इतिहास्य [जैसन जे. सिकवेरा]

सामाचीक विडंबनां ह्या कवितेंत उटोन उटोन दिसतात; हरेक शेतांनी अशें भगता, मनीस एकामेकाचेर आरसो धरता. पूण दोळे असून दीश्ट नातल्ले, कान आसून आयकुंचें त्राण नातल्ले तकली आसून तकलेभितर शेण भरल्ल्यांक कितें कळीत. रुपान मनीस जावन जलमल्यारी गाडवा खासताची जीण जियेवन सवय जाल्ल्यांक हे विचार कंय नाटवतेले?

जैसन सिकवेरा तर्नो कवी पूण शिकपी वर्गाचो, एकामेका मान-मरयाद दींवक जाणासचो तशेंच प्रभुद्द चिंतपाचो म्हणून हाचीं एकेक बरपां गोवाय दितात. अपूण जाणटो म्हणून हाणें तरयी केदिंच दांग्रो मारल्लो हांवें पळेंवक ना वा आयकुंक ना पूण हाची जाणटिकाय हाच्या बरपांनी निशेता आनी हाच्या कवितेंनी दिसता. काजुल्या वगराचे चिंतपाची ही कविता न्हय; थोडेच उतरांनी हरेक शेतांत आरसो धरची काणी घेवन आयला आनी ही कवितेक आरावन धरचें काम तुजेर सोडतां.

[कविता] इतिहास्य [जैसन जे. सिकवेरा]

इतिहास्य

कांट कांट क‌स्ताळ

भेज्यांनी भ‌रा

ऊर‌ल्लें स‌क्क‌ड उरोवन

राजांव मात्र चोरा

भुकेल्ल्याची भूक थांबोवंक

देवाळाक व्ह‌रा

पिडेसताची पिडा गूण

पिटो पूस‌ल्ल्या फ‌रा

उत्रांनी आयकानांत त‌र

गळ्यार कोयती ध‌रा

आमी तीनांचेर थांबल्यांव

तुमी ह‌जार मारा

म‌न्शाप‌णान कितेंच नाका

भ‌क्तीप‌णान क‌रा

जिवीत क‌शेंय च‌ल्ता पूण

स‌र्गा खातीर‌च मरा

खटल्याच्या च्यार पोंतांक

च्यार बोडांय जमचिंनांत

पुंजायल‌ल्या प‌य्श्यांनी मात्र

भोजो ग‌ड्द क‌रा!

इतिहासाचीं पानां आमी

तुमकांय सांगचें इतलेंच

नव्यान ब‌रोवंक व‌चानाकात

हेंच copy-paste क‌रा.

- जैसन जे. सिकवेरा  [एपरील २०१८]

जैसन जे. सिकवेरा: लिखणे नांवान बरंवचो हो गूर‌पूर गांवचो. पद्युत्तर शिकाप जोडून प्रसतूत बेंगळुरांत वावर करून आसचो हो लेखनां, काण्यो, कविता बरयता. चडावत अंतर‌जाळी जाग्यांनी तशेंच पत्रांनी हाचीं बर्पां वाचुंक मेळतात. साहित्याशिवाय संगीतांत‌यी तालेंत‌वंत.