[मोटवी कथा]: आंबोट दाको
विमान धर्णीक खोट मारून व्हडा आवाजान वारयार उबोंक लागल्लें, तेत्तीस-पांत्तीस हजार फुटी वयर आमीं उबताल्यांव. सुमार साडेतीन वोरांची आमची उबणी आसतेली आनी ह्या वेळार खाण-पिवन मेळतेलें म्हण गगन सखीन पयलेंच विवर दिल्लो. टैलविंड आमच्या कुमकेचें जाल्ल्यान निगदीत वेळाचाकी पयलेंच आमीं पावतेल्यांव म्हण क्यापटनान कोकपिटा थावन उलो दिल्लो.
सीटबेल्ट काडचो संकेत नपंयच जाताच हांवे गगन सखीक उलो मारलो.
"एक्सक्यूज मी मेडम, डब्बल पेग्ग ओन द रोक्स", म्हज्या हिश्यारयाक पाळो दीवन तिणे जागो खाली केलो. थोड्याच घडियानीं म्हजे सामकार विसकेचो ग्लास आयतो जाल्लो. हांव सराग पयण कर्चो व्यक्ती म्हण समजोंक तिका चड वेळ लागलो ना.
"तीन पेग्ग ओन द रोक्स, आनी एक मटवी नीद, दोळे उग्ते कर्ताना... मुंबय. मतिंतच गुणगुणलो हांव, पांयशीं वयर उबण्यो....!!! चिंतून आन्येक घोट मारलो.
मंद हासो म्हज्या वोंटा मधें उदेल्ल्यो, स्वाभिमानान म्हजें हर्दें फुलोन येता तसें भगलें. हजारो फुटीं वयर उबताना म्हजे दोळे दर्णीर चरले. अंत्राळा थावन जिळमिळचे अभुदाभी शहराचे वीज दिवे क्रमेण नपंयच जाताना, गलफाच्या दऱ्या तेवशीं पावल्ल्यांव.
शांत सागोरा मधें थैं थैं उभी आसल्ल्या तेलास्थावरां थावन उज्या जिबो निरंतर उज्वाळताल्यो. भंवती एक उज्वादाचें वर्तूल रुतां जाल्लें, आनी ह्या वर्तुला भितर उदेवन येंवची दऱ्याचीं लारां दुदाच्या झरी बरीं दिसतालीं. आनी ह्या उज्याच्या दिवटोणी पंदा वीज दिव्यां संगी झिळमिळच्या हळदुव्या रंगाच्या पायपानीं, बरयिल्ल्या अश्पश्ट अक्षरांक सोधुंक लागलों. हांवें काम कर्च्या घटकाक सोदचें प्रयत्न म्हजें सुफळ जालेनां. वोंटा मधें उदेल्ल्या हास्यां मधें अभिमान म्हजो उटोन दिसतालो.
"तेवीस लांब वर्सां"....., विसकेचो दुस्रो ग्लास हांवें खाली केल्लो. लगबग एका महिन्या उपरांत घेंवच्या विसकेच्या पर्मळाक नाकाचीं फुडां रूंद जाल्ले बरीं भास जालें. लांब काळा उपरांतलें पीवन जाल्ले वर्वीं ताळांतल्यान पोटाक देवोंक थोडे कषट भगले तरी एका महिन्याच्या सुटकेचो आनंद भगलो. ह्या तेवीस वर्सांनी जायती बदलावण जाल्ली...
कंट्रोल रूमांत बसोन हजारों फुटीं धर्णी पंदल्या कच्चा तेलाक भुंयचेर हाडचें काम म्हजें जावनासल्लें. हेलिकोपटरार भंवचें इतलें सदांचें जाल्लें की गांवांत तितलें हांव रिक्ष्यार पऱ्यांत बसल्लों नां. वयरलेस गांवांत पोलिसानीं मात्र उप्योग कर्चें पळेल्लें तरी आमचें सदां वापार्चें प्रमुख्य साधन जाल्लें. जेवणाची ग्रेसतकाय सांगचे बरीं नातल्लें. गांवचो लोक नशीब म्हजें खंडीत बरें आसा म्हणताले. पूण म्हज्या चिंत्पा प्रकार बुद्वोंतकाय आनीं घट्ट मिन्हत म्हज्या जिण्येंत प्रामूख पात्र खेळल्ले. नां तर सेजार्चो विकटर म्हज्या वर्नीं चड ग्रेसत जावनासल्लो तरी आज इलेकट्रिशियन जाल्लो. शिकपांत म्हज्या प्रास हुश्यार आसल्लो प्रकाश कामत आज आंगडी बसोन तांदूळ मेजतालो, सक्कड भुर्ग्यां प्रास पयलें सायकाल शीकल्लो सुरेशा आज वायन शोपांत काम कर्तालो. ते सर्व आपल्या नशिबाक दुर्साताले.
विकटर, प्रकाश आनी सुरेशा हे तेग मात्र न्हय सभार म्हजे क्लासमेट आसल्ले. कोणी म्हज्या प्रास मुखार पवोंक नांत, चड म्हळ्यार डिग्री कर्न माध्यम वर्गाच्या अफिसानीं कामाक लागल्ले.
आनी हांव... अंतराषट्रीय तेला कंपेनिंत कामाक पावल्लों.... कोणगी शाभसकी दीवन म्हजी पाट थापुडता तसें भगलें. "धर्णीर नां तो, ताका पयश्याचीं रूच लागल्या" अशें म्हज्ये विशीं उलंवचें आयकाल्लें हांवें.
हाणी कितलीं उडकाणा घल्यारी म्हज्या बराबर जावंक ह्या जल्मांत साध्य जांवचें ना. म्हजे समासम रांवचें हर प्रयत्न तांचें निर्फळ जाल्लें. आपणाकच समादान करुंक तीं म्हजें थैं उणेंपण सोधताले. म्हज्या गोडश्या जिण्येंत आंबोट रूच हाडुंक ते राक्ताले.
चवत्या क्लासिंत सेलीन टिचरीन विवर्शिल्ल्या "कोलो आनी दाका घोस" काण्येचो उगडास माका हाडैतालो. उंचायेर उमकळच्या दाकांच्या घोसाक अपणावंक हजार प्रयत्न केल्लो कोलो "आंबोट दाको" म्हण अपणाकच्च समादान केल्ली स्थिती जाल्ली हांची सर्वांची.
"थोड्याच वेळान मुंबय अंतराषट्रीय विमान निल्दाणांत देंवतेल्यांव" ध्वनी वर्दका थावन चलियेचो सुमधूर ताळो आयकाताना, हांवें आखरेचो घोट मार्न ग्लास मुखल्या सिटी भितरल्या पोकेटी भितर चेपलो. आतां आंत्रळार भरल्लो काळोक उणे जावन तांबडो मिश्रीत उज्वाड दिसोन येतालो.
विमान उंचाये थावन देंवताना, मुंबय महानगराचीं उंचायेचीं भांदपां आपलें आसतित्व पाचार्तालीं. पश्चिमाच्या कोनश्या थावन जिवदाळ चरोन आयिल्ल्या बरीं लोकल ट्रैनी हजारो लोकांक आपल्या दिस्पोडत्या कामाक पावयतालीं, आनीं ट्रैनिंचें पोट फुटोन म्हळ्ळ्याबरीं बागलर उमकळच्या लोकां म्हधें सर्टिफिकेट्यो घेवन येजेंटाच्या ओफिसांक दांवट काडचें दृश्य म्हज्या मती पडद्यार उदेनासतां रावलेनां.
चंद्राच्या उज्वाडा म्हधें व्हाळचो म्हेळ्या उदकाचो वाळो आनी ताच्या तडीर आसचीं काट झडां वयर थावन सोबतालीं तरी म्हेळ्या उदकाची घाण आजून जिवी आसल्ल्या बरीं भग्तालें. विमानाचीं रोदां उग्ती जांवच्या आवाजा संगीं जेरिमेरिच्या झोपड्यांची तगडां झळकोंक लागलीं. आनी त्या म्हधें दादले आनी स्त्रियो, उग्त्यान रैलवे पाट्यार कुडिची गर्ज तिर्सुचें तें दृश्य मतीक येनासतां रावलेनां. कषटांचो काळ तो... आसें उग्त्या म्हेळ्या म्हधेंय वाट करून चमकल्ले आनी कंट्री सोरो मारल्ले दीस कांय नवे न्हय आसल्ले.
ते दीस आनी हे दीस......! कितली तफावत....
गांवच्या कूडांत वसती केल्ले दीस ते कांय सुलभायेचे नातल्ले. एका तेंपार फकत्त टेक्सी ड्रायवार आनी होटेलानीं काम कर्न सांजेचें कंट्री मार्न झगडच्या बेब्द्यां संगीं रावोन फुडार बांदचें सलीस नातल्लें. पूण आज कषटांचो फळ लाभल्लो. मुंबयच्या त्या जिण्ये विशीं चिंताना कांटाळो येतालो. ह्या दिसानीं खंच्याय कारणा खातीरय एका दिसा वयर मुंबंयत हांव रावोंक नां.
सकाळीं साडेसात वरार जाग जाताना होटेल रुमाथावन भायर येवन सिग्रेट झळयली. दुंवर वारयार सोडताना कुडिंत एकाथराचो जिवाळ भरलो. सभार तेंपा थावन राकोन आसल्ली घडी लागीं पावल्ली.
"नताशा..."
आज सभार वर्सां उपरांत ताका भेटचो आवकास उदेल्लो. ताका पळेनासतां कांय एकवीस वर्सां जाल्लीं.
प्रसतूत सामाजीक संपर्का मारिफात (सोशियल मिडिया) भाराव्या क्लासिंत शीकल्ल्या सांगात्यांक मेळचो (री युनियन) म्हण निर्धार जाल्लो. आसली मांडावळ ह्या दिसानीं फेशनसें जाल्लें. आनी ह्याच्च माध्यमाध्वारीं सोदनांच्या प्रयत्नान नताशाचो संपर्क लाबल्लो. फेसबूक आनी वाटसआपन संसाराची नक्षाच बदलिल्ली. विस्रोन गेल्ली वळक परत जिवी जाल्ली. आसें नताशाक मेळचो अवकास जाल्लो.
"नताशा रेगो" तर्नाटपाणाच्या दिसानीं म्हज्या काळजांत एक कोन्सो कर्न रावल्ली चली.... काळजांतलो मोग उत्रानीं उचारुंक हांव सकल्लों नां. बहुश्या ताच्या नेगार्पणाक हांव भिंयेल्लों जावंक पुरो, या ताच्या मध्यम वर्गा आनी म्हज्या दुबळ्या वर्गा मदल्या अंतराक शिर्कांल्लों जावंक पुरो. असल्या अडकळीं मधें आडचोन आसताना आचानक एका दिसा नताशाचें काजार जाल्लें. ताणे मुंबयची वाट धरल्ली, आनी हांव म्हजे वाटेर.....
आनी थोडिंच वर्सां ताणे म्हाका राकल्लें तर.....?
म्हजे थैं मात्र ताचे विशीं भगणा आसल्लिंगी या ताकाय म्हजें थंय वोडणी आसल्ली?. हें सवाल सभार वर्सां थावन धोसतालें मात्र न्हय एक दीस ताका भेटोन उचार्तालों म्हण हांवें निगंट केल्लें.
बहुश्या आज तो दीस आयिल्लो....
नताशान बेंड्रा रैलवे स्टेशनालागीं साडे आट वरार मेळोंक सांगल्लें. ट्याक्षी निगदीत जाग्या तेवशीं दांवताना म्हजीं चिंत्नांय ताअचे संगीं वाळोंक सुरू जालीं.
नताशाक प्रभावीत करुंक मोलादीक सुगंध द्रव्यान वसतूर पर्मळतालें. अबुधाबी ड्युटिफ्री थावन भुर्ग्यांक विदेशीं चोकलेटां हाडल्लीं. मुंबयत कोण इतलें मोल दीवन हाडतात..?
नताशा संगीं इषटागात मुंदर्सुंक सुमार पंचवीस हजारांची गिफ्टां हाडल्लीं.... खंडीत जावन नताशाक सांताकलोस आयिल्ल्या बरीं भगोंक पुरो... लोकाटो काळजाक दांबून धरलो. नताशाक गलफाचो नोवरो फावो जातो आसलो ह्या मुंबयच्या कुसाडाये थावन सुटका आसती आसल्ली. रेसटोरेंटा आनी शोप्पिंग मोलां हांचा चिंत्पा भाऱ्य आसा... बहुश्या म्हाका मेळचे खातीर रजा गाल्या दिसता, मुंबंयत रावाजाय तर दोगांयनी काम करिजाय.. सर्वांक तेला कंपेनिंत काम कर्चे नोवरे मेळतात..?
सांगल्ल्या जाग्यार हांव पावल्लों.. नताशा म्हज्या वर्नी पयलें थंय उभें आसल्लें. आजून तें पयलेंच्या बरिंच आकर्शीत दिसतालें. मुंबयच्या राटावळी जिण्ये मधेंय चडीत धणसुंक नातल्ले बरीं भास जातालें.
"आसल्ल्यांतच बरें ड्रेस्स नेसलां दिसता माकाय "इंपरेस्स" करुंक सोडन दिवंक ना ताणें..."
आपल्या घरा आपयताना ताका ना म्हणोंक जालेनां. ताणेंच टेक्सेक हात कर्ताना इंडिका टेक्सेच्या सर्दार्जीन मिटर डावन केलें. "ही टेक्षिगी डब्बोगी... बहुश्या मोंबयगारांक हाची सवय आसा... ए.सी. य ना आसतेली.’.. म्हज्या उत्रांक नताशान हासोन जनेलांतल्यान भायर चोयलें. डिसील गाडी.. व्हड आवाज कर्ता... म्हजी गाडी टोयोटा... कितेंच आवाज करिना..... ए.सी. नासताना जायना...
मुंबयच्या रसत्यांक जाय जाल्ल्यो टेक्सी जोनी... भाय साब... मिलन सब वे... नतशान सांग्ताना... परत मुंबयची नक्षा म्हज्या मती पडद्यार जिवाळ जाली.
मुंबंयत गाडी घेंवच्याकी रिक्षार या चलोन वेचें अधीक बरें, वेगीं पांवची गारेंटी आसा..! पार्किगांक जागो रसत्या देग... पावसांत सांगचेंच नाका... मुंबय विशीं तात्सार म्हजें थैं झळकतालो. गलफाच्या जिणेयेन माका प्राभावीत केल्लें.
"वेरी इंटरेसटिंग... मुंबय विशीं सर्व जाणांय तूं... तुजे विशीं कांय सांगोंक नांय तुंवें... नताशान म्हजे वेशीं जाणा जांवची आतुराय दाखयली.
"मटव्यान सांगचे तर पाटल्या तेवीस वर्सांनी जायतें पळेलां... हऱ्येका महिन्याक म्हळ्ळे बरें वारया उबण्यो केल्यात... जाय तितलें जोडलां... आपायभरीत काम जाल्ल्यान जायते पावटीं चालेंजस घेतल्यात... धर्णी आनी आनीं दऱ्यांत मर्णा मधें आशीर अंतरार जियेलां....."
तुजेवशीं कितेंच सांगोंक नांय तुवें... तुजो नोवरो खंय काम कर्ता...? तितल्यार आमीं नताशाच्या विळासाक पावल्ल्यांव. टेक्से भाडें हांवें दीवंक हात वेलो तरी नताशान म्हजो हात पाटीं लोटून पांयशीं रुप्यांचो नोट वोड्डयलो ताणे.
मुखलीं थोडीं क्षणा पाशार जाल्लीं.... म्हजी चिंत्पा सक्त आतां स्तब्द जाल्ली.... हांव नताशाच्या फ्लेटाच्या बाल्कानीर उबो आसल्लों. बावीस माळ्येचें सेंट्रल ए.सी. आसोन मोळबाक चुंबन दिंवचें बिलडिंग तें.... चार एकच सार्कीं भांबपां तीं.... मुंबंयत असलीं भांदपां हांवें चिंतुंक नातल्लीं. त्या चार बांदपां मधें सविसतार सुवातेर सोबीत रितीर वाडायिल्लें गार्डन... आनी मधेगात वेशाल स्विम्मिंग पूल...!
नताशा आपल्या पती लागीं फोनार उलयतालें.... एकाचफरा "ऐ-फोन ७" म्हळ्ळो उदगार म्हज्या वोंटार उदेलो.... हांवें हाडल्लें सेमसंग एस्५ पाटीं लोटून चोकलेटांचो बोक्स भुर्ग्यां खातीर म्हण ताच्या हातांत दिलो..." हें पुरा नाका जोनी.... तुज्यां भुर्ग्यांकच दवर... आमचीं भुर्गीं चोकलेटां खायस करिनांत... पाटल्या दिसानीं म्हज्या पतीन हाडल्लीं थैं फ्रिज्जांत आसात... म्हणताना हांव तटक्क जाल्लों...’" हूं सिंगापूर.. बरो जागो" म्हण उत्रां गुंतलीं हांवें." तका पयण करुंक पसंद नां तरी कामा निमतीं महिन्याक दोन पावटी सपलयरांक मेळोंक आसता.
चिक्के बस... तो थोड्या वेळान येओवचो आसा, म्हणताना मोव सोफाचेर कुलो तेंकलो हांवें.
नताशाचो नोवरो आयिल्लोच दोन पेग्ग मारुंक मिनी बार ताणे उग्तें कर्ताना असल्यो बाटल्यो अबुधाबी डुटिफ्री-ंतय नांत तसें भगलें म्हाका. रुचीक जेवाण जावन नमुन्यावर फळ वसतू मांडताना तांतल्यो दाको हांवें विंचल्यो.
तांकां आधेवस करून पाट कर्ताना दारार ड्रैवार उबो आसल्लो.
भायर आयिल्लोंच सिग्रेट झळवन दोन दम्म मारून सिग्रेटिचें मूळ मोच्यानीं चिर्डून भाराव्या माळ्येक चोयलें हांवें. तें उभार बांधाप म्हाका हेडायता कसें दिसलें. ड्रायवार मानान म्हळ्ळेबरीं बी एम डबळू काराचें बागील उग्तें करून राक्तालो.
म्हजी तीक्ष्ण दीषट नताशाक नियाळुंक लागली. तेंच सुंदर अनी आकर्शीत वदन... त्या नाजूक बोटा मधें खेळचें ऐ फोन.... अंतराषट्रीय मट्टचें सुंदर घर... आनी हें काळश्या रंगाचें बी.एम.डबल्यू कार...!!
"म्हजे बरीं घाम काडन जोडल्ले पयशे न्हय हे... खंडीत पाड वाटानीं कमयिल्लें जावंक पुरो... नां तर.. इतलें पुरा कशें...? म्हाकाच समदान केलें हांवें...
काराच्या ए सी-ंत मिश्रीत वातावरण, दाको खावन आंबोट जाल्ले दांत आनी ह्या मधें हातांतलो चोकलेटा डब्बो.. परा... परा... आवाज कार्ताना, सेलीन टिचरीन सांगल्ल्या "आंबोट दाको" काण्येचो उगडास मात्र म्हाकाच हेडायता तसें भगोंक लागल्लें....!
[फेबरेर, २०१७]
Comments
No comments yet. Be the first to say what you thought of it.
Leave a comment