म्हजें माजर बुद्वंत जालां [आर.एस.भासकर]

व्हा! इतलेंच भगलें जेदनां ही कविता पयले पावटीं वाचली तेदनां. कितें कविता, कितें विचार? एक माजार अपली संयबीक सवयेथावन मुकत जावन सुधारता; एका उंदिराक धरून रावल्यारी कितेंच करिना, चोरून भागडे खायना, चोरून दूद पियेना, सुणे आनी कावळ्याच्या झगड्यांत मधें पडाना... बुधवंत जालां...

सांकेतीक अरथान ही कविता कांय कितें काणयो सांगतात, शिकयतात. ओल्तेराच्या बगलेन बसता आनी कवी जेदनां वाचता तेदनां तें माजर सयत आयकता आनी समजणी त्या मजाराक मेळत देकून माजर बुधवंत जालां. आनी मनीस? विडंबनातमक रितीन हें माजार, जाका मनीस जाल्लो ’शनी’ म्हणता, आतां तेंच माजार ’मनीस’ म्हळ्ळ्याक जीवीक शनी म्हण भगाशें करताना जिकता कविता.

केरळाचो नामणेचो कोंकणी कवी बाब आर. एस. भासकर हांगासर एक भोव अपुर्भायेची कविता घेवन आयलां, आतां ह्या कवितेचो स्वाद चाकुंक तुमकां आपयतां.

[कविता] म्हजें माजर बुद्वंत जालां [आर.एस.भासकर]

म्हजें माजर बुदवंत जाला

म्हजें माजर आसा न्हय

आतां बुदवंत जाला

जल्म सभावांतच्यान

आतां तें बदला

आदींचे वरी तें आतां

हुंदरा फाटल्यान घांव घेना

हुंदीर येवन मुखार रावलो तरीय

तें आंगार हात घालना

दोळे धापून दूद पिवपाची

संवय ताणें सोडल्या

आतां तें दोळे उक्तेच दवरून

दूद पिवनु सरेयता

धांपून दवरल्या कुळ्यांत सावन

आतां तें बागडो चोरून घेना

बागड्या कुटुको बसींत दवरन दितना

मात तें काडून खाता

सुण्याचें कावळ्याचें झगड्यांत

आतां तें वांटेक पावंकच ना

चान्नेच्यो आवाज लेगीत

ताजें लक्ष ओडूंक पावना

नुस्तेकान्न आखड्यांत येता

व्हड व्हडान उल्लो मारता

म्होण तें आतां धावन पावना

बसिल्लेकडेच्यान तें हालतना दिसना

मिन्नुबाय ताका यो म्हण्टा

इल्ले वेळा खेळया म्हण्टा

तें पूण जापूच दिना

ताका वेळ ना न्ही

आदीं मंदी हागूंक मुतूंक

तें भायर दावता हें खरें

उरिल्लो वेळ म्हज्या ओलतेराकडें बसता

आनी हांव वाचतना तें आयकूंन घेता

कित्याक जाण ?

तें आतां बुदवंत जाला

- आर.एस.भास्कर  [एपरील २०१८]

आर. भासकर शेट्टी: केरळाचे नामणेचे कोंकणी कवी. अक्षरां (१९९२), अक्षतां (१९९७), पंचयतना (१९९८), गुरुचरणी (२०००), चिनू मिनू चानो, युगपरिवार्तनंचो यात्री (२०१४) हांचे पर्गट‌ल्ले कविताजमे. ताराबायी विषणू म्हापशेंकार वैषय भारती पुरसकार (१९९६), कोंकणी भाशा प्रचार सभा पुरसकार (१९९४) हांकां येदोळ मेळ‌ल्ले पुरसकार.