ಕವಿತಾकविताPoem

नाका रे नाका sssss (- काजल प्रकाश रायकर)

[कविता] नाका रे नाका sssss (- काजल प्रकाश रायकर)

संसारांत, तेंवी भारतांत आयच्या समाजेंत आमी दरेका दिसा म्हळ्ळेपरीं खबरे पत्रांनी वाचतांव, आयकतांव तशेंच पळेतांव असतुरेक वेवगळ्या रितिंनी, वेवेगळ्या प्रकारांनी अनीत शोषण चडून आसा. दरेका वरगांत हो समस्सो आमी फूड करतांव. पूण केदनांच कोण‌ंच चिंतुंक वचाना, ती असतुरी, जी कोणाचिकी भयण, कोणाचिकी धूव, कोणाचिकी बायल आनी कोणाचिकी आवय.

बाय काजल प्रकाश रायकर गोंयची युवकवी. गोंयच्या युनिवर्सिटिंत M.A. शिकून आसची. हिच्या कवितेची सोभाय पार्कुंक तुकाच उलो दितां.

सं.

[कविता] नाका रे नाका sssss (- काजल प्रकाश रायकर)

नाका रे नाका sssss

नाका रे नाकाsssss

वाचयात रे म्हाका

आवय गेssss

पावात रे सायबा sss

नाका रेsss

पांयां पडटाsss नाका sss

दिसली काय काकुळट तांकां?

फडफडलें काय आंग तांचें?

तळमळ्ळें काय काळीज तांचें?

भियेले काय हात तांचे?

ना..

ना... म्हणून तर

काडलीं तांणी पानां तांचीं

व्हांवंक लागली रगताची पावळी

दिसपाक लागलीं तीं साळकां नागडीं

कोणाची आवय, कोणाची धूव

कोणाची भयण जाल्यार कोणाची बायल

वस्त्रांनी लिपिल्ली कूड तांची

केली उगडी तुमच्या शस्त्रांनी

रातराणी फुलपी आंगणांत ती

सगल्या जिवनाची एक दिशा ती

नाजूक कशी बावली ती

संवसाराची सोबीतकाय वाडोवपाची किरणां ती

आनी.....आनी

करतात हत्या तिचीच तुमी?

त्या दिसा...

खेळटालें हांव पाळण्यांत

आसलो म्हजोच भाव फुड्यांत

अचकीत...

लागलो तो म्हज्या कुडी वांगडा खेळपाक

फडफडलें म्हजे हात-पांय

मारली हांवें किळांच

वेंssss वेंssss वेंssss

पूण... पूण

कोण आयलो ना

नासलीं म्हजीं आवय-बापूय घरांत

हुस्कार म्हजो जालो ल्हव

स्वास गेलो ल्हारां वांगडा व्हांवून

आशेल्ल्या दोळ्यांक मेळूंक ना आदार

भरलें भोंवतण म्हजें तांबड्या-तांबड्या रगतान

हांवें घातिल्ली सोबीत एक खोमशी

ती लेगीत पळोवंक नज जाली

संवसाराची करची आसली आजून भोंवडी

सुरू जावचे पयलींच ताणें ती सोपयली

कितें आशिल्ली देवा म्हजी चूक?

व्हिस्तीद घालतां म्हण?

सलवार घालतां म्हण?

साडी न्हेसतां म्हण?

बुरखो घालतां म्हण?

आरे!!!

हांवें तर खोमशी घातिल्ली

म्हाका लेगीत सोडलें ना न्ही?

जाल्यार चूक कोणाची?

फकत त्या माणकुल्या फुलांची? काय समाजाच्या नदरेची?

जायात जागे, जायात जागे

पळोवपाची दृश्टी सांबाळात सारके

मान दियात त्या चलयेक मातशे

आपणायात तिका आवय सारके

कारण...

जगपाचो आसा तिचेर भार

नटपाची आसा तिची आस

आपल्या देवळाक राखताय ती सदांच

मात तुमी करूं नाकात तिका बोडकें झाड.

- काजल प्रकाश रायकर. [फेबरेर, २०२०]