मनांतलो पावस [प्रकाश द. नायक]

एका कवितेंत ’कविता’ म्हळ्ळी खंयचर आसता? उत्रांचेर? उत्रांपाटल्यान? कोणाच्या कवितेंनी ’कविता’ उत्रांनी आसुयेता पूण कविता चडताव करून त्या उत्रांच्या मौनांत आसता, म्हणजे ती वयलेभार दिसाना पूण तिका पार्कुंची श्याथी आसच्यांक ती दिसता म्हणच्यक ही कविता कांय गोवाय दीत.

हांगासो मनांतलो पावस कांय उदकाचो न्हय, चिंत्पाचो, विचारांचो, तळमळ्यांचो. अंतर‌मनाक दाधोस करुंक सकचो पावस तो. देकून एकेका पंग्तेच्या एकेका वळिंनी वाचून गेल्लेपरिंच वेवेगळीं रुपां मतिच्या पडद्यांत खंचून येताना खरीच ती लिप्ती कविता सोभता. तेंच एका उत्तीम कवितेचें त्राण.

नामणेचो बाब प्रकाश नायक गोंयचो कोंकणी वावराडी, शिक्षक, कवी, बरवपी, तर्जण‌कार चिंत्पी आनी मायामोगाळ मनीस. कोंकणी भाशेचो खत्कतो मोग अनी स्वपणां घेवन हांगासर आयला. ताच्या कवितेची सोभाय पळेवंक आतां तुकाच सोडतां.

[कविता] मनांतलो पावस [प्रकाश द. नायक]

मनांतलो पावस

मनांतल्या पावसांत

भिजून गेला

गडद तुजो कोर

झडयत पांखां

थुयथुय नाचता

इंद्रधोणूचो मोर

शेरवडाक चडला रंग

धवे फुल्ल मातयेंत

हातायेदो दडला हातो

केगदीच्या जुव्यांत

चरव्यांत रावला लिपून

नवो भांगरा पोटेर

दुदा दीख उरला दसून

पाडकाच्या ओठार

अथांग तुजें मळब पावलां

तळ्याच्या तळांत

मोनी सांज गाभाक येता

काजुल्यांच्या जाळांत

वाट पळयत दारांत उबी

आमुरपिकी आमोर

जळीमळी आंगणी फुटला

नक्षत्रांचो चंवर

शिरंतरां घालता फुगडी

आकुड्टा वावशी

वावझडीची मजा घेत

सुकणीं ओलीं पावशी

कालचे मेथयेचो दाग

अजून हाताच्या तळव्यार

झाड तुजें जातां ओलें

वथांबे थेंबेंतां काळजार

- प्रकाश द. नायक [जुलाय २०१८]

प्रकाश द. नायक:प्रकाश दत्ताराम नायक वृत्तेन एक शिक्षक. गोंयच्या शारदा इंगलीश हैसकूलांत पाटल्या ३३ वर्सां थावन वावर करून आसा पूण नामणेचो कोंकणी वावराडी आनी कवी. ताचे ’चैतर’, ’कसतूर‌गंध’, ’कुटळ’, ’असतुरी: शिमेभायलें मळब’ म्हळ्ळे तीन कविताजमे पर्गटल्यात. सभार कविगोश्टिंनी, कविसम्मेळनांनी, रेडियो, दूर‌दर्शनांत सयत कविता वाचल्यात.