धांव

संकीर्ण कवितेची ताकत वेगळीच; ती अमकेच रुपाची व मापाची न्हय, तिका एकेक पावटीं वाचताना, दोळ्यांच्या पडद्यासमोर अनेक रुपां जशें नाडिपरीं उभीं जातात. आंटनी बार्कूर थोड्या तेंपा उपरांत कोंकणी कविताशेताक अयला, आपल्या कवितेच्या प्रतिभेक थोड्या अनभवाची धार मेळवन अव्यक्त उत्रांनी पूण संपीं काणीच ह्ये कवितेंच व्हाळंवचें प्रेतन कर्चें दिसून येता.

ही धांव वेळाकाळाची, बदलुंच्या पात्रांची, बदलुंच्या तत्वांची तशेंच बदलुंच्या संबंधाची. देस-विदेशाचे गेरो-मेरो उत्रोन, अपलो-पेलो भांद मिकवोन, नयतीक-अनयतीक तत्वां विस्रून, मनीस-देव इमाज्यो कोसळवन ही कविता उभी जाल्याशें दिसताना, मोडें, मोर्चुवरी, ए.सी. आनी सुडकाडाचो उजो सर्व एकेक पात्र जशें उभीं रावून कवितेच्या ताक्तेक तेंकोच दितात म्हणून म्हजें चिंतप. बाकिचें पार्कुंक आनी वोरावंक तुजेर सोडतां.

धांव

म्हजो ’कोलीग’ मेलो.

बस‌ल्ल्या कडे पर्तालो

आनीं

रेसट रुमांत मेलो,

कर्चें काम अर्ध्यार सोडन...

ताच्या बसकेचेर बस‌ल्लों (बसयिल्लों) हांव

तेन्ना तेन्ना

स्वावलोकनाच्या गल्लेंनीं

सांडून वेतां...

सर्व कामेली घरा गेल्ल्या उपरांत,

म्हज्या कामाच्या संस्रांत.

ताचो कीबोर्ड, पेपरां,

कंप्यूटरार चिडकायिल्लो धाकटुलो गणेश...

म्हाका ताचो उगडास हाडतात.

ह्यो ’डेड लैनी’, मध्यानेंचीं लांब वोरां,

रातीक पांवचे अमेरिकन ’ई मैल’ संदेश,

म्हाका ताचो उगडास हाडतात.

कितेंगी आज‌काल आफिसांतली ए. सी.

म्हाका मोर्चुवरिचो उगडास हाडता.

उजो देख्ताना बेंगळुर्चें सुडकाड दोळ्यांत जळता.

तास‌ल्लें मातें, धवें वसतूर

आनीं त्या दोळ्यांक सोडन...

म्हज्या पुताक देखल्यार, ताच्या पुताबरिंच दिसता...

म्हजो पास‌पोर‍ट मेळ्ळा आनीं हांव

अमेरिका उभच्यार आसां.

तुका मेळताना तोंड चुकोन

’परत मेळ्यां, सी यू सून’ म्हणतां.

तक्षण ए.सी. आनीं उजो दोळ्यांत भरून येतात.

हांव त्या बसके तेवशीन धांवतां, विशेव आशेवन.

’परत मेळतलोंगी’ म्हळ्ळ्या सवालांक मात्र

गणेश जवाब दीच‌नां.

- आंटनी बार्कूर [जनेर २०१८]

आंटनी बार्कूर: वृत्तेन सोफ्ट‌वेर इजनेर जावन बेंगळुरांत वावर कर्चो बार्कूर गांवचो आंटनी डी’सोज एक अपरूप तर‌यी अपुर्भायेचो कवी म्हणून एदोळ‌च ताच्या कवितेंनी रुजू केलां. ’काट तुटचो वेळ’ कवितेक दायज.कोम‌ंत ’वर्साची कविता’ इनाम जिकयिल्ली कविता. हेच्च नांवाचो पयलो कविताजमो सयत पर्गटला. सभार कविगोश्टिंनी हाणें वांटो घेतला