’बुध्वंत लोक चरित्रेचें लिसांव शिक्ता आनीं बेकूफ लोक चरित्रेक नियाळून वोगोच्च रावता’
आयचे आनी आधले दीस
वरस : २००५
मयनो : अगोसत
आमीं जायतेपावटीं हें चिंतलां या हेरांनी उलंवचें आयकलां आस्येत;
’कितलो बरो आसल्लो आधलो काळ’, आयचे दीस कितले भिरांकूळ न्हयगी?
वा ’आधल्या काळाचा फिल्मांतलीं पदां कितलीं अपुर्भायेचीं आसल्लीं, आतांचीं पदां बेकार..’
सवाल हांगा आधलें बरेंगी या आतांचें बरेंगी म्हळ्ळें न्हय बगार एक घड्ये आधल्या दिसांचो आनी आतांचा दिसांविशीं एक निहाळ कर्चो. आयचा दिसा आमीं व्हड जाल्यांव, ह्या संसाराचा रिती नेमां प्रकार जियेवंक लागल्यांव, बरें वायट विश्यांत आमकां बरी माहेत आसा, एक घडी उडास करयां भुर्ग्यापणार आयकाल्ल्या थोड्या पदां/कंतारांचो;
’आमोरेचा वेळार.. आमोरी रजार करयां.. आंजां-भडव्यांक सांगाता घेवन.. मरियेक नमसकार करयां...’ हें कंतार आमीं भुर्ग्यापणांत सांजेर आमोरेची घांट वाजतच गावंक आसल्लें.
’सक्कड सांगाता मेळ्यां.. सक्कड लागीं सरयां....’ हरयेका वर्साचा मोंती फेसताचा संदर्भांनी गावंक आसल्लें आतांय गायतात.
हीं कंतारां आयकातासताना एका थराचो बरो अनभोग जांवचो सहज न्हयगी? फकत कंतारां कित्याक? पदांचोय उडास काड्यां;
’आमी दोगी सेजारा वेतांव काजाराक.. बायल भुर्गीं तीं रोसाक गेलीं येवनांत तीं घरा..’
व ’एक्कसक एक्कसक एक्कसक्कला’ आजकाल्चा दिसांनी हीं पदां जांव कंतारां जांव आसात? आसात तर खैंतरयी कोणयचिंय नकलां काडुंक मात्र म्हण म्हजी अभिपराय.
आयचा काळार हीं पदांच आसाजय म्हण सांगचो म्हजो इरादो न्हय, संसार बदल्ला. आधल्या काळाचीं सायकलां आतां नांत, आतां मनीस गाडियांनी भंवता. आधल्या काळार सेजार्चा कोणायकी आपवंक ’कू’ म्हण कुवो घाल्तालीं आतां फोनाचेर/मोबायलाचेर एक मिस्सकाल व एस्सेमेस करुंक सक्तात. आनीं हाका प्रगती व नवेंसांव म्हणतांव.
ह्या आधल्या आनीं आतांचा दिसां मधें मनीस जियेता कित्याक ह्या युगां युगांनी कितेंय बदलोंक नातल्लें आसा तर ती भूक, लज आनीं तान.
हो मयनो अगोसताचो - स्वातंत्राचो. आनीं आमकां आसचा स्वातंत्राचो उडास काड्यां;
आजकाल आमचा पेल्यान खंचें खायजय (गायेचें मास खातेल्यांक विश्व हिंदू परिशद आडायता), खंयचें पियेजाय (स्काच पियेंवचें आमचा भारतीय संसकृतेची रिवाज न्हय म्हणता स्वदेशी जागरण मंच), कितें नेसाजय (सूट-कोट ब्रिटिशांची मुसतायकी म्हणोन आरएस्सेस सांग्ता), कितें उलयजाय? (आयलेवार थोडे कोंकणी कम्यूनिसट/नासतीक कोंकणी भासेकच निर्नाम करिजाय म्हणतात) खंयचा भासेंत उलयजाय? (बिजेपिचो एक वांटो आमचा देसांत फकत हिंदी भास उराजय आनी ती हिंधुसतानी भास जावन आसाजय म्हणता) खंचा धर्मान जियेजाय? (भारत देस हिंद्वांचो देस म्हणता आरेस्सेस/भजरंग दळ) कशें जियेजाय? (शीवसेनाचांनी सांगचेपरकार फेबरेर चोवदा तारिकेर प्रेमिंचो दीस आचरण कर्ची रिवाज भारतीय रिवाज न्हय) कोणाची पुजा करिजाय? कोणाक मान दीजाय म्हळ्ळें सयत निर्धार कर्चें कोणेंगी. आनीं सूक्ष्म रितीन पळेलें तर संसारांत जांवचीं झगडीं-झुजां या मनसताप हेच्च काराणांक लागोन. जांव तें इस्रायेल प्यालेसतिनाचें, जांव तें भारत - पाकिसतानाचें, जांव तें भारताभितरलें आंतरीक झूज.
आतां हेंच झूज कोंकणेंत उदेलां - बोली-लिपियेचा रुपार. तर प्रगतेचा दिसांनी जेयेंवचा ह्या दिसांनी आमीं स्वतंत्र म्हण उडास काडचा वेळार आधल्या दिसांचो उडास काडलो तर एका घड्येक तरय बरेंच न्हयगी?
- वल्ली क्वाड्रस
