ಕವಿತಾकविताPoem

मिनाखणी (- कल्पेश वेरेंकार)

[कविता] मिनाखणी (- कल्पेश वेरेंकार)

मनीस स्वार्थाक लागून हेरांचें पिड्ड्यार करून गेलो. हांतूं नातीं, अपलीं, भांद म्हणून सयत लेकलें ना. इतलेंच न्हय. धर्तेचेर सयत हल्लो करून गेलो पूण ही धर्ती सयत अनुपकारी मनशाच्या ह्या सवयेक सोसून आसताना मधें मधें हीं अन्वारां मनशाक अपल्या किर्कोळ कर्नेंचेर नियाळुंक एक आवकास करून येता.

[कविता] मिनाखणी (- कल्पेश वेरेंकार)

मिनाखणी

पैशाच्या हावेसान पेटून

धर्तरेच्या काळजाक घातलो हात

खण खण खणून

ताणें सैमाचो केलो घात

मनशान आपल्याच पायांर घालो फातर

पडलो ताका सैमाचो विसर

मिनैर जावन पैसो केलो

भुंयेक सामको पोक्रीत गेलो

मिनांच्या ट्रकानी घेतले बळी

प्रदुशण पातळ्ळे जळी-मळी

धापली धुल्लान घरां-दारां

घुस्मटली बाबडी झाडां-पेडां

मनीसपणाचो जालो अभाव

मिनाक आयलो सगळो भाव

मेळटा थंय तो खणूंक लागलो

भुंयेक सामको पोखरुंक लागलो

दुडवांनी जालो तो सामको सुपीक

शेतां भाटा केली नापीक

पादिशेर जालो नितळ उदकाक

पिडेनी घातलो वेडो जिवाक

केन्ना हो मनीस सुधारतलो

सैमाचेर अत्याचार थांबयतलो

मनीसपणाची गुडी उबारून

संवसारांत सुखी तो जियेतलो

- कल्पेश वेरेंकार. [सप्तेंबर, २०२०]