Poinnari ಪಯ್ಣಾರಿ

ಕವಿತಾकविताPoem

दावो उजवो (- दीपराज सातोर्डेकर)

[कविता] दावो उजवो (- दीपराज सातोर्डेकर)

वेवेगळीं निबां दिवून समाजेक मोडतेल्या विकाळ परिस्थितिचें चित्रण हांगासर आसा. दावो उज्वो वर्ग. हंगासर चिंत्पाधार ना बगर फकत विकाळ चिंतप आनी मनोगत आसा. लाचार, असकत मनशांक बोंबीं करून कट‌पुतळेपरीं नाचंवचे समाजेचे मानाय जेदोळ पऱ्यांत मनीस असल्या अण्व्या निबांनी झगडें करून आसता तेदोळ पऱ्यांत शाबीत आनी सुखी. वयचारीक चिंत्पाची अपुर्भायेची कविता ही.

[कविता] दावो उजवो (- दीपराज सातोर्डेकर)

बसींतलो प्रवास

कोणे एका

बुद्धीजिवी सभाग्यान

प्रश्न एक केलो म्हाका

'तूं दावो काय उजवो?'

हांवूय मातसो पडलो चितूंक...

खीणभर म्हजे दावे

आनी उजवे वटेन

पळोवन हांवें

दिली जाप ताका

म्हाका दावो आनी उजवो

दोनूय आसात हात

जें पट्टा, दिसता योग्य

उखलतात जुस्त ते...

दावो दाव्याचें

उजवो उजव्याचें

सारखें करता काम...

मात वेळ तसोच आयलो

जाल्यार दोगूय जातात एक

नातर नातर दाव्याचें

तोंड दावे कडेन

उजव्याचें उजवे कडेन...

परिस्थिती जायत

जाल्यार अशी

कूड आमची

लागतली गळाक

- दीपराज सातोर्डेकर. [जुलाय, २०२०]

About the writer

ದೀಪರಾಜ್ ಸಾತೊರ್ಡೆಕರ್

दीपराज सातोर्डेकर

All 3 pages by this writer

More in Poinnari

Everything in Poinnari