आंकडो १०

ह्या संसारांत जियेतेलो हर मनिस ऎक न्हय ऎक मुखोटें न्हेसुन जियेता. संसाराक/समाजेक अपुण कित्लॊय देखिवंत/आदर्श्‌वादि/अप्वंत म्हणुन धाखंव्क पेचाडुंदि, पुण भितर्ले भितर, खंय़ ना खंय अप्लें पोकोळ चिंतप, अप्लिं कुसाड्ड कर्नि लिपय्ता. हेच्च चिंत्चाचेर अपुर्भायेचो अर्सो धर्चि जाव्नासा हि कविता.

लडायि बसु ऎक संघटक, समाजिक अन्न्यायाविरॊध आवाज उटंव्चो ऎक प्रामाणिक/दक्ष वाव्राडि. ऎक पत्रिकॊध्यमि, जवाभ्दारियुत कवि/साहिति, दुड्वाक/प्रसस्तेक लब्दोन अप्ले वेक्तित्वाक विकुन खातल्या रासिंत्लो भिल्कुल न्हय. देकुन हाच्या एकेका कवितेच्यो वोळि वाच्तां तुम्कां ह्या कवितेचि गुंडाय.

आंकडो १०

काळोक....

भाय्र यॆंव्क

हें दूःख कित्याक

काळोकाक राकुन आसा..

न्हेस्‍ल्लें सक्कड सुटंव्न विण्गो जांव्क

हि कूड कित्याक काळोकाक राकुन आसा..

वोड्‌ल्ले गीट सर्व उत्रोन यॆंव्क

मन कित्याक काळोकाक राकुन आसा..

रात सग्ळें सहज म्हण भग्‌ल्लें

दिसांत कित्याक असहज म्हण भगुन आसा..

दिसाक ऎक जिणे रातिक ऎक जिणे

म्हाका नाकाच्च जालां..

ह्या लोकाक दिसाक तर्‌यी पळे

पळे रातिक तर्‌यी

दोळे उघडुन पळे

अमिंच कर्न घेत्‌ल्ल्या घायांक

मुलाम भय्र आसाना

नात्‌ल्लें आसा म्हणुन भग्चि पिडा

ह्या रातिक तर्‌यी अखॆर जांव्दि..

***

[कानडि मूळ: लडायि बसु, कोंकणीक: जॊन सुंटिकोप्प]

लडायि बसु: गदगांत वस्ति कर्तलो बसवराज, लडाय्‌प्रकाशन.कोम अंतर्‌जाळि जाग्याचो संपादक. कार्याळ साहिति, वाव्राडि, चिंत्पि, कवि तशेंच पत्रिकॊध्यमि. साहितिक प्रतिभेक सोधुन प्रॊत्साह दिंव्चेपासत आप्ल्या देवाधिन बाय्ल साहिति विभा हिच्या नांवाखाल प्रतिष्टित प्रशस्थि आसा करुन जाय्त्या तालेंतांक प्रॊत्साह दीव्न आय्ला.