ह्या संसारांत

मनीस ह्या संसारांत जल्मोन येता कित्याक? कोणाक थोड्यो घडियो लाग्तीत ह्या सवालाक जवाब दिंवचाक, कोणाक आवक संपात पूण ह्या सवालाची जोक्ती जवाब मेळचिना. पूण चडताव मनीस ह्या संसारीं येतात फकत्त कमावंक, जमवंक, पुंजावंक. एका दिसा तें सर्व हेरांच्या अधीन सोडून वचुंक पडता तर‌यी अपल्ये जिण्ये आवदेंत आपणालागीं आसचें हेर गर्जेवंतांलागीं वांटून घेंवचें चिंताप कितलेश्यांक आसा?

मालघडो बरयणार, प्रकाशक आनी अपरूप कविता बरयणार नवीन कुलशेकर हांगासर असलेच्च चिंत्पाची कविता घेवन आयला. जिण्ये अनभोगांतल्या उत्रांनी विणलली ही कविता कांय समाजेंत एका-दोगांक तर‌यी मत उज्वाडावंक सकत तर आमची समाज थोडीं पावलां तर‌यी मुकार काडुंक सकत न्हय? हें समजुंक तुमकांच सोडतां.

ह्या संसारांत

ह्या संसारांत जल्मोन येताना

कितेंच हांव घेवन आयलो ना

रडलों शिवाय हांव हासलो ना

वेतानांयी कितेंच हांव वर्चो ना

प्रायेन हांव वाडोन येताना

रूच म्हाका लागली वसतुंची

मेळ‌ल्लें सगळें आरावन घेंवची

गांवांत हाडून जमवन दवर्ची

पळेल्ली वसत हांवें घेतली

दवर्च्याक सुवात उणी पडली

आवय म्हणाली कोणाक तरी दी

पूण हांव जालों नीच स्वार्थी

खूब हांवें जोडलें मोडलें ना

दर म्हण कोणाक‌यी दिलें ना

सेजारी म्हजो भुकेन रडताना

घर्चें दार उघडलेंच ना

मनशाक कांय‍च दिलें ना

देवाक‌यी कांय‌च भेटयलें ना

आरायलेण पुंजावन जमयलें शिवाय

पोटाक‌यी सार्कें खेलें ना

मनीस जावन जल्मलों हांव

कित्याक जालों असो समजना

मेळ्ळेल्यांत संतोस पावोंक न

अबलेस म्हजो निवोंक ना

आनी आतां

वय आज पडोन खाटियेर

वयजान चडयिल्ल्या ग्लूकोसाची बोतल

कळीत ना केदाळा सोडीन प्राण

चिंतून जालां हांव कंगाल

जल्मोन येताना हाडुंक ना कांय

आतां वेताना वर्चें ना आसत बदीक

कितें उपकारलें जमवन ही आसत

वेताना पाटीं रित्या हातांनीच

- नवीन कुलशेकर  [एपरील, २०१७]