Poinnari ಪಯ್ಣಾರಿ

ಕವಿತಾकविताPoem

मोर्न आनी कवी [वल्ली क्वाड्रस]

’आमी जितलें मुकार चल्तांव तितलेंच पाटीं उर्तांव’ - खंडीत हें उतर आयच्या काळाक सरी जाल्लें. देकून विदेशी गाडियांनी सयत पेटे/सुणीं भंवतात अनी मनीस बिडार नासतां रसत्यार निदता. हांगासर मनशाक जाय फकत निबां; धर्माचीं, जातिचीं, कातिचीं, कुळियेचीं जसें लिपिचीं - फकत एकामेकाचीं मासां खावंक आनी समाजेक च्युरान च्यूर करुंक. आनी ह्या परिगतेंत मंत्रिच्या पेट्याक सयत दभाज्याचें, बेंडा वाजपाचें मोर्न मेळता आनी तेंच एका कविच्या मोर्नाक एक थेंबो दूक सयत आसाना. वैचारीक चिंत्पाची सुकिदाड आसचा मनशांक कवी जांव साहिती जांव कितें पडोन गेलां?. पूण एक वाचपी जावन तूं कसल्या चिंत्पाचो म्हळ्ळें सवाल केलें तर ताची जवाब म्हाका न्हय तुकाच दी.

[कविता] मोर्न आनी कवी [वल्ली क्वाड्रस]

मोर्न आनी कवी

पोर एक मंत्री मेलो

मंत्री आमचो अंतरलो

गांव जिल्लो राज देस रडलो

पत्रां टिविंचेर दऱ्यो व्हाळ्ळो

दोन हफ्त्यांचो शोक जालो

थोडेच्च दिसांनी मंत्रिचो पेटो मेलो

बादूर पेटो सांडून गेलो

सर्कारान बेंडा वाजपाक उलो दिलो

सोजेरांनी मोळबाचेर गुळो सोडलो

पेट्याक संभ्रमान मातियेक पुरलो

उपरांत एक पाद्री मेलो

सर्गाराजांत लेगून घांटी वाजल्यो

फिर्गज वाराडो दियेसिजेचो लोक रडलो

आमचो पाद्री देवाधीन जालो

मोर्नाक मोळबावयल्या नेकेत्रांचो वोर देंवलो

मागीर एक पुजारी मेलो

फातोर दोंगोर दुकां गळयलागलो

गंदा रुकांत ताका हुल्पायलो

गंगा न्हंयत विसर्जन केलो

दीवळ गांव पुजारिच्याच नांवार केलो

आयलेवार‌च एक उध्यमी मेलो

मंत्री पाद्री पुजारी सर्व जम्लो

सर्तेर रडुंक लोकाक‌यी हाडलो

मीडियान लोकांचो पुर्शांव काडलो

देस विदेशी लेगून मोर्नाक पावलो

आतां काल एकलो हांगा मेला

पेट करुंक गत ना देकून इगर्जेंत घांट‌यी वाजलिना

पुरसकार हासतात बूक नाचतात

कोणाक‌यी खबर ना कोणाक‌च फिकीर ना

कवी जाल्ल्या कर्माक एक चिमटी सूख ना

कविच्या मोर्नाक एक थेंभो दूक ना

- वल्ली क्वाड्रस [एपरील २०१८]

बरवपी

वल्ली क्वाड्रस

१९८४ इस्वे थावन साहित्यीक वावर करून आसा. कथाकार, कवी, कादंबरिकार, विमर्शक, संपादक, प्रकाशक तशेंच तर्जण/लिप्यंतरणाचो वावर करून आसा. काणीक (१९८८-१९९१), दायज.कोम (२००३-२०१३), पयणारी.कोम (२०१५ थावन), कोंकण‌गार प्रकाशन (२०२०-२०२४), आशावादी प्रकाशन (२००० थावन) संपादक जावनासा. कन्नड, नागरी तशेंच रोमी लिपिंनी बरयता.

पुसतका रुपाच्यो कादंबरी; संघरष (१९९१), तूं म्हजें (१९८८), पाटीं गांवाक (२००२).

मोटव्या काणियांचीं पुसतकां; आशावादी (२००१), खिळो (२००३), कंगाल आनी ताची कुक्केहळ्ळी (२००५), सतां आनी खतां (२००५), बंध (२०१७), सांकव (२०२०, नागरिंत) मायानगरी (२०२२), WFH आनी हेर कथा (२०२४), कवितेचीं पुसतकां च्यार मुखां (२००२), कट‌पुतळी (२००३), दर्भारांतली पिंर्गोण (२००५), बजार (२०१७), भितरलो कवी (२०२१),

कविता अध्ययनाचीं पुसतकां; कवितापाठ (२००५), दऱ्याक उदक (२००६), काळोक नातलो गांव (२००७), मुगदनातलीं गितां (२०१७), सुक्ती भर्ती (२०१९). कवितापाठ म्हळ्ळीं कवितेंचेर अध्ययनाचीं ५० वयर कामासाळां चलयल्यांत.

संपादकीयांचीं पुसतकां; मोळबावयलीं सपणां (२००५), मुखामुखी (२०१७), पडसाद (२०१)

कविता संकलनाचीं पुसतकां; मोतियां आनी तारां (२००५), तिंतेरांत पिंतुरां (२००६), उत्रांत सूत्रां (२००६), मयला फातोर (२०२०).

कथा संकलनांचीं पुसतकां; विसाव्या शेकड्याच्यो काणियो (२००६), सूऱ्यो उदेता (२०१९), सूऱ्यो उदेला (२०२४), कथा अध्ययनाचीं पुसतकां; कथाविहान (२०२५), कथापाठ (२०२५), चल दोन चंद्रांक (२०२५), साळकाच्या सिरिवंताच्यो कथा (२०२५), कथन (२०२६). कथापाठ मोटव्या काणियांचेर ५० वयर कामासाळां तशेंच वेबिनारां चलयल्यांत.

भारतीय सर्काराच्या संसकृती विभाग (CCRT) थावन (The Cultural Aspects of Sidhdhis in Karnataka) संशोधनांक सीनियर फेलोशीप (२०१९-२०२१) लाभलां. दिवो साहित्यीक पुरसकार (२००३), कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमिचीं उत्तीम पुसतकां (२००५, २००६, २०१८), मथायस कुटमाचो कविता ट्रसट पुरसकार (२०१९), विश्व कोंकणी केंद्रच्या विमला वी. पै. फौंडेशनाचो पुरसकार, संधेश पुरसकार (कोंकणी साहित्य, २०२३), दायजी दुभाय साहित्यीक पुरसकार (२०२३), कोंकणी अकाडेमी गोंय थावन माधव मंजुनाथ कोंकणी सेवा पुरसकार (२०२३) लाभल्यात. 

All 79 pages by this writer

More in Poinnari

Everything in Poinnari