ಕವಿತಾकविताPoem

उतरां! (सखाराम शेणवी बोरकार)

[कविता] उतरां! (सखाराम शेणवी बोरकार)

मनीस सुरयो म्हळ्यार उज्वाड म्हणून लेक्ता दरयो म्हळ्यार अगाध उदक म्हणून लेक्ता. पूण सुरयो उज्वाडासवें उज्याळ किरणांक तशेंच दरयो उदकासवें मिटाक संगीं घेवन असता. जेदनां सुरयो उज्याक तशें दरयो मिटाक सांडीन तर कितें जायत? उतरां म्हळ्यार सब्ध म्हणून लेक्तांव पूण उत्रां म्हळ्यार सब्ध तशेंच अर्थ दोन‌यी सांगाता आसतात अनी जेदनां एक उतर अपलो अर्थ सांदीत तर कितें जायत म्हळ्ळ्या चिंतपाभंवारीं ही कविता विणल्या.

बाब सखाराम बोर्कर गोंयचो एक नाम्नेचो कवी, साहीत‌कार तशेंच चिंत्पी. हाच्या ह्या मटव्य कवितेंत आसचो गुंडायेचो मिसतेर समजुंक तुकाच उलो दितां.

[कविता] उतरां! (सखाराम शेणवी बोरकार)

उतरां!

उतरांक उतरांचो

सांगात मेळटगीर

उतरांक अर्थ येता.

आनी अर्थच जेन्ना

काळभायरो जाता

तेन्ना त्या उतरांक

कांयच अर्थ उरना.

मागीर तीं उतरां

सोदतात सांगात