कितेंगी चुकलां

[कविता] कितेंगी चुकलां 

आमचेलागीं सगळें आसून‌यी आज अमी पुर्तीं रितीं. न्हेसुंक दरबसत आसा पूण आज आमी नागडीं. आमचेलागीं शिकप जायतें आसा पूण आमचीं बोडां रितीं, नातीं जायतीं आसात पूण अमची काळजां रितीं. ह्या चिंतपाच्या बुन्यादिचेर ही कविता विणल्या. देकून दिवे पेटंवचे जांव, भुफे मांडचे जांव सर्व एक मनशापणाचेर खुळकुळां कर्चो डोंग जाला, पूण हकीगतेंत मनीस लाचार आनी कंगाल जावन नेणासचो शेवोट सोधून पांय वाटेर मयलांगटले चलून आसा.

[कविता] कितेंगी चुकलां 

पुन्वेच्या चंद्राक लजेक घाल्चे दिवे

उदेंतिच्या सुरयाक लिपंवची वेदी

गर्चेचो.. थोड्या पावटी मर्चेचो संभ्रम

कितेंगी... चुकल्लेपरीं भगता

अकर्शीत सजायिल्ली बुफे

मटन, चिकन अनी पोर्क चिल्ली

भुकेन... थोडे पावटीं अशेन विभाडलेल्ले खाण

कितेंगी... चुकल्लेपरीं भगता

अवाज कर्न धुंवर वोंकून दांवचीं वाहना

मनशाक चेपुंन भर्न पयण कर्ची रैलां

अपल्या घराक... लोक चल्ता शेंबोरानी मयलां,

कितेंगी... चुकल्लेपरीं भगता

आस‌ल्ल्यांकडे घेंवन, नात‌ल्ल्यां कडे विचार्न

उभार‌ल्ल्या सुंदर देव तेंपलाक

टी.वी., ल्याप-टोपा मुखार तकली बागायताना

कितेंगी... चुकल्लेपरीं भगता

मेनिक्यूर, पेडिक्यूर, केसाक जेल

कुडीक मोलाधीक सुगंद

धव्या वसतुरांनी गुटलावन मातियेंत दवर्ताना

कितेंगी... चुकल्लेपरीं भगता

वेळ ताचो वेळ घेंवन उलायताना

संसार कंगाल जाला

मनशा मोलांचें मोल देंवताना

कितेंगी... चुकल्लेपरीं भगता

[माय, २०२०]