[मोटवी कथा]: निमाणो निर्दार
“ट्रीण, ट्रीण” अपरेशन थियेटरांत इनचार्ज जावन रात फाली कर्न आसचीं हांव एकाच्च बक्कारान फोना सर्शीं पावलीं. मज्या ताळ्याक राकनासतां तिसल्या व्यक्तीन उलवंक सुरू केलें.
“एमर्जेन्सी अपरेशन असा. तीस वर्सांची बायल मनीस. पेंकटाक मसत मार जाला. दोनी पांय उमकाळते आसात.” तिसल्या व्यक्तिचीं उत्रां संपच्या पयलेंच्च अम्सरान फोन पाटीं खिळावन अपरेशनाच्या तयारेक लागलीं हांव मज्या सांगात्यांक घेवन.

“ह्या रातीक कंय मोरोंक गेल्लिगाय ही” मतिंत च्च पूर पुरोन थियेटराच्या बागलार तिका राकोन रावलीं. हाडांचे स्पेशलिसट, शिरांचे स्पेशलिसट अनीं प्लासटीक सर्जन पूरा येवन पावले. थोड्याच्च वेळान चार पांच दिंडे मानाय ट्रोली लोटून थियेटरा कुशीन अम्सरी मेटां काडचें हांवे देकलें.मुखलें द्रश्य पळेवन हांव शिरीं चुकलीं. पेंकटा सकयल दवें ब्यांडेज रेवडायल्यारी तें वाळच्या रग्तान तांबडे जाल्लें. अपरेशन टेबलार तिका निदायलें. हर्दें मजें दडदडतालें, हात मजे कांप्ताले तरी हांव तयार जालीं तिचो जीव वांचवंक सर्जनांक सांगात दीवंक. सगळी रातबारा घंट्यांच्या आपरेशना उपरांत तिचे उमकाळचे पांय अनीं शिरो पाटीं गडशिल्यो. एकदं पुरासण मका भोग्ताली. नीद मज्या दोळ्यां थावन पयस दांव ल्ली. तरी एक जीव वांचयलो मूण मका समधान भोगलें. तिका ऐ सी यूक शिफ्ट कर्न मजी रात फाली मुगदाल्ल्यान हांव घरा वचोंक बायर सरलीं.
अपरेशन थियटरा बायर एक दादलो अपल्या दोगां नेणत्या चेडवां बुर्ग्यांक घेवन कदेलार बसोन दुखां गळयतालो. हांव हळतार ताच्या सर्शीं पावलीं.
“तूं ओलिवियाचो नोवरो गी?” मजो ताळो कांप्तालो.
“वय. मजें नांव जेम्स.” सुकोन गेल्ल्या ताळ्यान हळतार उलयलो जेम्स.
“तिचें अपरेशन जालें. तिका अनिकी मत येवंक नां. तिका ऐ सी यूक शिफ्ट केलां. हें सगळें कशें घडलें?” तो बेजारायेन असल्यारी मजी आतुराय चडोन येताली.
“जोर पावस ओत्तालो जाल्ल्यान ओलिवियान मका सांग ल्लें बुर्ग्यांक घेवन बायर वचनाका हांव कामा थावन येताना घराक जाय जाल्लो समान हाडन येतां मूण. हांवे जायत मुळ्ळें. गाड्येच्या डिक्केंतलो समान काडुंक गेल्ल्या वेळार ह्यांड ब्रेक समा लागनासतां गाडी पाटीं अयली अनीं पाटल्यान वोणद आस ल्ल्यान ओलिवियाचें पेंकाट गाड्ये अनीं वोणदी मदें शिर्कोन चेटणी जाल्लें. हांवे तुर्तान आंबुलेन्स आपयलें. लागिंच्च आस ल्ल्या आस्पत्रेक वेलें पूण थंय हाडांची स्पेशालिटी नां मूण ताणीं ह्या आस्पत्रेक धाडलें. प्लीज ह्या नेणत्या बाळांच्या आवयक कशें पुणी कर्न वांचया” अपल्यां बाळांक पोटलून दर्न हुसकार्न रडतालो जेम्स.
“अमचें प्रयत्न अमीं कर्तांव जेम्स. उरुल्लें देवाच्या हातांत आसा.” मजो ताळो गदगदतालो चड वेळ मका थंय रावोंक जालें नां. हांव घर्च्या वाटेक लागलीं. हऱ्येक घडी ओलिवियाचीं अनीं ताच्या कुटमाचीं चिंत्ना मका दोसतालीं. हांव खाटीर लोळतालीं. पूण नीद मज्या लाग्गीं येवंक आयकालिनां.
करेज्माचो काळ तो जाल्यान सदांनीत इगर्जेक भेट दिताना ओलिविया खातीर हांव सदांच्च माग्तालीं. “ ताचीं पात्कां बोगसून ताका एक पावटिंच्याक बरें कर देवा” मूण.
“महिनो जावंक आयलो. ओलिवियाची कूड पाटीं गडशिल्ले तिचे पांय स्विकार करुंक तयार नां. अशेंच्च सोडल्यार तिची सगळी कूड सेपटीक जावन तें मोर्तालें. वेग्गिंच्या वेग्गीं अमीं निर्दार घेवंक जाय. एक च्च ताणें पांय होगडायजय या ताणें जीव च्च होगडायजे पडतालो. अनीं हो निर्दार अमीं कोणेंय कर्च्या बरीं नां. ओलिवियान्ंच्च ताच्या जिवाचो निर्दार करिजय पडतालो.” दाक्तेराचीं उत्रां मज्या कानांक घडगड्या बरीं आपटालीं.
जिवितांत पयिल्ले पावटीं हांव पेल्या खातीर रडलीं. मक अनीं तीक संभंद असलो तर तो केवल मनशापणाचो. दाक्तेर ओलिवियाचो निर्दार आयकोंच्या खातीर ओलिविया सर्शीन ऐ.सी.यूक पावलो. हांवेय बारादिक्मेटां काडन दाक्तेराचो पाटलाव केलो. दाक्तेर हळतार उत्रां विंचतालो.
“ओलिविया, तुजे पांय पाटीं पेंकटाक गडशिल्यारी, तुजी कूड तांका स्वीकार करुंक तयार नां. तुजो जीव वाचवंक तुज्या पेंकटा सकयली कूड कातर्न काडिजे पडतेली. नां तर, तुजी पेंकटा सकयली मेल्ली कूड पेंकटा वयर आसच्या जीव आसल्ल्या कूडीक बादक हाडतेली. अनीं तुवें तुजो जीव च्च होगडायजे पडतालो. निर्दार तुज्या हातांत आसा ओलिविया. चिंतून निर्दार घे.”
ओलिविया मोनें जाल्लें. तें कितेंच्च उलयलें नां.
“ओलिविया मका वेग्गिंच्या वेग्गीं तुजो निर्दार सांग.” दाक्तेर वचोंक उटलो.
ओलिवियाचे दोळे दुखानीं बरले शिवाय ताचे वोंट उसाले नांत.
“रडनाक ओलिविया, तुजी दूख हांव समजोंक सक्तां. ह्या कश्टां पाटल्यान सूख तुका खंडीत राकोन आसतालें. दैर सांडिनाका. देव खंडीत तुजो हात सोडिसो नां.” मज्या काळजांतलें दूख दांबून दर्न हांवे ओलिवियाचीं दुखां पुसलीं.
दुस्रे दीस उदेलो. कांपच्या पांयांनी हांव ओलिवियाच्या बेड्डा सर्शीं पावलीं.
“गूड मोर्निंग ओलिविया” हांवे कश्टानीं तोंडार हासो हाडल्यो.
“सिसटर, हांवे एक सवाल विचाऱ्येत गी?” बेजारायेन उलयलें ओलिविया.
“विचार” मुळ्ळ्या बरीं तकली हालयली हांवें.
“जर तूं मज्या जाग्यार आसलीय तर तूं कितें निर्दार कर्ती आस ल्लीय?” ओलिवियाच्या अवचित्त सवालाक हांव सैर बैर जालीं. पूण हांवे मकाच्च सांबाळ्ळें अनीं हळतार उत्रां विंचलीं.
“ओलिविया, तुज्या नोवऱ्याक अनीं तुज्या दोगां नेणत्या बाळांक तुजी अदीक गर्ज असा. देकून तुज्या कुडिचो मेल्लो भाग कातर्न काडन तुवें तुज्या कुटम खातीर वांचोन उरजय पडतेलें.” हांव ओलिवियाच्या सर्शीन बसोन ताका समजायतालीं.
“हांवे मज्या जिविताचो निमाणो निर्दार केला सिसटर. हांवे वांचोन उरोन फायदो नां. मज्या नोवऱ्याक एका घडियेचें सूख मज्या थावन लाबचें नां. हांवे असतां पऱ्यांत दूसऱ्यांचेर वोजें जावन जियेजे पडतेलें. जर हांव मेल्यार थोड्या तेंपान मजो नोवरो मका विसर्न दुस्रें काजार जातालो. ताकाय एक बरो फुडार लाबतालो अनीं मज्या नेंट्या बाळांकी. हो मजो निमाणो निर्दार कोणायच्यान बदलुंक जांवचो नां. वय, तुवें सांग ल्या बरीं कषटां पाटल्यान मका सूख राकोन आसतालें पूण ह्या संसारांत नंय त्या सर्गा राजांत.” ओलिवियाचो कठोर निर्दार आयकोन मका दूख तडवुंक जालें नां हांव बात रूमा कुशीन धांवलीं. मन हाळू जाता पऱ्यांत रडलीं.
वरां अपणाक कितेंच्च खंत नां मुळ्ळ्याबरीं पाशार जाते आसलीं. जेम्सान कितलें सांगल्यारी ओलिविया अपल्या कूडिचो अर्दो भाग कात्रुंक आयकालें नां. कठीण दूख सोसुंक तांकनासतां तें वळवळतालें. असहायक जाल्लो ताचो नोवरो जेम्स चोवीस वरांय अपल्या पतिणे सर्शीं बसोन ताचो हात अनीं मुखमळ पोशेतालो. कितेंच्च समजनात ल्ल्या नेणत्या बुर्ग्यांक ताणें कुटमादारांच्या ताबेंत सोड ल्लें. एका वाटेन मर्णाच्या तणीर असची बायल अन्येका कुशीन कितेंच्च नेणासचीं नेणतीं बुर्गीं तो सगळोच्च पिसांतूर जाल्लो. पूण अपल्या काळजांतलें दूख कोणाकडेन वांटून घेतालो बावडो. ओलिवियान अपल्या कुडिची दूख विसर्च्या खातीर तांच्या जिवितांतल्या सुखाळ घडियांचो तो उगडास काडन ओलिवियाक हासंवचे प्रयतन कर्तालो. पूण ओलिवियाच्या दोळ्यांनी दुखांची झर सुकानातली.
ओलिवियाचें ह्या संसाराचें पयण आखेर जाल्लें. ताच्या कठोर निमाण्या निर्दारा वर्वीं ओलिवियान ह्या संसाराक आदेवस माग ल्लो.
“मम्मी, ऊट मम्मी उलय मम्मी”. त्या नेणत्या बाळांनी आवयचें मौन पण पळेवन रडोंक सुरू केल्लें. जेम्स पयिल्ले पावटीं अपल्या दुखांक आडयनासतां रडतालो. हें द्रश्श पळयताल्या हऱ्येकल्याचें काळीज कडयतालें. मजें असकत काळीज तें द्रश्श पळेवंक सकलें नां. हांवे आस्पत्रेचा चापेला कुशीन मेटां काडलीं ओलिवियाच्या निर्जीव काळजाक सासणाचो विशेव मागोंक.
[मार्च, २०१६]
Comments
No comments yet. Be the first to say what you thought of it.
Leave a comment