ಕವಿತಾकविताPoem

सांगू नुजो (- अमेय नायक, गोंय)

[कविता] सांगू नुजो (- अमेय नायक, गोंय)

आयचो संसार‌च तसो, दूक आसची नाकाची पूण व्हकत पुसचें कानांचेर म्हळ्ळेपरीं. दाकवप एक आनी जियेवप बोल्तेंच. देकून हांगासर कवी अपल्या अपुर्भयेच्या गझलांत चत्राय सांगून वेता. पूण सुटावें सांगलें तर‌यी आयकतलो कोण आसा? आयकत तर‌यी करीत तें नख्खें ना. देकून कितेंच सांगू नुजो म्हळ्ळी काळजी वेक्त करता

[कविता] सांगू नुजो (- अमेय नायक, गोंय)

सांगू नुजो

आतां कोण कसो वागत? ...सांगू नुजो,

दिता म्हटल्यार कितें मागत? ...सांगू नुजो.

उजवाडाच्या खुस्तार सारेयलो सगळो दीस,

रातीकुय तस्सो जागत! ...सांगू नुजो.

फुला परमळान जेणें भरलां अाख्खें घर,

पोरसांत तोच हागत ...सांगू नुजो.

हावऱ्येल्ल्या पोटाची भरूं येता भूक,

मना भूक भागत? ...सांगू नुजो.

खंय वयतलो घेवन मनांची ही जळजळ?

उजो तुकाच लागत ...सांगू नुजो.

- अमेय नायक, गोंय. [एपरील, २०२०]