’संसारांत व्हडलें आतंकवाद बंदूक वा गुळे न्हय - मोगाची सुकिधाड आनी आपलिंच पर्कीं म्हण लेखचें’
आतंकवादाचे गुन्यांवकार कोण?
वरस : २००८
मयनो : दसेंबर
आतंकवाद आनी आतंकवादी मनोगत संसाराक नवें न्हय, पूण बदलोन येंवची मनोगत मात्र हऱ्येका देशाच्या, हऱ्येका जातिच्या, हऱ्येका वर्गाच्या लोकांच्या दीस्पोडत्या जिण्येचें समधान पिड्ड्यार करुंक सकल्या म्हळ्ळें अपूट सत. एदोळ पऱ्यांत पयसिले पयस असलीं आतंकवादी कामां चल्चीं आमी दिस्पोडत्या खबऱ्या माध्यमांनी वाचून, आयकोन आसल्ल्यांव तरयी आतां हें आतंकवाद आमचेलागीं, आमच्याच आंगणाक पावलां म्हणतच अचानक आमची नीद सुटली आनी एकामेका वाद-प्रतिवाद, आरोप-प्रत्यारोप सुरू केले. कोण म्हणता ह्या कर्न्यांक पाकिसतान काराण, अनी कोण म्हणता पाश्चात्य राश्ट्रांच्या प्रचोदनांक बूद शिकंवच्याक थोड्या देशांची जोक्ती जवाब, आनी कोण म्हणता अनी कितें. पूण ह्या सर्व आरोप - प्रत्यारोपांत एक सत मात्र सुटावें जावन आमकांच नागडें करून गेल्लें जावनासा;
संसारांतल्या पांच प्रगतिपर दिशेन चमकोन वेच्या देशां पयकिंत एक जावनासच्या आमच्या भारत देशाची परिगत कितली लाचार आनी असकत म्हळ्ळें आमकां दिसलें. आज आमच्या देशाचेर कसल्याय रितीर सलीसायेन आक्रमण कऱ्येता; जांव वारयार, जांव उदकांत वा जांव भुंयत.
जम्मू काश्मीरांत कांय असले बोंब फुटचे, घरां लासचीं, मोडीं रास पडचीं सदांचें जालां. ह्या खबरांचेर सत सांगचें तर चडताव लोक एका घड्ये वाचता आनी दुस्रे घड्ये विसर्ता. थोड्या वर्साधीं इराकांत जांव, थोड्या वर्सांधीं अमेरिकाच्या स्टोक एक्सचेंजिचेर जाल्ल्या हल्ल्याक, सभार वर्सां थावन इस्रेल आनी प्यालेसतिनांत जावनासचीं, आयलेवार लेब्नानांत जावनासचीं आतंकवादी कृत्यांनी कितलेश्या आमकां जागयलां?. तीं पयसिलीं तर आमच्या देशाच्या भंवारीं नदर घाल्यां; श्रीलंकांत कितलेश्या वर्सां थावन जावन आसचें आतंकवाद, अफघानिसतानांत, पाकिसतानांत जावनासचे जीवघाती हल्ल्या मधें सयत आमी आमकां सुरक्षीत देस म्हळ्ळ्या भ्रमिदेंत सुखा संतोसान जियेवन आसल्यांव. आमची जेम सुटाजयच तर भायल्या राषट्रांक कित्याक? आमच्या देशाभितर जावनासचें आतंकवाद कांय उणें? तरिकी आमी दिल्लें/दीवनासचें गमन जावनासा सचिनाच्यो सेंचुरी, सानियाचो तीन इंचाचो गाग्रो, महेंद्र सिंघ धोनिचे लांब केस, राखी सावंताक मिखान दिल्लो कीस, राहूल महाजनाचो वेस, आमच्या चडताव न्याशनल टिवी माध्यमांनी चडतीक आकर्शीत विशय सोडल्यार आमच्या देशांत वेवस्थीत रितीर जावनासच्या जायत्या गतिविधियांचेर आमच्या लोकाक गमन/गुमान्ंच ना.
आमच्या टिविंक टिआरपी लाभोंक बीगबोस, सास-बहू, आज का मुकद्दम काऱ्यीं मात्र सक्तात शिवाय; प्रवीण तोगाडियान त्रिशुलां वांटचें जांव, राज ठाक्रेन बिहारिंक उग्त्यान मार्चें, भेश्टांवचें जांव, सिमी म्हळ्ळ्या संस्थ्याक विदेशां थावन येंवच्या दुडवाविशीं जांव, मतांतर म्हळ्ळें नीब दिवन अमायकांक लुटचें भिरांकूळ कर्न्यो न्हय. आमच्या देशांत इतलें सर्व जालां, जावनासा तरयी अजून आमची जेम सूटल्लीच ना. आमी अजून बिंद्राच्या भांग्रा पदकाचे खुशेन, टी ट्वेंटी वरल्ड कप्पाच्या खुशेन, यूवराज सिंघान एका ओवरांत मारल्ल्या स सिक्सराच्या खुशेथावन अजून भायर येवंक नांव. आनी आमकां कांय जेम सुटात कोण्णा म्हळ्ळ्या भिंयांत परत गाड निदेंत उरवंक पेचाडचीं खबरे माध्यमां सयत.
देकून अजून आमी रियाकटीव/प्रतिक्रिया (Reactive) पसंद कर्तांव शिवाय प्रोआकटीव/पूर्वतयाराय (Proactive) न्हय. आमचें कानून वेवसता पळेया; भ्रश्टाचाराचो बापूय म्हण अख्खो देस वळकोंच्या मुलायम सिंघाक सयत सिबिऐ तसल्यांनी क्लीन चीट दिताना, नटवर सिंघ, चंद्रस्वामी तसलीं अजून हर्धें फुलवन जियेताना, पप्पू यादव, राज भय्या, अरूण गावली तसले एलिसांव जिक्ताना बेंकाचें लोन काडल्लो बावडो, कांय एक मयन्याचें कंत भांदुंक विसरलो तर ताचेर कानूनी क्रम घेतात. करेंट बिल्ल भांदुंक तांक नां तर फ्यूज काडतात. टेलिफोनाचें बील बाकी आसा तर टेलिफोन कनेक्षन कातर्तात. आमचे पोलीस पळेया; रसत्याच्या सिग्नलाचेर रांवच्याकी, इल्लें पयस वचोन रुका इड्याक वा आडोसाक लिपोन बोसतात, कांय सनी लागल्ले एकले-दोग सिग्नल मोडन येतीतगाय म्हणोन. आनी आयिल्ले ते कोणयी पडचा, हजारांचो पडको. कायदे कानून ह्या पोलिसांची आसत-वसत.
देकून आमी आतंकवादी येवन आमचेर गुळ्यांचो पावस वोत्ताना आमची जेम सुटली. आमचे पोलीस, आमचे राकोण कितले असकत आनी लाचार म्हळ्ळें त्या आतंकवादिंनी आमकां धाखयलें. आमचे राजकीय मुखेली सयत ’झड प्लस’ सेक्युरिटिंत आसचे, तोंडाक आयिल्लेपरीं पाकिसतानाचेर बोबाटले. थोड्यांनी आपले हुद्दे सांडले तर आनी थोड्यांक हुद्द्यान काडलो. लोकांक बेकूफ कर्ची विध्या. लोकांनी बोटां जोकलीं देकून आतां आमचे राजकीय मुखेली जागे जाले?
पूण एक घडी राजकीय मुखेलिंचेर बोटां जोकच्याधीं गर्जेचो नियाळ करयांगी? आमच्या देशांत हऱ्येका प्रांत्यांत वेवेगळ्यार रितिचें विकृत काम कर्चो लोक अजून नांगी? फकत्त पांयशी रुप्यांनी रेशन कार्डां कर्न दिल्ले कितले धाखले आमीं पळेवंक नांत? एका हजारांनी कोलेजिच्यो डीगऱ्यो मेळच्यो आमीं कितलें आयकोंक नांव? नकली नोट अर्ध्या मोलाक घेवन आमी चलयतेले कितलेश्यांक वळकनांव? नकली पासपोर्ट कर्न दितेले कितले येजंट आमीं वळकनांव? आनी असल्यांचो फायदो उटंवन भारतीय नागरीक म्हळ्ळेपरीं जियेंवचो बांगलाचो, पाकिसतानी तशेंच हेर राश्ट्रांचो कितलो लोक जियेवन ना?. तर असल्या कर्न्यांनी आमच्या देशाक संचिकार म्हळ्ळी प्रजना कितलेश्यांक आमकां आयिल्ली आसा? त्या आतंकवादिंनी व्हापारल्लीं सीम कार्डां आमचे पयकिंतल्यांनीच न्हयगी तांकां दिल्लीं? तर आतां आमी असुरक्षीत म्हणोन आराब्बायो दिंवचीं आमिंच एका रितीन ह्या सर्वांक कारण न्हय?
दिसानदीस बदलोन वेच्या संसारांत, जितलें बरें बदल्तागी, तितलेंच वा ताच्याकी चडीत मापान वायटयी बदल्ता. आमीं पयलें शिक्षीत जांवची भोव गर्ज आसा. शिक्षीत म्हळ्यार इसकोलां-कोलेजीक वचोन डीगऱ्यो घेंवचेंच न्हय. देकून आमचे जायते शिकपी वर्गाच्या लोकानी कर्च्यो नालिसायेच्यो कर्न्यो, अशिकपीं चिंतुंक सयत सकचिंनांत. देकून आजकाल अमेरिका तसल्या राश्ट्रांत आमचे शिकपी लोक दुडू एकटांय करून आमच्या देशांतल्या वी.एच.पी, सिमी तसल्या संस्थ्यांक धाडता आनी ह्या दुडवांत आमच्या देशा भितरली सुरक्षा दिसान दीस बिगडोन वेता. कांय आमी संसाराच्या दोळ्यांचेर माती घालुंक आमी एकवटीत म्हण धाखवंक प्रेतन केल्यारी, आमचे भितर अमिंच फासाळचो दीस, एकामेका च्युरान च्युरो जांवचो वेळ कांय पयस ना. आज आमकां बोटां जोकुंक भायलो राश्ट्र आसा, वा आमचे राजकीय मुखेली आसात. पूण त्या दिसांनी बोटां जोकुंक तीं बोटां उर्चिंनांत म्हळ्ळें सत आमी समजोंचें प्रेतन केल्यार आमकांच बरें.
आतां तुमिंच सांगां - आतंकवादाचे गुन्यांवकारी कोण?
खाल्तेपणीं,
- वल्ली क्वाड्रस, अजेकार
