[ब्रोतो - ९] निरास्पणाचो उजो

[ब्रोतो - ९] निरास्पणाचो उजो

कोंकणी भासेंत बरयतेले चडताव जावन वाचून ’कोंकणी’ शीक‌ल्ले शिवाय इसकोलांनी न्हय. आयची परिगत बदल्ल्या, इसकोलांनी कोंकणी शिकचो आवकास भुर्ग्यांक फावो जाला पूण अपलेसतकीं कोंकणी बरवंक शिकून, साहित्याची वोड अनी अभिरूच आसून, अपलो मांय‌गांव सोडन पर‍गांवाक पावल्यार‌यी अपल्या काळजांत पेटचो कोंकणी मोग जिवाळ दवरुंक जायते आज‌काल समाजीक जाळिजाग्यांनी अपलीं बर्पां वांटतात, हीं सर्व बर‍पां अपुर्भायेचीं म्हणुंक जायना तर‌यी, हें एक पयलें मेट म्हण लेकून, अपलें वाचाप विसतारायलें तर, असल्यांक अपल्या बर‍पांचेर सुध्राप हाडवंक साध्य आसा, पूण मिनत कर्ची भोव गर‍जेची.

एक बरप धाडून तें पर‍गट जातच्च ’समाजीक जाळिजाग्यांनी ’जिग्ग’ कर‍न पर्जळून, उपरांत कोनशाक पडतेल्यांचेर ही कविता विणल्या. मानेसत एलियास जिण्ये अनभोग जोड‌ल्लो कोंकणी वाचपी, फुडेंय हाच्या लिखणेथावन हाच्याकी अपुर्भायेचीं बर‍पां येंवदीत शिवाय काजुल्यापरीं होय माज्वोन वचाना जांव म्हळ्ळोच म्हजो भर‍वसो.

[ब्रोतो - ९] निरास्पणाचो उजो

आज बजेट मंडन जाली

ग्रेसताक ऊंच उबारलो, दुबळ्याचें

सर्व मन्ना जालें

मध्यम वर्गाचो बावडोआपणाक

कितेंगी म्हण राकून रावुल्लो

तसोच दोळे सोडन बाकी जालो.

सदांची गत तशीच उरली

पांयांक वोडल्यार तोंड दिसता,

वळक धर्न बोल्तो खेळकुळां कर्ता

मात्याक वोडल्यार मान उग्तो पडता

पेंटे सालांत सांगून भोंवतीत म्हण

भिरांत भोग्ता.

ट्याक्सां चडलीं, मोलां वाडलीं

मदघात आस‌ल्ल्याचें वोडन काडन

सकला पड‌ल्लेपरीं दाकायिल्ल्याक दिलें

वयर आस‌ल्ल्याक कोणाक‌च कळानात‌ल्लेपरीं

अपहर्सून व्हरुंक सोडलें

हांव मदगत रावून सकला पळयतां

दीस मजेन वेतात त्या दिसाचें

त्याच दिसा मुगदून

वयर पळयतां तो पावला

दोळ्या दिषटी भायर

हांव सोंसो तरी हेरां मुकार

ल्हान जावंक तयार नासतां

हसती बरी लाद्दी घालुंक बिक्कातां.

अय्यो ...

आंग भर तोप्ता...मेंदू कांतयता...

[- लवी, गंजिमठ, (मार्च, २०१८.]

लवी गंजिमठ: १९९५ थावन अपरूप बर्पां बरवन आयिल्ली बाय लविना गंजिमठ हिका, २०१२ वर्साची कर्नाटक कोंकणी साहीत अकाडेमेची पुसतक प्रशस्थी (दसकत आनी हेर कथा) लाभल्या. किन्निकंबळ सर्कारी इसकोलांत शिक्षकी जावन वावर कर्न आसची ही कोंकणी कविता सयत बरयता.