Poinnari ಪಯ್ಣಾರಿ

ಕವಿತಾकविताPoem

मातियेन केन्नांय

ऎक मूट मातिच्च मन्शाचो शेवोट. ऎक चिम्टि मातिच्च मन्शाचि सुर्वात म्हळ्ळे मुळावे तात्विक चिंत्पाचे बुन्यादिचेर पळेताना मातिच्च सर्वस्व, मातियेखातिर आमि जियेतांव आनि मोर्तांव आस्तां माति हर्येका मन्शाकुळाक महत्वाचि. मातियेखातिर दॆसाचो वांटो जाला, मातियेखातिर लोकांन एकामेकाचि रग्तान्हंय व्हाळय्ल्या आनि व्हाळव्न आसा.

ह्या मातियेचेर बरें भिं बरे मनाच्या मन्शान वोंपुंक धर्लें तर तें बरें भिं खिर्लोन बरें बेळें जातलें, आनि बरो समाज उदेतलो. पुण जेद्नां हि ’माति’ मत पिर्वल्ले चिंतिनास्ताना आण्व्यांक समर्पुन दिता आनि ह्या मातियेचेर तो आण्वो वाय्ट भिं वोंपुंक धर्ता, तवळ उदेता खर्गां आनि अन्वारां मन्शाकुळाचिं. खोटो अप्लें खोटेंच भिं वोंपुंक धर्तलो आनि अशें समाजेचें सत्त्यानास जाता.

सकाळिक विश्याचेर भॊव मार्मिक रितिन उटयिल्लो आवाज हो, कविता म्हळ्यार कित्लि सक्तेवंत म्हणुन बोबाटुन सांग्चो गाज हो. आनि आण्व्या ’भिंयाळो’चेर कांठाळुन कान/दोळे/तॊंड/नाक धांपुन जियेतेल्यांक हि कविता सम्जुंक त्रास जाय्नांत. कित्याक म्हळ्यार कवि ~आंड्रु काळ्जाचि भास जाणास्चो कवि, आनि शीदा कवितारसिकाच्या काळ्जाक रिग्चि कला भॊव अपुर्भायेन जाणास्चो माहीर कवि, ह्यॆ पाव्टिंय तो तशेंच कर्ता म्हणुन तुंच पार्कुन घे.

मातियेन केन्नांय

माग्लें ना बीं

तिच्ये खुशियेचें!

वोंपुनंच गेलों हांव

बिं, म्हज्येच खुशियेचें

वोंपुन वोंपुन

संप्लिना खुशी

विकुनंच सोड्लि माती

आतां वोंपुन आसा पर्की

ताचिच खुशि, धादोशी!

विचार्येत तुवें, ’तुज्या मातियेंत

पर्क्याचि खुशि कशी?’

विक्शि तर मत्‍य तशी

पिर्कि पिशी!

- आंड्र्यू एल डि’कून्हा [दसेंबर, 2016]

बरवपी

आंड्रयू एल. डिकुन्हा

१९८४ (पाटल्या ४२ वर्सां) थावन कोंकणेंत साहित्य रचून आसचो आंडऱ्यू एल. डिकुन्हा एक लोकामोगाळ कवी. गांवान गुर्पूर किन्निकंबळाचो तो अतां इजय वसती कर्न आसा. देवाधीन डेनीस आनी मेरी डिकुन्हा हांच्या सात भुर्ग्यां पयकी तो निमाणो. ताणें १००० वयर कवितां, १५० क मिकवोन लेखनां आनी ३० मटव्यो काणियो बरयल्यात. ’व्हळू व्हळू व्हाळ व्हाळ्या’ (२००४ - आशावादी प्रकाशन), ’अंजुराचें पान’ (२०१३ - कविता ट्रसट) आनी ’आयेराचो बूक’ (२०१४ - कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमी) ताचे प्रकटीत कविता पुंजे. ताच्या "अंजुराचें पान" पुसतकाक कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमी प्रशसती, AIKWO (अखील भारत कोंकणी बरोवप्यांचो एक्तार पुरसकार), विमला वी. पै विश्व कोंकणी कविता पुरसकार आनी डा. टी. एम. ए. पै पुसतक पुरसकार ताका लाबल्यात. आयलेवार ताच्या "उज्वाडाच्ये वेंगेंत" कविता पुसतकाक कर्नाटक कोंकणी साहीत प्रशसती लाबल्या. २०२३ वर्साची राज्य मट्टाची “संदेश कोंकणी साहित्य प्रशसती” ताका लाबल्या.  

मंगळूर आकाश‍वाणी थावन सुमार ४० कोंकणी कार‍यक्रमां ताणें सादर केल्यांत. सुमार ३८ वर्सां आदीं राकणो पत्रार ‘आंद्रू माम’ लिखणे नांवान भुर्ग्यांचो संसार विभाग ताणें चलवन व्हेला. आमचो युवक पत्रार निर्वाहक संपादक जावन वावर दिला. "इजयचो कळो" पत्राचो संपादक जावन वावूर‍ला. दायजी दुबाय बरवप्यांच्या एक्ताराचो संपादक जावन वावर दिला. माय‍भास.कोम जाळी जाग्यार , राकणो, दिर्वें, उज्वाड पत्रांनी कविता अंकण ताणें चलयलां. राकण्यार ताचो "कास संसार" अंकण, नमान जेजू बाळोक पत्रार "खास संसार" अंकण अनी आमचो संदेश पत्रार सकाळीक लेखनां सराग प्रकट जावन आसात.  ताणें आट पुसतकांक प्रसतावन बरयलां. वेवेगळ्या कोंकणी कविता स्पर्द्यांचो, कोंकणी कविता सादर सर्तेंचो तशेंच कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमिच्या पुसतक प्रशसतेचो वरयणार जावन वावर दिला. गांवांत आनी पर्गांवांत सबार कवितागोश्टी ताणें चलवन वेल्यात. कवितां विशीं सबार प्रबंध मंडन केल्यात आनी उपन्यास दिल्यात. “कविता ट्रसट” चो तो ट्रसटी जावन आसा. कविता.कोम जाळी जाग्यार संपादकीयां तो बरयता.

All 14 pages by this writer

More in Poinnari

Everything in Poinnari