अनुपकारी खानड

[कविता] अनुपकारी खानड 

संसारांत दोन वर्गाचे लोक आसात, एक: फकत अपलें पोट भरुंक जियेता आनी दोन: हेरांची फिकीर सयत करून अपणासवें हेरांची भूक सयत निवारुंक आटोव कर्ता. असलेंच चिंतप कावळो सयत कर्ता, अपल्या पिलांसवें कोगुळेच्या पिलांक सयत पोसता पूण अखेरीक कावळ्याक भगुंक मेळचें फकत अनुपकारी चिंतप. हेंच चिंतप ह्या कवितेंत दिसून येता.

[कविता] अनुपकारी खानड 

एक कगूळ आपल्या पिलांच्या मगान

करुंक तांच्या पटाची वेवस्था

सरली भायर जीव दवरून घटेरांत

उंच-सकल सदुंक मेळवंक खाण

केदनां झाडानर केदनां जंनीर

आनी कानट्यां सयत पाल्यापत्रांत

पुंजायलें खाण चंचीन बरेंच

पडचे नांत हाची खात्रीत करून

धरलें पांय्य्यांच्या गळशिरांत

येवंक परत ताणली वाट उमेदिची

पयलिये पावट मलादीक खाण मेळवन

भुल्लुसून गेली ती वेगळ्या संवसारांत

नदर आसली थीर घनटेरा कडें

अकस्मात पळेलें एक कांवळ्या पील

तळमळटालें बाबळिच्या कानट्यांत

पाखांनी नेट अकस्मात देंवयलो

चुर्चूऱ्यांचिये भावनेन भरली

विस्रन आपल्या पिलांक घुसली झंपांत

आपलिये चंचीन काणटे सडयले

कांवळ्या पिलाक सुटका दिली कश्टवन

स्वता रंगबंबाळ जाली काऱ्यांत

सुरिया मव आसलो शांत आसलें मळब

उल्हासान गायत धिन्वासणियेचें गीत

कगूळ पावली खाण घेवन घनटेरांत

निश्पाप पिलां चंची उग्तियो, नासलो जीव

कगूळ लागली रडंक पळेवन कांवळ्याक

जाणें केल्लो अनुपकारी खानड घटेरांत

[जुलाय, २०२०]