ಕವಿತಾकविताPoem

दायज (- संगीता नाईक)

[कविता] दायज (- संगीता नाईक)

वेळ बदलून आसा व वेळ मुकार गेल्लेपरीं मनीस बदलून आसा? एक पिळगी बदलून दुस्री पिळगी उदेताना जायती बदलावण त्या नव्या पिळगेन हाडुंक पडता. वेळाकाळाक तेकीद सगळें बदल्ताना फेसतां-परबो, न्हेसप-खाणां, नातीं आनी आमचीं मुळां-पाळांची सयत विसर पडून जियेंवचो काळ आयला देकून आयची पिळगी आमचें दायज म्हळ्ळें कितें म्हळ्ळेंच समजुंक सकाना जाला म्हळ्ळें मार्मीक चिंतप ह्या कवितेंत आसा.

[कविता] दायज (- संगीता नाईक)

दायज

दिवाळे फराळ, नातला कुसवार, ईदाच्यो शेवया खीरी

वाड्या वाड्यार वाटत भोंवपी, भुरग्यांचीं भीरीं

केळबाय, लयराय, मिलाग्र माय मेळून खेळटात खेळ

सुर्ला तारीर पीराक भेटुक, येता शिगम्या मेळ

गोयचें फेस्त, साखळे उरूस, फातर्पेची जात्रा

वेगळेचार विसरुन सगळी, बेंसावीत गात्रां

देवचाराक रोट, जाग्याच्याक फुल, भेटयतना खुर्साक वात

घेवन हांगा बसनाशील्लो कोण, धर्म आनी जात

मुसळ फेळ, बांयतलो सांजाव, मातयेंतलो चिखल कालो

मनीस मोगी गोयंकारान, देवाक सैमारूपान जोखलो