रक्ताळ सिरीया (- राजश्री सयल)

[कविता] रक्ताळ सिरीया (- राजश्री सयल)

आयच्या काळार आमिंच सुशेग नासताना धांवून आसांव, आमकां आमचेविशिंच चिंतुंक वेळ ना जल्ल्या दिसांनी आमचे बगलेन जियेतेल्यांविशीं हुसको कर्चें चिंतप तरयी कशें येतेलें? देव-धर्माच्या नांवान आज मनीस एकामेकाचें रगत व्हाळवंक लागला. आनी हाका सयत राजकीय फायदो जोडच्याक देश एकामेकासवें झूज मांडून आसात पूण अखेरीक तरयी सलवुंचें मनशापणान म्हळ्ळें जागतीक नद्रेचें कविता घेवन आयल्या बाय राजश्री सयल.

कोंकणी कविता फुलां-पिसोळ्यांक, मोग-मयपासाक सोडून केदनांगी मेरो उत्रोन गेल्यात. देश-विदेशांनी जांवच्या संग्तेक सयत संवेदनात्मक नदर घाल्चीं बरपां आमकां कोंकणिंत वाचुंक मेळचीं भोव संतोसाचें. आतां बाकिचें मापुंक तुकास सोडतां.

[कविता] रक्ताळ सिरीया (- राजश्री सयल)

रक्ताळ सिरीया

आमी रावतात थंड शितळ कुळागरी घरात

वसंत फुलून येतात सदांच आमच्या दारांत

पयस साता समुद्रा पेल्यान अश्याय देसात

रावतात लोक जांच्या दारार स्फोटक

आवाज घुंवत रावतात दिसाच्या तीनय पारार

एका खिणांत घरातल्यान बेघर जातात

घर, दार, बायल, भुरगीं घेवन सैरभैर धांवत सुटतात

रेफ्युजी कॅम्पाच्या लायनीत रिकामें ताट,

रितें पोट,रितें काळिज आनी भरिल्लें दोळें घेवन उबीं रावतात

आपल्या सावळेकच पळोवन कच्च कच्च करून आंग काडटात

हजार वर्साची दायज पंरंपरा मिरयत आशिल्लो दर एक फातर,

शिल्प, पाखें, वणत मस्जिद ,इगर्ज खिणात कोसळून वतना पळयतात

गोंदळून वतात असंवेदनशील जातात

मिलीटरी बॉम्बाच्या एका धपक्यान

दोनय दोळें कुड्डें जावन बशिल्ल्या रहिदामुखार

आनी जीव व्हगडायिल्ल्या अकरा वर्साच्या खलिदामुखार

हे कांयच नासता निमाणें मनशाच तर लाख मोलाची आसतात

मनशाखातीर मरण नांवाची गूढ कठिण गजाल

कितली सरळ सोपीं जावंक लागता तांचेखातीर

जांचे पुर्वज माथ्या फेटो घातलेशिवाय भायर सरनासलें

जिवन संघर्शाच्या ह्या महासंग्रामात

मरण लागिचें दिसूक लागता खिणाखिणात

ते अश्या एका देसात रावतात

जंय मरणाचीं पावलां रातभर धुमशेणां काडीत

तांच्या जिणे मांडार घुमघुमत रावतात

जंय रातचें न्हिदतना फाल्याचो सुर्य

पळोवंक मेळप हेच एकमेव सत्य आसता.

- राजश्री सयल. [जनेर, २०२०]