ಕವಿತಾकविताPoem

भुंयपुता (- महेश गांवकार)

[कविता] भुंयपुता (- महेश गांवकार)

झड रूक जाता, आनी फळां दिता. फळांतली भी परत खिरलता आनी हें रोद अशेंच मुकार चलता. हें प्रक्रुतिचें नेम. एक आवय आपल्या भुरग्यांक जल्म दिता आनी तो भुरगो शिकून व्हड जाता आनी अपलो गांव सोडून परगांवाक वेता पूण अपलो गांव, अपली आवय विसरता. हांगासर हेच चिंतपाची कविता वाचुंक मेळता.

बाब महेश गांवकराच्या कवितेंत एक सोभीत व्हाळो आसा. देकून कविता वाचून गेल्लेपरिंच मनांत वेग-वेगळीं चितरां उभीं जातात. हीं चितरां तूं पळेवंक तुकाच उलो दितां.

[कविता] भुंयपुता (- महेश गांवकार)

भुंयपुता

गांवच्या म्हज्या भुंयपुता

सैमराणी तुका सादयता

नाडेपेन्ना तुजी पोटांत घालून

हांसत्या मुखान तुका येवकारता

व्हटयेंत तिच्या वाडलो तूं

आंगा खांदार खेळ्ळो

पाखांत बळगे भरतकच

वार्यासयत शारा दिकेक उडलो

वार्या झोतार उडलो तूं

परतून केन्ना ना आयलो

नाळ तुजी ह्या मातयेंतच पुरल्या

तुका विसर कसो पडलो

सांग विसर कसो पडलो

शारांतले वारें नवें

भिनले तुज्या आंगापांगाक

वायंगणातली शेता मेर

न्हय देगेवयली आमुल्लें तोरा

गोठणांतली गोरवां वासरां

नागडी उगडी गांवची पोरां

गांवची रीत गांवची भास

दोंगुल्यांतली चुन्ना काण्णां

विसरत गेलो दिसपट्टी खिणा खिणाक

विखाळ विचारांचे आंगले घालून

तूं थंय शारांत जळपेता

सैमराणी तुजेर निर्शेवन लेगीत

भेटेक तुजे आशेता

हालिंसराक पुता तूं येतलो देखून

दवान भिज्जिले वोले वाटेर

तणान भरिल्ल्या पांचव्या मळार

नदर मोखून ती बसता

उंच उंचेल्या दोंगुल्ल्यांनीं

साद तिगेलो घुमता

पुता साद तिगेलो घुमता.

- महेश गांवकार. [मार्च, २०२०]
महेश गांवकार: नाटकां, कविता बरंवचो हो नटन, निर्देशन कर्ता तशेंच वाजंत्रां सयत खेळता. हाच्यो मराठी कविता साहित्य यात्री कला प्रकाशन पुणे हांच्या प्रेम सागर, प्रेम गृंथ, आनी पोयेट्री, द मायल स्टोन ह्या जम्यांनी कविता पर्गटल्यात. २०१५ इस्वेचो कोंकणी भाशा मंडळ (गोंय) साहीत पुरसकार जोड‌ल्ल्या हाचे ’फुला पाकळ्यो’, ’यादींचे उमाळे’, ’अव्यक्त भास’ येदोळ पर्गट‌ल्ले बूक. ’काळखातलें उलो’ सद्द्याक पर्गटणेर आसा. आकाश‌वाणी पणजी केमद्रार तशेंच अखील भारतीय कोंकणी परिशदेंत कविता सादर केल्यात.