खून (- अमेय नायक)

[कविता] खून (- अमेय नायक)

कसलें वीपऱ्यास पळेयात, बगलेन व्हाळुंक लागलां रगत; अमायक मनशाचें, असकत मनशाचें आनी मनीस कसलीच फिकीर नासतां कविता बरवंक लागला आनी म्हाका लायक करा शेर करा म्हणून सेलफी काडचांत वेसत आसा. असले हडबे जर कवी तर हाच्याकी अनिश्ट समाजेंत आनी कितें आसुयेता? आयचो काळ दाखवपाचो देकून सगळे दाकवपांत वेसत. हांव व्हडलो, हांव उंचलो, कित्याक म्हजेलागीं अखबर उलयला म्हणून दांग्रो मार्चे तकलेंत शेण आनी गोबोर भरून आसचे, तोंडार मेकप घालून समाजेक फटयतात.

ह्या कवितेंच एक खून आसा मनशापणाचेर खून जाल्या आनी दरेका दिसा जावन‍च आसा. पोयर एका चेडवाचेर सामूहीत भलत्कार जावन तिका लगाड काडलो आनी काल आमच्या कायदे कानुनाक बोल्सांत घाल्ल्यांनी तिका पुरून सोडलो आनी आमी सगळीं सुशेगात मिरवंक पडल्यांव जशें आमकां मरण ना, आमी सासणीक मनीस म्हळ्ळेपरीं.

[कविता] खून (- अमेय नायक)

खून

खून जाला खून

...मनीसपणाचो.

हांवपणाच्या खुसतार

मिरोवपी मनांचो.

वावड्यो मार्तात गजाली

खूनी आजून फरार आसा.

गुन्यांकारावांगडा तसो

दर एकल्याचो करार आसा.

हुमटावन पडिल्ल्या रूखाक

दुबाव येता पानांचो.

खून जाला खून

...मनीसपणाचो.

हांवपणाच्या खुसतार

मिरोवपी मनांचो.

निशेधाच्या मेणात घातल्या

फितूऱ्यानी वात.

पेटयतकूच वातीक मागीर

धर्म लाग्ना जात.

भगभगपी उज्याक आधार

सामप्रदायीक तणाचो.

खून जाला खून

...मनीसपणाचो.

हांवपणाच्या खुसतार

मिरोवपी मनांचो.

-  अमेय नायक. [सप्तेंबर, २०२०]