ಕವಿತಾकविताPoem

दार (- राजश्री सयल)

[कविता] दार (- राजश्री सयल)

जेदनां जिविताचें काप कविता जाता तेदनां थंय भावनां आसतात, सिंतिमेंतां आसतात, उमाळे आसतात. आनी वाचप्याक चिंतुंक लायतात. ह्या कवितेंत बदल्च्या काळाचें सोभीत चित्रण आसा.

बाय राजश्री सयल गोंयची कवी, पिलार फा|आग्नेल कोलेजिंत शिकयता, हिच्या कवितेक अस्वादन करुंक तुकाच उलो दितां.

सं.

[कविता] दार (- राजश्री सयल)

दार

कांय वर्सां पयलीं

बापायल्या घरामुखार उबें रावतकच,

दार वाजोवचेपयलीच उक्तें जातालें.

ल्हान ल्हान भाव भयणी

खिणांत झप्प करुन दारात येताली.

हाताक धरुनच घरांत व्हरताली

आतां.....

दार वाजयतकच कितलोसोच

वेळ दारांत उबें रावचें पडटा

जाण्ट्यां आवय बापायक दार उगडूंक खुबूच वेळ लागता.

- राजश्री सयल. [फेबरेर, २०२०]