Poinnari ಪಯ್ಣಾರಿ

ಕವಿತಾकविताPoem

उपकार (- विन्सेंट मार्टीस)

[कविता] उपकार (- विन्सेंट मार्टीस)

मनीस जल्मतच अप्सोच व्हड जायना. ताका पानो दीवंक आवय जाय, जोडून हाडचो बापूय जाय, लिसांवां शिकंवचे मेसत्री जाय, बरे गूण शिकंवचे इसट जाय आनी ह्या सगळ्यांक अपल्या फायद्याक गळसून मनीस अनुपकारी जाता कसो? ह्या चिंतपाच्या बुन्यादिचेर लिसांव सांगची ही कविता.

[कविता] उपकार (- विन्सेंट मार्टीस)

उपकार

पानो दिल्ल्या आवयक केदिंच

उतर प्रायेर विस्रनाका

बर‍या फुडाराक पावयिल्ल्या तुज्या

बापायचो हात सोडिनाका

जाण्वायेच्या शिखराक चडयिल्ल्या

शिक्षकां थंय आलक्षा नाका

सुखा दुखांत सांगात दिंवच्या

स्त्रीयेक केदिंच सांडिनाका

कषटा-दुखांत पिडे-शिडेंत

जिवगात-चिंत्नांक इडें दिनाका

काळजा दारार हळू आवाज

कान दीवन आयक ताका

तुर्तान दार उघडन सोड

हर्सून स्वागत कर ताका

दैवीक उज्वाड शीतळ वारें

भरून ताणे रचलां तुका

सदां गाजय रुज्वात ताची

जिण्येंत जोड‍ल्ल्या सर्व उपकारांची

योजन ताचें रूपीत जांवचे आदीं

नितळ वाटो दिसतीत तुका

-  विन्सेंट मार्टीस. [ज्यून, २०२०]

 विन्सेंट मार्टीस: पांगळा फिर्गजेचो तालेंत‌वंत. ’पांगळाचो प्रकास’ फिर्गज पत्राच्या संपादकीय समितिचो सांदो, उज्वाड तशेंच हेर पत्रांनी हाचीं बर्पां पर्गटल्यांत. संगीत तशेंच अभिनयांत सयत अपलें तालेंत दाकयलां.

About the writer

ವಿನ್ಸೆಂಟ್ ಮಾರ್ಟಿಸ್

विन्सेंट मार्टीस

All 1 page by this writer

More in Poinnari

Everything in Poinnari