अथवोच अणभव हाडून दिता; ते धोवा थेंबे, आनी घोंटेरांत गाणां गांवचीं सुकणीं, पयसिल्यान आयकुंचो कोगुळेचो ताळो खरेंच जावन मन एका वेगळ्याच संसाराक वरून वेता जशी ही कविता सयत एका वेगळ्याच चिंतपान वाचप्याचें मन संतुश्ट करता. (कोंकणी भाशेंत सभार बोली आसात आनी दरेक बोली कोंकणिची सोभाय म्हण हांव मांदतां देकून नवे सब्ध बदलून त्या कवितेची सोभाय पाड करीत म्हळ्ळे इराद्यान ते सब्ध तशेच दवरल्यात, ते सब्ध आनी अर्थ कविता रसिकांनी शिकुंक जाय)

[कविता] शियांतली पासय(- ऐश्वऱ्य मलीक)

शियांतली पासय

किरकि-याचो फातोडेंर