म्हजी मांय [वल्ली क्वाड्रस]

’मांय’ एक अदभूत सकत, जी काळाथावन अपली सकत होगडायनासतां आसलेल्यान आज म्हणासर संसार चल्ता. आनी एका ’आवय’चीं रुपां बदल्ल्यांत आसुयेता पूण तिचो मोग आनी मयपास अजून तोच, अपल्या बाळाक जीव दीवंक सयत पाटीं सरानासची आवय खरीच ह्या संसारांतली भोव व्हड सकत.

’म्हजी मांय’ कविता एक संपी कविता, जल्मा थावन मोर्नापऱ्यांत एका आवयचीं वेवेगळीं रुपां पिंत्रांवची कविता. पूण हरेका रुपांनी वा पात्रांनी फकत तिणेंच त्याग कर्चो आनी तिणें फकत मोग दिंवचो शिवाय केदनांय कितेंच पाटीं आशेनासताना अपल्या बाळाच्या सुखांत अपलें सूख देखचो.

[कविता]  म्हजी मांय  [वल्ली क्वाड्रस]

 म्हजी मांय

खोटायतालों तिका

हांव जल्मोच्याधिंच

खोटो सोसून‌यी

हासून म्हाका आरायताली

म्हजी मांय

म्हाका जल्म दितासतां

तिणें भगची दूक समजून

सगळ्यांक ती रडून सांग्ताना

म्हाका कीस दिवून

ती दूक गुपीत आसूं म्हणताली

म्हजी मांय

म्हाका पाळण्यार निदावन

अपलीं स्वपणां धलयताली

आपल्या काळजाक‌च ताळो करून

म्हाका गाणां गायताली

म्हजी मांय

भुर्ग्याक म्हाका हांडियेर धरून

फात्राच्या रसत्याचेर ती चल्ताना

बोट दांटोन फुटलेलें तिचें रगत

कापडापालवांत लोव पुसताली

म्हजी मांय

म्हजें बोट धरून

म्हाका चलुंक शिकयतासताना

उतर प्रायेर म्हजो हात धर्तलो

म्हजो पूत म्हणताली

म्हजी मांय

इसकोलाच्या परिक्षेंनी हांव

फेयल जावन घरा येताना

सगळो गांव दाड्डो म्हणताना

पूत म्हजो बुध्वंत म्हणताली

म्हजी मांय

इसकोलाची भुती दिताना

पूत ऐस‌केंडी खांवदी म्हणून

बाबाच्या बोल्साचे पोयशे चोरून

गुप्तीं म्हाका दिताली

म्हजी मांय

पावसांत म्हाका सत्री दिवून

स्वता ती भिजताली

शेळितापान निदलेल्या म्हाका

वेंगून ती पोशेताना

अपलो ताप लिपयताली

म्हजी मांय

पेज म्हाका दिताली, नीस ती पियेताली

नीस म्हाका दिल्यार, ती उदाक पियेवन निदताली

अपल्याच कापडाक पिंजून म्हाका

फेसताक नवी मुसतायकी शिंवयताली

म्हजी मांय

काजार जावन बायलेक घरा हाडताना

अपलें बिचाणें सुनेक दिवून

धर्णिचेर मांद्री सोडोवन

कितेंच पुर्पुर्नासतां निदताली

म्हजी मांय

म्हज्या भुर्ग्यांची आया जावून

तांकां न्हाणयताली, खावयताली

तांकां उलवंक, चलुंक शिकयताली

मूय सयत चाबानासचेपरीं पळेताली

म्हजी मांय

म्हजी नवी कोट्री जाताना

कोट्रेंत सुवात नातली म्हणून

अपल्ये उतर प्रायेर सयत

प्रायेसतांच्या आश्रमाक गेल्ली

म्हजी मांय

अपलें आवक झरवन तिणें

जिवीत‌च म्हजेर खर्चिलें

तिच्या नालायक पुताचेर हांव

बरवंक बसलां कविता

तिचेपरीं कोण‌च आसलिना

तीच म्हजी मांय

- वल्ली क्वाड्रस [अक्तोबर २०१८]