Poinnari ಪಯ್ಣಾರಿ

ಕವಿತಾकविताPoem

परत उगडटलीं (- रुपाली मावजो कीर्तनी)

[कविता] परत उगडटलीं (- रुपाली मावजो कीर्तनी)

देवाचेर पात्येणी आसचीं ’देव सगळ्यान आसता’ म्हणून पात्येतात तर‌यी, जेदनां मनशाच्या भक्तेचें सवाल येता, तो ती भक्त फकत मंदीर, इगर्ज, मसजिदेंत मात्र दाकयता आनी देवान आसचो जागो फकत त्या जाग्यांनी म्हणून लेक्ता. हेच चिंत्पाचेर मातशे गुंडायेन केल्लें चिंतप ह्या कवितेंत दिसून येता.

[कविता] परत उगडटलीं (- रुपाली मावजो कीर्तनी)

परत उगडटलीं

बंद जेन्नासावन देवस्थाना

तूं सगल्यांच्या जिबेर बसला

वेगवेगळ्या रूपांत तूं

घरा घरांत वसला

देवळांत जरी येवंक मेळना

नांव घेवचें कोण सोडना

तूंच भायर सरला जाल्ल्यान

पावला कणकणीं देवस्थाना

इगर्जी बंद मस्जिदी बंद

देवळांचीय दारा बंद

कोण केन्ना पावत कळना

मदत करची सोडनात संद

देवस्थानांनी सोदतात तुका

भायर कोणाक दिसना कित्याक?

कित्याक तू दाखयना वळख

वळखनात तुका कोण कित्याक?

कोण ना कोण कसो ना कसो

कोणाक ना कोणाक पावता

अश्या वेळार रूप तुजें

त्यांच्यात दिसूंक लागता

पारखी नदर आसली तर

तरेकवार तुजीं दिसतात रूपां

विस्वास तेन्ना घट्ट जाता

पयस जातली काळी कुपां

परत जातलीं एक सगलीं

परत पडटलो पावस खोश्येचो

परत उगडटलीं देवस्थानां

परत हांसतलो वाठार भोंवंतणचो

-  रुपाली मावजो कीर्तनी. [ज्यून, २०२०]

About the writer

ರುಪಾಲಿ ಮಾವ್ಜೊ ಕೀರ್ತನಿ

रुपाली मावजो कीर्तनी

All 7 pages by this writer

More in Poinnari

Everything in Poinnari