युवतारां

कोंकणी भासेंत बरयतेले चडताव जावन वाचून ’कोंकणी’ शीक‌ल्ले शिवाय इसकोलांनी न्हय. आयची परिगत बदल्ल्या, इसकोलांनी कोंकणी शिकचो आवकास भुर्ग्यांक फावो जाला पूण अपलेसतकीं कोंकणी बरवंक शिकून, साहित्याची वोड अनी अभिरूच आसून, अपलो मांय‌गांव सोडन पर‍गांवाक पावल्यार‌यी अपल्या काळजांत पेटचो कोंकणी मोग जिवाळ दवरुंक जायते आज‌काल समाजीक जाळिजाग्यांनी अपलीं बर्पां वांटतात, हीं सर्व बर‍पां अपुर्भायेचीं म्हणुंक जायना तर‌यी, हें एक पयलें मेट म्हण लेकून, अपलें वाचाप विसतारायलें तर, असल्यांक अपल्या बर‍पांचेर सुध्राप हाडवंक साध्य आसा, पूण मिनत कर्ची भोव गर‍जेची.

एक बरप धाडून तें पर‍गट जातच्च ’समाजीक जाळिजाग्यांनी ’जिग्ग’ कर‍न पर्जळून, उपरांत कोनशाक पडतेल्यांचेर ही कविता विणल्या. मानेसत एलियास जिण्ये अनभोग जोड‌ल्लो कोंकणी वाचपी, फुडेंय हाच्या लिखणेथावन हाच्याकी अपुर्भायेचीं बर‍पां येंवदीत शिवाय काजुल्यापरीं होय माज्वोन वचाना जांव म्हळ्ळोच म्हजो भर‍वसो.

[ब्रोतो - ७] युवतारां

युवतारां

युवतारां कोंकणेच्या कलांगणांतलीं

तालेंतां सभार पर्जळ कीर‍णांचो

फुदें सरुंक नवे दिशेचो

उर्जीत करुंक सहकार तुमचो

आयलीं थोडीं घेवन तांची कला

एक दोन स्पर्धे जिकून

फेस‌बूक वाटस‌आपाचेर गाजवन

मायाग जालीं त्या कले थावन

आनी थोडीं आयलीं कश्टांनी

भरून वोमतोंच्या विवीध तालेंतांनी

चीर‍डून उडयलें सहकलाकारांनी

कितें सांगूं, पडलीं एका कोनशांनी

आसात सभार देणीं, थोड्यां थंय

सहाय करिनांत तांकां कोणी

एकलो चडताना वोडन घाल्ता अपलोच पेलो

हीच आमची कलाकारांची जिणी

सल्हा सुचनां चड गर्जेचीं

न्हय तें एकल्याक निराशी कर्चें

खेंडाप मोगाचें तिद्वून मुकारून वर्चें

व्हय! युवतारां कोंकणेच्या भविश्याचीं कीर‍णां..

[- इलास अलंगार, (सप्तेंबर, २०१७).]

इलास अलंगार: इलास अलंगार नांवाखाल आयलेवार समाजीक जाळिजाग्यांनी अपलीं बर्पां वांटचो मानेसत एलियास, इस्रेलांत अपलो दीस्पडतो ग्रास जोडता तर‌यी, काळजांतलो कोंकणी मोग जिवो दवर्न कोंकणी साहित्याक वाचता आनी काऱ्याळ रितीन लिखणी झरयता.