आत्मनिर्भर

मयन्याचो कवी - ६. आत्मनिर्भर

संसार‌भर कलाकारांक, प्रत्येक जावन संवेदन‌शीळ चिंत्पाच्या मनशांक पाटले थोडे मयने चड आतंकाचे. एका वाटेन गयरें दिसचें फालें, दुस्रे वाटेन इतले वेगीं बदलून येंवचीं चिंतपां. चडतीक कितेंच काम नासताना अपल्याच घरांनी बंधी जावन उरल्यारी, क्रियात्मक चिंत्पाक महत्वाचें कितेंच करुंक येनासचें मन. कितेंकी घडुंक न्हजो जाल्लें घडून आसा, अशें जावंक न्हजो आसलें पूण जावन आसा अनी ह्या परिगतेंत हांव दाकवपाक तोंडाचेर मासक न्हेसतां पूण हकीगतेंत तें मासक न्हेसलां दोळ्यांचेर, काळजाचेर म्हळ्ळीं अपरादीं चिंत्नां धोसतात. एका वाटेर काल आमचेलागीं उलयिल्ले आज पिडेंत पडल्यात, काल कामाक गेल्ले आज कामां होगडावन आसात. काल भाड्याचें तर‌यी एक ल्हान बिडार आसले आज बिडान नासतां रसत्यार पावल्यात. आनी ह्या सर्व घडितांक अनीक‌यी मारेकार करुंक धर्ती कांपणी जाली. उज्यान सभारांक ग्रासिलें. ह्या दुस्पट दिसांनी खरी संवेदन‌शीळता कशी अपली अभिव्यक्ती करुंक सकत?

पूण हेरांच्या रग्तांत न्हावन सवय जाल्ल्यांक हेंच जाय. मेल्ल्या कुडीक मातियेक पावंवच्यादीं सयत तांतूं कसलो आनी कितलो फायदो जोडचो म्हळ्ळी कला समजल्ल्यांक टिविंनी, समाजीक माध्यमांनी येवन नवीं आश्वासनां दिल्यार जालें आनी तेच कुळियेच्या भीऱ्याक हीं पोकोळ आश्वाशनां समाजीक माध्यांनी गाजवंक जालें पूण हकीगतेंत दुबळो चडीत दुबळो जावन हें शेर सोडून अपलो गांव म्हणून शेंभोरां मयलांची वाट आपल्या खांद्यार वोजीं घेवन ह्या गर्मेच्या दिसांनी चलून वचुंक पडलें आनी पर्गांवांत आमचो लोक पयण करुंक नासताना व्हळवळून मेलो आनी तसल्यांक मातियेक पाववंक सयत तांच्या कुटमाक जालें ना. आनी हेंच आत्म‌निर्भर?

कवी बाय ग्वादलूप डायसाचीं उतरां मात्र न्हय, तिची जिणिंच एक कविता म्हळ्ळें तिका लागशिल्यान व्हळकल्ल्यांक मात्र कळीत आसा. तिच्या कवितेच्या एकेका उत्रांनी जीव आसता, सत आसता आनी वासतविकता आसता. देकून ती धारूण म्हण दिसत. पूण खरेंपणीं, जी दूक स्वता भग्तेल्यांक मात्र कळीत दूक म्हळ्यार कितें म्हण. ह्या कवितेक मयन्याची कविता म्हणून विंचुंक आमकां खरेंच भोव चड संतोस भग्ता. खंडीत जावन हो मान कवितेक; कोंकणी कवितेक.

मेटां मेटांक विडंबनां आनी ह्या विडंबनांक पाटिंबो दितलो धेंक काडचो लोक. विकाळ वारें आडावंक लाचार मनीस अपलीं तोंडां धांप्ताना ह्या धेंक काडच्या लोकांनी अपल्या दोळ्यांचेर न्हेस‌ल्ल्या मासकांत कितेंच दिसाना; दोळ्यां समोर मोडीं पडून आसात, गत आधार नातलो लोक अपलें काम, अपलो दीस्पडतो ग्रास सक्कड होगडावन, ऊर‌ल्ल्या तुटकर फुटकर स्वपणांक वोजीं घेवून त्या फत्राट्या रसत्यांनी रित्या पांयांनी चलून चलून पांयाच्यो काती झरोन वेताना हे धेंक काडतेले दिसाक एकेक नवीं भाशणां दितात आनी हांकां जै-जैकार घाल्चे दळदीर भडवे खरेंच जावन गरीब मनशाच्या मतिंत सवाल उदेता हें आत्म‌निर्भर वा आत्म‌निरबल?

आत्मनिर्भर (- ग्वादलूप डायस)

संवसार माथ्यार, भुर्गीं खांदारधरल्या आमी घर्ची वाटतळव्यांक फोड, जिवीत जडवोतांत आमची भाजल्या फाटपोटाक खळी, रिती झोळीदोळ्यांत दुकां जाल्यात दाटहालोवन हात, 'मन की बात'कितलें सोंपें न्हय'आत्मनिर्भर' दिवंक पाठ???

आमी जातात, तेन्नाच मर्तातजगूंक फक्त मडीं बाकीतुमचे वांटे, भांग्रा गोटेआमची मात चुलूय दुखीलाख कोटी, जीण खोटीआमचो न्हय हो शब्द 'सुखी'कितलें सोंपें न्हय'आत्मनिर्भर' दिवंक देखी???

आमची भूख, आमचीच चूकआतां तरी आयलां कळूनआमचें मरण, आमचें सरणजल्मतांच आयल्यात दाळूनआमची जीण, व्हडलो शीणतुमीय आमकां काडल्यात पिळून'आत्मनिर्भर' म्हणचे पयलींएकदां तरी पळोवशी वळून???

Play the video

Watch on YouTube

[माय  २०२०]