मनशाचें मटण [दीपराज सातोर्डेकर, पंचवडी]

थोडेच सब्धांक मनशाकुळार नागडें कर्ची श्याथी आसची कितले पावटीं आमीं पळेवंक सक्तांव? हांगासर एक कविता आसा, ही फकत कविता न्हय, एक सामाजीक विडंबन, मनशाक पुर्तें नागडें कर्चीं एकेक उत्रां खरिंच चिंतुंक आनी आटोव करुंक कर्तात.

एक नाटकिसत जेदनां कविता बरयता, ती कविता खरीच जावन भळवंत सकत जाता म्हणच्याक ही कविता गवाय दिता. दीपराज सातोर्डेकरान ही कविता सादर केल्ली फेबरेर तीन तारिकेर काणकोणंत आसा केल्ल्या कविगोश्टिंत. आनी ही कविता फकत हासयना पूण कोशेडदाभितर कोणाक‌च कळानासताना खोंक्ता आनी कविता आयकून जाल्लेपरिंच दुभाव धोसुंक लाग्ता; कांय हांव तो बोक्रो वा मनीस? जात-धर्म-प्रांत्य-बोली-लिपी म्हळ्ळीं निबां घेवन कोंकणीक च्युरान च्युरो कर्तेल्यांनी ही कविता खंडीत वाचुंक जाय तशेंच ह्या कवितेचेर मीट घालून लेंवोंक जाय. आतां अपूण कितें बोक्रो वा मनीस म्हळ्ळें सवाल अपणाक करुंक तुकाच सोडतां.

[कविता] मनशाचें मटण [दीपराज सातोर्डेकर, पंचवडी]

मनशाचें मटण

एक दीस बोकड्याक

खायन दिसलें मनशाचें मटण

तीठ‌यार वच जाल्यार

घे राशी..

तंबडें गुंज मटण

घेवंक गेल्यार

कोणाक गोडेंमूत

कोणाक केन्सर

कोणाक एड‌स

कोणाक टी.बी.

दुयेंसच्यो घे राशी

बोकडो उरलो उपाशी

बोकड‌यान मटण मागीर

ओन‌लायन ट्राय केलें

मनश्याच्या मटणाची सायट केली ओपन

ओपशन आयलें

कोंकणे-मुसलमान-किरिसतांव

ताणें ’कोंकणे’ क्लीक केलें

परतें ओपशन आयलें..

भाट-बामण-वाणी

शेट-म्हालो-मेसत

खाखी-गावडो-भंडारी..

जातीच्यो घे राशी

बोकडो परतून उपाशी

बोकडो परतून

तीठ‌यार गेलो

ताणें तिनूय धर्माचे

जाती कातीचे

वांटे मोलायले

सगळ्यांचो

रंग एक, कालेत एक

वेगळें कांयच दिसलें ना

आपली जात खंयची काय?

तिव्यू ताका कळ‌ळी ना

विचारांच्यो घे राशी

बोकडो बाबडो उपाशी

- दीपराज सातोर्डेकर, पंचवडी [मार्च, २०१९]