राशी पिकूंदी रे देवा (- रमेश साजू घाडी)

[कविता] राशी पिकूंदी रे देवा(- रमेश साजू घाडी)

मनीस आनी संघर्श हे एकामेका थावन केदिंच मेकळे करुंक जायनातलें. देकून दरेका दिसा दरेक मनीस मिनत करून जियेता. कोणाक ह्या मिनतिचो फळ मेळता अनी कोणाक आनी कोणाच्या मिनतिचो फळ मेळता आसुयेता पूण अखेरीक मिनतेचो फळ म्हळ्ळो खरोच आसा. ही कविता फकत शेत, गादे, पाडे आनी भाताचीच न्हय. ह्या सरवांक सांकेतीक रितीन गळसून कवी कितलेशे विचार आमचे समोर उभ्यो करता पळेया. दीस गेल्लेपरिंच आमी कांय आमच्या मुळां-पाळांक, आमची संसकृती विस्रून वेतांव काय म्हळ्ळो दुभाव मतिंत उदेता.

बाब रमेश घाडिच्या दरेका कवितेंत सादो मनीस आनी ताच्या संघर्शाचेर खंत-हुसको आसता. हांगासर सयत ताणें केल्लें प्रेतन अमी पळेव्येता. बाकिचें तुजेर सोडतां.

[कविता] राशी पिकूंदी रे देवा(- रमेश साजू घाडी)

राशी पिकूंदी रे देवा

शेता फडांत चलता

जोत पाड्यांचे खिलारी

पाडे ओढता नांगर

जूव घेवनीं खांदारी

भात ओंपलां शेतांत

जोती केनाळ खोचरी

राशी पिकूंदी रे देवा

खळे भरून वसरी.

भाता शेताच्या पिकार

तुजी आसूंंदी नदर

येता मळणीचो वार

तुकां घालीता उफार

शेण घालून गोबरी

केल्या काळी धरतरी

राशी पिकूंदी रे देवा

खळें भरुनीं वसरी.

राख रे माज्या पुता

कुळवाड्याचें दायज

कमी दिल्यार चलता

नाकां आनीक मायज

सांगून गेल्या आवो

माजी जाणटी बोचरी

राशीं पिकूंदी रे देवा

खळें भरून वसरी..

राशी पिकुंदी रे देवा

खळें भरूनी वसरी.

[खिलारी - पाड्यांची एक जात, उफार - नैवद्य, जोती केनाळ खोंचरी - भाताच्यो गोयांत पिकपी प्रजाती]

- रमेश साजू घाडी. [फेब्रेर, २०२०]

रमेश साजू घाडी: लिखणे नांवाखाल बरंवचो रमेश सहदेव गडी पाटल्या पंद्रा वर्सां थावन बिंब, जाग, गुलाब, सुनापरांत तशेंच भांगार‌भुंय पत्रांनी बरवन आयला. सभार कविसम्मेळनांनी तशेंच कविगोश्टिंनी कविता सादर केल्यात तशेंच चलवन वेल्यात. कवितेशिवाय काणियो तशेंच लेकनां बरंवच्या हाच्या कवितेंचो जमो ’आवय जाल्या जाणती’ पर्गटणेर असा.