ಕವಿತಾकविताPoem
काळखातलें उले (- महेश गांवकार)
[कविता] काळखातलें उले (- महेश गांवकार)
दीस गेल्लेपरिंच संसाराचें नेम सुटावें जावन आमकां दिसुंक लागलां. काळोकाचेंच कार्भार आनी काळोकाचेंच दर्भार संसारांत देकून काळोकाचोच आवाज आनी सगळ्यांनी ताचोच गाज. काळोक अनीत आसुयेता, खोटें आसुयेता, अराजकीय आसुयेता वा अ-संविदानीक आसुयेता. पूण उज्वाड अजून सत-नीत आनी बरेंच देकून उज्वाडाचो पाटलाव कर्तलो अजून गाद्यामेरेंनी आपलो घाम व्हाळयता आनी अपलीं दुकां जिरयता. व्हा! कसलो काव्याळ व्हाळो ह्या कवितेंतलो? काळका उले हे जीव-कूड-अत्मो तशेंच जागृती एकटांय करून घरान घर जागयताले. पूण कश्टी मनीस उज्वाडान भरून रानांवनांत दांवताले. हांगासर काळोक अनी उज्वाड म्हळ्ळे दोन चिंत्पापरकार भोव महत्वाचे. आनी ह्या इमाजिंक समजुंचें प्रेतन कितलें आमी कर्तांव तितली ही कविता सोभीत तशेंच सक्तेवंत जावन दिसता.
बाब महेश गांवकाराची ही कविता खंदीत जावन कवितारसिकाच्या काळजात नाटवुंची कविता. बाकिचें तुजेर सोडतां.
सं.
[कविता] काळखातलें उले (- महेश गांवकार)
काळखातलें उले
भिण्ण भिण्ण काळखांतल्यान सादयताले काळखी उले जागयताले गांवा शिमेर मस्त भोवपी शिबरे कोले शियां दिसानी कानाक
तोंपरें कुडीक आवळ्ळिली गोजडी जड वाडटे
रातीक कुलकूलो चड जाताले न्हिदे भारांन दोळे जड आमुल्लें मुळांत पेट्टालो परसो आंग
शेकोवपाक गर्दी व्हड बिन अर्थाच्या फुटक्या
तोंडातल्यान गांवावयल्योच गजाली चड कानांक खोयल्ली शेनवातां विडी फुल्लिल्या
इंगळ्यार पेट्टाली झुरक्यार झुरके मार मारूंन कूड धुंवरान सोशेंताली धुंवरिल्ल्या
वातावरणांत मन मनाक मेळटालें सुखदुख्खा
कुशीक दवरूंन भोंवतणी ल्हार खोसयेचे खेळटालें सैमपूत सैम उले काळजा मदी जिरयताले काळखातल्यां गांवांत काळखातले उले घरांन घर
जागयताले दीस फुट्टाच काळखी उले मनशां
कुडींत रिगताले उजवांडान भरोंन कश्टी मनीस रानांवनांत धावताले सैम भारीत जांवन खिणांत सैमीक जीण जगताले राब राबून शेता कुमेरीनी घाम मातयेंत वारयताले उजवाडान भरिल्ले आख्खे
मळब तांचेर सैमसासाय शिंवरायताले तांचेर
सैमसासाय शिंवरायताले.
-
महेश गांवकार. [जनेर,
२०२०]
महेश गांवकार: नाटकां, कविता
बरंवचो हो नटन, निर्देशन कर्ता तशेंच वाजंत्रां
सयत खेळता. हाच्यो मराठी कविता साहित्य यात्री कला
प्रकाशन पुणे हांच्या प्रेम सागर, प्रेम गृंथ, आनी
पोयेट्री, द मायल स्टोन ह्या जम्यांनी कविता
पर्गटल्यात. २०१५ इस्वेचो कोंकणी भाशा मंडळ (गोंय)
साहीत पुरसकार जोडल्ल्या हाचे ’फुला
पाकळ्यो’, ’यादींचे उमाळे’,
’अव्यक्त भास’ येदोळ पर्गटल्ले
बूक. ’काळखातलें उलो’ सद्द्याक
पर्गटणेर आसा. आकाशवाणी पणजी केमद्रार तशेंच अखील
भारतीय कोंकणी परिशदेंत कविता सादर केल्यात.
© 2020 महेश गांवकार · आशावादी प्रकाशन सर्व हक्कां राखून दवरल्यांत.
ಕವಿತಾकविताPoem Mar 2020
भुंयपुता (- महेश गांवकार)
More in Poinnari
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2025
धाळ्यो [डो. झीटा लॊबो]
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)
ಕವಿತಾकविताPoem Nov 2016
येका फो०डाचि कता
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.
Comments
No comments yet. Be the first to say what you thought of it.
Leave a comment