कॊण श्रॆष्ट

संसारांत अशांति, ना-सोस्णिकाय भरुन वोम्तोता तर ताचें मुळावें कारण ’कोण श्रॆष्ट’ म्हळ्ळ्या चिंत्पाचेर म्हळ्यार चूक जांव्चिना. धर्म जांव, संस्कृति जांव, भांद जांव, दॆस, जात, बोलि, लिपि हर्येकांत ’हांव/आमि श्रॆष्ट’ देकुन हेरांनि आम्चें आय्कजाय, हेरांनि आम्चो पाट्लाव करुंक जाय म्हळ्ळिं चिंत्नांच असल्या अशांतेक उभ्जय्ता.

हेच्च अपुर्भायेच्या चिंतपाक घेव्न आय्ल्या बाय वसुधा प्रभु, जेद्नां ह्या समाजिक अशांतेक सृष्टि कर्तेल्या मन्शाचिं एकॆक अंगांग एकामेका ’हांव्‌च्च शऎष्ट’ म्हणुंक धर्तित तर तेद्नां उदेल्ल्या आंतरिक संघर्षाक कसलो परियार लाभत? हें ऎक चिंताप पुण ह्या चिंत्पाभंव्तोणिं आटोव करुंक हि कविता उज्वाड फांकय्ता म्हळ्ळें तुंच पार्कुन घे.

कॊण श्रॆष्ट

दॆहाचे अंगांग भितरी झगडे जल्ले

सकडानि सांग तांगेले गुणगान केल्ले

दोळो म्हणालो हांव सक्कड पळय्तां हांव श्रॆष्ट

नाक म्हण्ता हांव सक्कड आय्कता हांव श्रॆष्ट

कान म्हण्त हांव सक्कड आय्कतां हांव श्रॆष्ट

जीब म्हण्ता हांव मस्त उल्लय्तां हांव श्रॆष्ट

हातु म्हण्ता हांव तुम्कां सकडांकयी भंव्डाय्तां हांव श्रॆष्ट

हर्दॆन हें सक्कड आय्कलॆ, हांका बुद्दि शिकॊचे म्हण ठरय्लें

हर्दें म्हणालें; पड्ताकी नुत्त कि, मेगेले लब्‌डब बंद कोरु अत्त

आय्कोन सक्कड भीव्न गेल्ले, तांग तांगेले जागॆरि नुत पळ्ळे.

- वसुधा प्रभु, (मार्च २०१७)

वसुधा प्रभु: वृत्तेन ब्युटिशियन जाव्नास्चि हि ऎक अभिनॆत्रि, सभार कोंकणी नाटकांनि हिणें पात्र घेत्ला, आय्लेवार्‌लें कोंकणी फिल्म ’आ-वै-जा-स’ पिंतुरांत हिणें महत्वाचो पात्र घेतला. कानडि भासेंनि कांय तिन्शां वय्र कविता/चुटुकां बरयिल्ल्या हिणें कोंकणॆंत सय्त पन्नासां वय्र कविता बरय्ल्यांत. कविसम्मॆळनांनि तशेंच आकाश्‌वाणिंत हिचिं कविता प्रचार जाल्यांत.